Bruegel – Kermis in Hoboken: de processie (5)

De processie toont tekentechnisch goed wat voor een geweldig tekenaar Bruegel wel is. Een tekenaar puur sang. Het toont ook hoe goed hij suggestief kan werken.

Net als in zijn schilderijen tracht hij met een paar pentrekken de suggestie van een menigte volk te creëren. Zonder dat we hun gezichten kunnen zien, zien we aan hun bewegingen hoe de processie verloopt. Het is geen stille processie; gezichten staan dicht bij mekaar wat er op duidt dat er gerust een woordje mag gezegd worden.

De processie verschijnt vanachter een van huizen helemaal achteraan in het decor en verplaatst zich in een S-bocht rond een boom met een podium (waar een opvoering of een verkoop? bezig is) zo naar het einde van de kraampjesmarkt en loopt zo tussen de kraampjes de kerk in.

3 vaandeldragers lopen achter 2 dragers met een beeld van Sint-Sebastiaan. Ook de kerk is geweid aan Sint Sebastiaan. Zou het beeld normaliter in de kerk staan en voor de gelegenheid van de kermis worden rondgedragen? Vermoedelijk wel. Zo zijn er vandaag nog steeds processies gaande. In de processie lopen ook boogschutters. Naast de kermis en de meerdere verwijzingen naar de strontboeren, komen de (kruis)boogschutters meermaals in beeld. De grote vaandel vooraan links is die van de schuttersgilde. Daarover later meer.

Op de tekening van Bruegel zien we dat de processie een bedelaar passeert thv de meest linkse vaandeldrager. Deze bedelaar werd door de etser weggelaten. Was het niet gepast deze persoon in beeld te brengen samen met de schuttersgilde?

Bruegel – Kermis in Hoboken: poeperkesdag (4)

Voor de Nederlanders onder mijn volgers: over “kakken” heb ik het in mijn vorige blog al gehad. In Vlaanderen bedoelen we met “poepen” iets helemaal anders.

Vandaag gaan we voor de pruimen! Naast de “keurig” in de rij lopende mensen die in processie de kerk binnen wandelen wordt er op de kermis stevig geïnterageerd tussen boeren en boerinnen. Dat de etser van het oorspronkelijke ontwerp een zeer gekuiste versie heeft gemaakt is na een kleine studie al te zien. Een tegen de kerk pissende figuur is niet eens overgenomen. Goed, wanneer we ons verplaatsen in de tijd van Bruegel kon tegen de kerk pissen wel eens onaangename gevolgen hebben…

Maar van het koppeltje op de omheiningsmuur van de kerk is de vrouw wel erg naar voor gebogen om zich enkel af te vragen wat er allemaal te zien is op het plein. De ets kuist dit mooi op door de vrouw te vervangen door een man en er een eenvoudige scene van 2 pratende vrienden van te maken. De vrij-scene onder de bomen is niet geschrapt. Het koppel knuffelt of danst erg dicht. Maar op de tekening is dat – mede door de vervaagde inkt? – een stuk suggestiever. Ik zie een suggestie van een stuk stof aan de enkel van het rechterbeen van de boerin. Maar vooral steunt de boer op de toppen van de tenen met zijn voeten tegen mekaar. Dat is moeilijk slowen en nogal redelijk verpletterend knuffelen voor de boerin.

Nog even dit detail: bij de processie draagt iemand een kruis. De man die het kruis draagt kust in de tekening het beeld van Christus. In de ets is daar niets meer van te zien. Opvallend is tegelijk hoe bij de opmaak van de ets de verhoudingen tussen de kerk, tenten en de mensen in de processie werd aangepast. In de Bruegelschets zijn de hoofden van de mensen in verhouding veel te groot voor het perspectief waarin ze staan.

Bruegel – Kermis in Hoboken: bidden aan de muur (3)

Beste mijnheer Bruegel,

gisteren heb ik een eerste stukje van uw tekening overgezet in inkt om finaal te komen tot de ets. Ik tracht daarbij – in tegenstelling tot eerdere etsen – zo dicht mogelijk bij uw originele tekening te blijven. Dat is (alweer) niet gemakkelijk want u bent rechtshandig en ik links. Dat zie ik aan de manier waarop u de arceringen aanbrengt.

Ik mag veronderstellen dat u niet verlangt dat alle baksteenlijnen in de gebouwen worden overgenomen? Ik baseer mij op uw schilderijen om het te beperken tot een suggestie. Net als de dakpannen. In uw tekening zie ik ook geen details. De eerste “kakker” aan de achterkant van de kerk is ingeïnkt. Die mannen van Hoboken hebben hun spotnaam niet gepikt; het blijven beerscheppers of strontboeren. Maar ik vermoed dat u zich hier een beetje heeft laten gaan. Ik zie dat er nog wel een paar boerenkakkers volgen.

Het kappelleke op de muur is ingeïnkt. Ik wist niet dat daar zo’n kappelleke voor de bedevaarders stond. Al goed dat de mensen zo nu en dan een rondgang van deze kappellekes kunnen maken. Dat is goed voor hun geloof. Ik zag er ook nog eentje aan de muur rond kasteel Sorghvliedt.

Ik hou u bij verdere schrijfsels mee op de hoogte van mijn evoluties.

Groeten,

Max

Bruegel – Kermis in Hoboken: schets (2)

Na nog eens 3uur schetsen staat de ruwe tekening er op. Ik heb het in 2x moeten doen, een deel 1u45 en dan nog ’s 1u15 (ongeveer hé, ’t is niet dat ik er met mijn chrono naast zit). De pijn in mijn schouder kon ik niet meer houden, ik moest een pauze nemen. Dat komt voornamelijk omdat ik staande werk, op een ezel. En in de regel maak ik grote tekeningen. Daarbij maak ik ook “grote” bewegingen met de arm. Daarbij beweegt de schouder dus veel zodat hij niet verkrampt. Dit is echter één grote aaneenschakeling van scènes op klein formaat. Elke scène is wel erg uitgewerkt waardoor het continu in detail tekenen blijft. Geen swing of rock-en-roll dus. Hele tijd kabbelend klassiekje 🙂

Dit is de ruwe schets. Vergis u echter niet bij de gedachte dat je het beeld nu wel gezien hebt en het vet van de soep is (of voor de liefhebbers: de crema laag van de koffie). Niets is minder waar. Er valt nog heel wat te beleven op deze kermis!

Bruegel – Kermis in Hoboken: ruwe schets (1)

De nieuwe Bruegel is aangekomen en daarbij een nieuwe vervolgreeks met tekentechnische uitleg, veel details en pittige weetjes. Enfin, hij is er nog niet, ik ben er aan begonnen. Deze keer geen groots schilderij. Uiteindelijk is het altijd mijn bedoeling geweest met de “covertekeningen” om bekende kunstwerken na te tekenen maar niet echt het kunstwerk dat bij de doorsnee mens in zijn top 10 van “noem mij eens jouw favoriet kunstwerk” zou belanden. Deze Bruegel is een tekening waarvan achteraf een ets is gemaakt. En daar komt dan meteen al wat verwarring bij want ten eerste is de tekening het spiegelbeeld van de ets. En op de ets staan finaal 2 namen, die van Bruegel maar ook die van de etser Frans Hogenberg. De uitgever van de prent was Bartholomeus de Momper.

Als is de tekening natuurlijk altijd beter dan de film…euh…ets. En dan zal u het niet met mij eens zijn. De ets is veel helderder, scherper, contrastrijker. Ja, dat klopt, het is alsof u uw nieuwe TV op zwart-wit-beeld heeft gezet 😉 De tekening is veel warmer, gevoeliger, emotioneler. En dat ga ik er (onder andere) uithalen. Hopelijk komen we onderweg weer wat pikante weetjes tegen.

Ik ben alvast nu 3uur verder met de ruwe schets en zit dus halfweg het beeld. Ik moet nu echt stoppen, de pijn in mijn schouder is niet meer uit te houden…

De blogs verschijnen wekelijks op dinsdag en donderdag rond de middag. De blogs mag je zeker altijd delen op je eigen blogsite, Facebook,…Hoe meer mensen mee kunnen genieten van mijn verhalen, hoe liever ik het heb – alvast bedankt –

Expo Jürgen & Mario in stationsbuurt

Wie de komende weken even tijd neemt voor een gezellig momentje rust in een exclusief decor, die moet een bezoek brengen aan de tentoonstelling van Jürgen Facon en Mario D’hont. Tot 4 februari houden ze hun 2e tentoonstelling in de Herbatheek (doorgaans herkenbaar aan de frigo voor de deur).

De werken zijn verrassend fris. Jürgen maakt schilderijen, tekeningen, drukwerk in zwart-wit en kleur. Er zitten duizenden figuren en evenveel betekenissen in. “Ik zet op doek wat in mijn hart opkomt”, zegt Jürgen. “Het is niet omdat ik er een titel aan geef dat je er dat ook persé moet in zien. Iedereen mag er van maken wat hij of zij zelf wil.” Volgens zus Ingeborg zijn de werken “De werelden van Jürgen” zijn beste werken. Deze werken kan je zien aan het begin van de tentoonstelling.

Mario D’hont is een veelzijdig en ervaren kunstenaar. Mario’s schilderijen passen helemaal in de hedendaagse kunst. Toch is zijn kunst wél hanteerbaar zonder handleiding. Soms doet het denken aan Richter, soms aan Raveel. Maar het meest bijzondere in zijn werk is dat de onderwerpen in zijn schilderijen trachten los te komen van het canvas. Willen ze ontsnappen of net in het canvas intreden? Vinden ze zichzelf het schilderij waard of zijn ze daarentegen te bescheiden om op doek gezet te worden. Laat het maar weten!

Expo Jürgen Facon en Mario D’hont in Herbatheek, Koning Albertlaan 75 (rechtover Sint-Pietersinstituut en dus vlak bij station), nog tot 4 februari 2018. Open op zaterdag en zondag van 10-17u. Concert van Billy & Bloomfish op 4 februari om 15u.

Moderne kunst

En omdat niemand eigenlijk precies kan bepalen wanneer je kunst maakt, kan niemand ook iets hebben voor of tegen kunst. Wat we wel kunnen hebben is dat we zelf iets aanvaarden als kunst, als een kunde, als iets wat we zelf niet zouden kunnen, als de overtreffende trap van kunnen,…

Kunststrekkingen komen en gaan en gaan dikwijls ook samen met politieke en financiële evoluties. Kijk maar naar het Eurosongfestival. Als dat geen schoolvoorbeeld is van hoe muziek, politiek en geld in één populair bad worden gegooid.

En net als de politiek is kunst al even onvoorspelbaar. Wat vandaag “hot” is, is morgen “not”. Het is bijvoorbeeld geen staatgeheim dat de Mona Lisa pas beroemd is geworden na de diefstal in het Louvre. Was het retabel van het Lam Gods zo’n trekpleister voor toeristen geweest had Arsène Goedertier er niet die bijzonder mysterieuze twist aan gegeven waar ineens alle Fransen en Franstaligen zich door aangesproken voelen, waardoor iedereen zich nog afvraagt waar de verfilming van die diefstal blijft,…

Dus, voila, bij deze wil ik openlijk mijn steun betuigen voor de figuratieve kunst waar de mens centraal staat. En misschien ogen ze wat klassiek of oubollig, voor mij zijn het mooie dingen die fris, zacht, warm, breekbaar, kleurrijk overkomen. Ik kan er wel van genieten en ik hoop dat u dat ook kan…

carbon-cradle

http://carboncradle.tumblr.com/