Vrijdagse feesten 2016

Aha! Eerste “bisdag”, een tweede vrijdag in de rij. Dat is ook al een beetje het begin van het einde. Maar we laten onze pret niet bederven en genieten nog volop van deze dagen…

Ik kreeg de laatste dagen al een paar keren de vraag waarom ik deze reportages maak, er zijn er toch al veel. Wel, als je er even bij stil staat, dan richt ik mij voornamelijk tot de kleinere voorstellingen. Doorgaans ook door kleinere organisaties. AVS, De Gentenaar,…ze doen allemaal fantastisch werk (voor wie het “evident” vindt, ge moet ’t zelf ’s proberen). Maar zij zetten ook doorgaans de grote pleinen in the picture: Sint-Baafsplein, Sint-Jacobs, Spiegeltent,…Misschien al eens het Luisterplein of Place Musette. Minder het Puppetbuskersfestival (ze doen het wel, maar in verhouding minder), kleinere toneelproducties,… Laat dat nu net de dingen zijn die mij aantrekken. Ik hou zo niet van veel lawaai, het sardinnengevoel op een plein. Heb ik ook gedaan maar nu niet meer. Nu gaan we voor een combinatie van amusement, humor, kleinschalig en meerwaarde ­čÖé

Vrijdag 2 begon met de goochelshow “Hocus Pocus Diplodocus” waar meester Govaert – fysicaleraar op leeftijd – zijn klas 2uur verbaast met natuurkundige truukjes. Truukjes die hij telkens ook weer uitlegt en aan de kinderen toont hoe ze thuis zelf mama, papa en de vriendjes kunnen beetnemen. Een instructieve voorstelling waarna de kinderen hun eigen goochelshow kunnen beginnen. Deze keer onder de vijgenboom op de binnenkoer van Theater Box.

’s Avonds (ja, sorry, ik moest naar de kapper in tussentijd) ging ik naar “Foukratown” door Louise Rafale (Fr). Een donkere poppenvoorstelling over de ondergang van een pillenverslaafde en het leven in de goot. Een zeer aangrijpende voorstelling waar je als toeschouwer even stil van wordt. Het geeft je een maatschappelijke tik op de kop en stemt tot zelfreflectie. Heel mooi gespeeld, met veel emoties met prachtige poppen. Dit is duidelijk poppenspel voor volwassenen.