Gentse Feesten 2015 – dag 11

Dag 11? Ah ja, ’t is waar ze zijn al gedaan die feesten. Nadat ik dagen lang een dag vooruit heb gelopen (door een dag eerder te beginnen), heb ik nu nog een beetje het gevoel dat het nog niet allemaal gedaan is. En dan ben ik niet een van die gasten die tot 10u ’s morgens zich zit te bezatten op Sint-Jacobs om dan lallend op het middagnieuws iets te brabbelen waar de wereld geen boodschap aan heeft.

Neen, “the day after” is altijd een dag waar ik het adrenalineniveau voel zakken en dan ook meteen weet dat de komende dagen hoofdpijn en vermoeidheid betekenen. Want dat drijft de mens tijdens de Gentse Feesten: samenhorigheid en adrenaline. En ja, ook daar zie je dat je rang en stand, geloof en overtuigingen, etc er niet meer toe doen als mensen een doel hebben om voor te gaan. Een doel dat alle doelen overstijgt. Dat zijn de Gentse Feesten!

Gisteren een prospectietje gedaan voor de komende tentoonstelling waar ik wel graag een optreden zou inplannen van een trio straatmuzikanten (met Hryar Karapetyan en Valery Alexeev) die eigenlijk niet op de straat horen te staan, maar wie weet, een mens wil al ’s graag anoniem dingetjes uittesten…

WP_20150727_001

 

Gentse Feesten 2015 – dag 10

Dag 10 is altijd een beetje uitbollen geweest. Vroeger, op maandag, had je (1) al weinig andere keuze dan uitbollen maar kreeg je er op zijn minst geen schuldgevoel bij omdat het maandag was. Nu is het zondag en gelukkig regent het genoeg om mij te overtuigen dat het niet erg is dat ik niet tussen de alcoholstrijders van het laatste uur zal zitten. Dag 10 was ondanks de regen ook wel een voltreffer. Een gezellige namiddag BBQ met het hele gezin en extra genieten van de momenten met de zonen die dan straks allebei het huis uit zijn. Er was ook nog die laatste poppenvoorstelling. Al kan ik dit geen poppenvoorstelling noemen, het behoort zeker wel tot de categorie “puppetbusker” zoals we die in Gent hanteren. De krokodil en ik is een voorstelling voor de kleintjes die bang zijn in het donker. Wanneer Peggy gaat slapen denkt ze dat er een krokodil onder haar bed zit. De krokodil wordt al snel een goede vriend waarmee ze samen “de laatste ogenblikjes” van de dag beleeft. De krokodil blijkt dan ook niet echt zo’n held te zijn… Naar het boek ‘Er ligt een krokodil onder mijn bed’ van I. en D. Schubert

Het waren echt goeie Gentse Feesten met veel positivisme (wat ik voor de feesten toch wel niet zo aanvoelde) en een blij weerzien met ouwe bekenden: Isabel, Sandra, Anna, Zelie, Louis, Tessa, Bruno, Etienne, Mimi, Els, Maya, Maarten, Bert, Freddy, Veerle, Elias, Line, Herman, Hugo,…en ik zal er nog wel vergeten zijn, maar na 10 dagen Gentland vergeven ze me dat zeker wel 🙂

Gentse Feesten 2015 – dag 9

Tweede weekend van de Gentse feesten en men had ons beloofd dat dat nog ’s een volwaardige Puppetbuskersdag zou worden met vele nieuwe voorstellingen.

Om 11u de dag starten met een “lezing” door Freek Neirynck over de geschiedenis van het poppentheater. Luk De Bruycker had het eerder deze week al over de geschiedenis van Pierke, Freek leidt ons in in de algemene historie van het poppentheater. Freek weet vele feitjes te vertellen maar vertelt ook vanuit zijn ervaringen van de vele lessen die hij in het buitenland heeft mogen geven.

freek

Het blijft wel bij een lezing en dat is een beetje een gemis. Toch blijft de kwaliteit stand houden en is deze lezing alweer een interessant moment in de Gentse feesten.

Na deze uiteenzetting heb ik nog wel wat tijd om te eten. Mijn volgende programma is pas om 14u. Op ’t gemak een bio-picknick op het Laurentplein meenemen. En oh, maar ’t is niwaar, voor de 3e keer “Banana Split”. Het wordt al meer een gekende voorstelling. Omdat er nog wel wat tijd is, zet ik mij naast het bestuur van het Puppetbuskersfestival voor een vergadering onder belangrijke mensen. We plannen ineens het contract om ook volgend jaar een Puppetbuskers te houden op het Laurentplein.

EFTCbestuur

Maar het blijft regenen en het is daardoor ook kouder geworden. Op mijn weg naar het Belfort loop ik nog snel langs Jack & Jones voor een soldenpull. Om het einde van de solden te zijn is het weliswaar een echte mooie pull geworden en dat voor slechts 18euro. Ineens is het dus ook een stuk warmer en kan ik weer voort. De 2 voorstellingen in de caravannen ( Scopitone “Ze Patrecathodics” en Kiosk Theatre “Miniature”) worden aaneensluitend getoond. Door de regen staat er geen wachtrij en kunnen we van de ene keet in de andere stappen. Het zijn beide zeer verschillende voorstellingen. De ene vertelt het verhaal van Blauwbaard (je weet wel, die met die sleutel van het kleine kamertje waar je niet in mag) en de andere vertelt over iets als een gepluimde kip. Niet dat ik het niet begrepen heb, toch wel, maar ik wil het ook niet allemaal spoilen 😉

 

En toen was er weer regen en tijd voor een warme chocomelk…

En de chocomelk duwt de wolken weg, opklaringen. Daar maken kip en slager gebruik van om op the Green hun ei te komen leggen. Wanneer het ei maar niet schijnt te komen haalt de slager zijn groot bijl boven en is meteen ook het hek van de dam. Een grappige voorstelling waarin iedereen schijnt te rennen voor zijn leven. Of er nog uiteindelijk kippesoep of een ei komt, dat moet je zelf maar ’s gaan bekijken bij Figurenkombat “Huhncgens neue Welt”

Ik miste gisteren nog de Portugese versie van Punch en Judy (Red Cloud Puppet “Teatro Dom Roberto”), deze keer met een barbier en een stier. Helaas, ook dit verhaalloos gemep kon mij niet boeien. Dat ligt eerder aan mij dan aan het genre. Wie graag Punch & Judy-toestanden ziet of kleine ettertjes in huis heeft, mag dit zeker niet missen 🙂

GF15090087

En toen waren er tussen de buien nog de leuke kiekjes en vele andere zaken “te zien”…

Gentse Feesten 2015 – dag 6

Vandaag geen Puppetbuskers op mijn programma maar 2 totaal andere zaken: eerst een rondleiding in het Augustijnenklooster met monnik Paul en daarna De Vieze Gasten op Sint-Jacobs.

Bij het Augustijneklooster was ik vooral geïnteresseerd in de “verboden gangen” en we werden niet ontgoocheld! De bibliotheek kreeg ik eerder deze week al te zien en die zat ook nu weer in het programma. Daarnaast ook de kapellen, de grote kerk, de slaapvertrekken en een ferme brok geschiedenis. Paul vertelde veel en uitvoerig over het perspectief van hun orde en hoe ze zich differentiëren van andere Christelijke geloofsgemeenschappen. Enfin, wat onthou ik van deze rondgang? Vooral dat ze weinig budget krijgen om de zaak te restaureren (en dat is een schande!), dat wat er nu nog staat eigenlijk slechts een kwart is van het originele terrein, dat de ingang langs de Academiestraat vroeger de tuindeur was, dat er vroeger ook een écht hospitaal verbonden was aan het klooster maar dat dat later gesloopt is, dat er een school in de muren stond, dat die school mocht gesloopt worden maar dan uiteindelijk behouden bleef, dat bij de inrichting van de WC’s een deur niet mocht worden verbreed,…Allez, ge ziet, ‘k heb toch wel veel onthouden. Maar goed, na 3uur uitleg ben ik in alle stilte weggegaan…Paul is een goede verteller met een hart 🙂

Na al die rust bij monnik Paul even langs het Sint-Jacobs om daar te gaan kijken naar De Vieze Gasten alwaar Patricia en Willem optraden. Patricia heb ik achter een T-shirt van AAGent gevonden. Willem…tjah…niet gezien. Maar er stonden dan ook massa’s veel mensen op dat podium en ik was ook wel een uur te laat…

Om dat avond gezellig af te ronden plannen we nog een improcessie. Met onze vaste vrienden op het podium kan dat niet mis gaan. Dus Domien, Domien, Ramses en Pieter een trapje hoger en MC de immergeweldige, ongelooflijke, ontembare, onmeetbare JAAAAN-BAAAART DE MUELENAAAAAAEREEEEEE *applaus*

Kan ik u verder meer vertellen over de improsessie? Niet echt. Behalve dat we deze keer in het café zelf zaten en dus niet in de voorverwarmde kamer op de verdieping. Voor de rest was het een avond om te lachen, te brullen, te gieren.

Ik laat toch nog een paar filmpjes die ik maakte. Je hebt dan wel de sfeer niet echt mee, maar het idee doet wel al veel 🙂

 

Gentse Feesten 2015 – dag 5

Howzekers! Dag 5 begint met een “lezing” door Luk Debruycker over de geschiedenis van Pierke. Pierke Pierlala? Neenee, Pierke! Van “in den beginne…” over de Grieken en de Turken, zo langs Italië en dat allemaal een beetje bekeken met een vuile bril zodat ge het niet helemaal namaakt en ge krijgt iets wat al redelijk dicht bij een Gents Pierke ligt. Giet er een sauske Catholisisme over en voila Het spel van de Muide is geboren. Pierlala, dat kwam later. De Pierke van Luk kreeg zijn familienaam door Freek die een aantal zaken bij mekaar klutste en zo tot Pierlala kwam.

Er zij verschillende Pierkes; Pierkes voor kinderen, Pierkes voor de grote menschen, stoute Pierkes, brave Pierkes, linkse Pierkes, rechts Pierkes….

Wie een deel van de uiteenzetting wil herbekijken kan dat via deze links. De videokwaliteit is niet super maar je kan ook gerust enkel genieten van het geluid.

https://youtu.be/QC87zs0Yh5Y en een langere via https://youtu.be/QT719mdXvJg

De namiddag had ik vrij en die werd smakelijk gevuld met de gepaste compagnie.

GF1505b024

Een snelle poging om nog om 16u30 de voorstelling van Miramiro mee te pikken mislukte maar daar ben ik niet rouwig om. Straks ander en beter want ik heb er van gebruik gemaakt om in de gewonnen tijd snel naar de Veldstraat te gaan om kaartjes voor “Hamlet” te gaan kopen.

Maar voor dit alles stond ook nog (betalende) voorstelling “Mottes” door Le poisson soluble te doen. Onder “Mottes” begreep ik “motten” maar achteraf gezien denk ik dat het “lappen” (in beide betekenissen van het woord) moet zijn. Een duo maakt de meest eigenaardige poppen uit klompen klei. Een voorstelling uit 2 delen, een deeltje ter introductie hoe de zaak in mekaar zit zijnde: men neme een groot stuk klei, maakt er een pop van en toont even dat het gemaakte figuurtje ook werkelijk tot leven kan komen om daarna over te gaan tot het grote werk. Een hele grote lap klei (ik schat wel zo’n 2,5meter bij 1 meter op 5cm dik) die ze uitsnijden, oprollen, omrollen, terug plat maken, los maken, bouwen, bouwen, bouwen,…Tot wanneer je door hebt dat het daar in dit tweede deel allemaal om draait. Zorg dragen voor de natuur. Als slot is er nog een korte maar evenwel erg sterke sketch over 2 figuren die zichzelf uitvinden in klei. Kortom, het is een betalende voorstelling maar ik vind ze zeker wel de moeite waard! Speelt nog morgen.

En dus daarna nog naar “Il y a quelque chose de pourri, variation Hamlétique”. Een aanrader volgens Veerle. Dat legt de lat ineens 10 centimeter hoger MAAR (zij ze) ik moest het verhaal van Hamlet wel kennen. OK, dus daar is Wikipedia toch voor? Wij daar naartoe! Hamlet…triestig wraakverhaal…en dan nog Hamlet…hoe zet een mens dat om in een animatiespel? Poppenspel kan ik het (achteraf gezien) niet echt noemen, maar echt we hebben tranen gelachen! Een zalige voorstelling van idd bloedwraak en eer en vanalles maar het was zo goed, zo fijn, zo speels gebracht dat ik het bij deze onder “subliem” durf te zetten. Mijn Frans (het was Frans gesproken) is misschien net iets meer dan de modale Gentenaar maar toch, ge moet het niet allemaal begrijpen om het verhaal te kunnen volgen…Als ge maar weet dat op het einde iedereen toch dood moet weet ge genoeg 🙂 deze voorstelling speelt niet meer

Gentse Feesten 2015 – dag 3

Vandaag was alweer een dagje vol varianten. Een druk programma dat begon met de eerste voorstelling (voor mij) op het Laurentplein en daarna onmiddellijk naar het Belfort voor een inhaalmanoeuvre.

GF1502b001

 

Gisteren had ik immers wel die voorstellingen gefotografeerd maar nog niet gezien. Dus gooide ik er vandaag al eentje tussen mijn boterham.

Maar eerst Bubat Theater met “Zebra”. Een stille voorstelling met enkel een paar geluiden, een paar kreten maar ik moet toegeven dat de organisatie van het Laurentplein daar erg veel respect voor had. In tegenstelling tot voorstellingen op de Korenmarkt was het niet alleen op het podium stil maar kreeg de artieste nog ’s een micro aangeboden waardoor zij heel goed te horen was.

De verhaallijn(en) van Zebra is redelijk eenvoudig en best onderhoudend voor de kleintjes en met een leuke diepe bodems voor de volwassenen. Het verhaal is zonder tekst dus ook voor iedereen toegankelijk.

Dan naar Belfort om nog 20 minuten aan te schuiven voor Cie des Fourmis dans la Lanterne met “Clic”. Een fantastisch mooie voorstelling die je terugbrengt naar de tijd van de zwart-film en de strijd met de kleurenfilm. Er is zelfs een deel in 3D waarvoor je dan ook zo’n speciaal 3D-brilletje krijgt. Als filmliefhebber kan ik deze originele voorstelling en technisch tiptop in mekaar gezette effecten alleen maar aanraden. Wie de voorstelling wil zien moet wel op tijd komen want er kunnen echt maar 19 mensen in de caravan. De 20e kan er dus niet meer bij (ik spreek uit ervaring). Tel dus hoeveel mensen er voor je staan en zorg dat je je filmticket in de hand hebt. Anders moet je even wachten tot de volgende voorstelling.

De rest van de foto’s van de voorstelling vinden jullie op de blog van gisteren. En kijk gerust want er zitten echt geen spoilers bij, je krijgt een trailer en niets meer 🙂

GF1502b057

Om 15u was er op de Kalandeberg dan de voorstelling “Le son des Cailloux” door Cie Les Petites choses. En hoe moet ik die omschrijven? Ehm…hillarsch! Allemaal onverwachte toestanden waarin de acteurs en de toeschouwers belanden. Ik kan mij bij deze altijd goed verstoppen achter mijn fototoestel maar toch, Freddy was al niet meer veilig…Betonboren, steenstapelen, dansmoment, een wedstrijdje kaartplooien,…In een paar woorden is dit een voorstelling voor de actieve kijker. Ze is in het Frans maar dat hoef je niet echt te verstaan. Go with the flow…Va avec la rivière dus…

 

Goh, en dan zullen de meesten wel vinden dat ik overdrijf maar als ik een gaatje heb in mijn schema dan vul ik dat op met een voorstelling op een ander plein. Dus “snel” even over en weer naar “the Green” om daar de voorstelling “The Box” van het Franse Le Salamandre mee te pikken. Een gevangenisklant ontsnapt uit zijn doos en maakt gebruik van een koord om zijn kans te wagen. Een verhaal zonder veel diepte maar wel sterk manipuleerwerk. Alles wordt door de pop gedaan, de gestreepte vent heeft geen mensenhanden nodig. En voor een (volgens het stadsbestuur) “weinig vernieuwend” festival trekt het poppentheater verdomd veel volk op the Green! (eat this!)

Kijk daar…was dat Megamindy?

GF1502b113

En dan alweer onze laatste poppenvoorstelling voor vandaag: “La valise a mémère”. Een duo ouwe meeten die mekaar de loef willen afsteken met een koekjesstrijd, een zelfrollende koek, kinderen die wandelen in het bos, een wolf die eigenlijk meer op een konijn lijkt en uiteindelijk een soort reus in een kasteel en op het einde…goh, ja, wel, dat einde…Ik ga er niet meer over zeggen. Ik vond ook deze voorstelling een aanrader maar dan weer moet je toch wel wat Frans begrijpen. Ook om het verhaal te volgen. Maar heb je nog onthouden hoe “je tu il” enzovoort werkt, dan sla je deze voorstelling niet over.

En vanavond was er ook nog een klein beetje Miramiro moet Circus Ronaldo, Het vuurwerk en ’t bloot gat van Stefaan De Winter

Gentse Feesten 2015 – dag 2 deel 2

Rondlopen op de Gentse feesten brengt je niet alleen van voorstelling naar voorstelling maar ook van mens naar mens. En zo kruis je dan dit duo dames op zoek naar een plek om de nacht door te brengen. Alvast een goede start van het namiddagprogramma.

GF1502b004

 

Vandaar naar het Belfort waar de 2 voorstellingen in de caravannen op mij wachten. Helaas was ik te laat voor de voorstellingen dus kan ik er nog niet veel over kwijt maar ik kreeg wel even een mini-herhaling om toch een paar foto’s te kunnen nemen.

Volgt dan de voorstelling “Francois Blanc” door theater Pistache. Pistache had ik ook al met 2 andere voorstellingen deze voormiddag gezien en deze was alweer anders en dat niet alleen in verhaallijn ook in uitvoering. Waar deze voormiddag een minimum aan voorwerpen het verhaal van leven gingen voorzien, was het bij de voorstelling in de Triodosbank een voorstelling met decor en pop. Een mooie voorstelling van een inspiratieloze kunstenaar die het publiek betrekt om zijn schilderij te maken.

En toen zat mijn poppentheaterprogramma voor vandaag er al bijna op. Onderweg naar Hotel d’Hane-Steenhuyse was er tijd voor nog wat leuke sfeerbeelden…

Mijn laatste poppenspel voor vandaag was er eentje door jong talent La Bulle de Temps die het verhaal van Klein Duimpje speelde. Helemaal in Frans verteld met (voor wie een woordje Frans spreekt) erg mooie werkwoordvervoegingen. Voor mij was dit een beetje te lang of misschien iets te weinig dynamisch maar we geven het zeker een kans. Spijtig dat de locatie nog niet genoeg gekend is. Dit promopraatje kan misschien wel helpen 🙂

Om dan daarna nog wat “vrij” rond te lopen tussen de Veldstraat en Macharius (MiraMiro)