Hersenschudding, hoe voelt dat eigenlijk?

Wanneer een mens een fysiek letsel heeft om de een of andere reden dan is het voor de omgeving visueel helder dat er iets niet juist loopt. Door de beperking te kunnen duiden is het altijd gemakkelijker te aanvaarden dat het niet allemaal loopt zoals van gewoonte. Dat je niet kan lopen met je been in het gips is toch normaal?

Bij mijn 2e hersenschudding van het jaar stelde ik me de vraag hoe ik een hersenschudding in beeld zou kunnen brengen voor mensen die dit nog nooit hebben meegemaakt.

Na wat nadenken en met enige creativiteit kwam ik op het “memory spel” uit. Evident. Alleen moest je er aan denken 😉

6181021-1scratch_memoryspel

Een hersenschudding dat werkt ongeveer zo: je speelt het memory spel tegen 4 verschillende mensen. Het 5e spel speel je terug tegen de eerste speler die, terwijl jij de 3 andere spellen hebt gespeeld, een break heeft genomen en geen spellen meer heeft gespeeld. Het eerste spel (voor de hersenschudding) heb je glansrijk gewonnen. Je wist precies waar de paren lagen. Bij het 5e spel is dat al een heel stuk minder. Je begint de volgorde van de beeldjes al flink door mekaar te schudden en uiteindelijk begrijpt je tegenspeler helemaal niet meer waarom hij bij dit (voor hem 2e) spel zo gemakkelijk van je wint. Jij hebt je uiterste best gedaan om niet af te gaan maar de verwarring is alom aanwezig.

Naast het feit dat je niet helemaal beseft waarom het nu niet meer zo vlot loopt terwijl je daarnet nog deze tegenspeler afdroogde, valt het je op dat concentratie niet meer is gelijk bij het eerste spel. Het liefst van al zou je het spelbord door de venster gooien. Je ergert je aan de radio op de achtergrond, de speelltafel naast je, de ober die op zich laat wachten,… De stress en de inspanning geeft je hoofdpijn want je wil wel onthouden maar het blijft beperkt bij flarden. Je verwart ook spellen. Het is niet dat je spel 5 met spel 1 verwart, je wisselt eveneens met koppels uit spel 2 of spel 3. Terwijl je overtuigd bent dat je het goede paar omdraait is de realiteit en de confrontatie redelijk bedroevend. Het is niet dat paar dat je moest omdraaien.

Ervaring leert. Ondanks dat iedereen je bij het begin van het 6e spel zegt dat je misschien beter een ander spel speelt, wil je doorspelen. Het is niet altijd gemakkelijk te aanvaarden dat rust een meerwaarde is. Probleem is dikwijls dat die rust je belet om ook TV, computer, boek, radio, CD, film,… erbij te nemen. Te veel prikkels om te verwerken. Het beste van al ga je gewoon wat wandelen, werken in tuin of doe wat boodschappen (die je dan op een lijstje hebt genoteerd). Of doe zoals ik en begin wat te “sporten” 🙂 Het kan best een paar weken duren voor je er weer bovenop bent.

Vandaag is het woensdag

Het merkwaardige aan een hersenschudding (let op, ik spreek uit ervaring) is dat er zoveel verwarring bij komt. Men heeft het in de regel steeds over braakneigingen (o ja, deze keer heb ik ze wel gehad), sterrekes zien, evenwichtsproblemen, op alle onmogelijke momenten vlagen van hoofdpijn,…kortom vooral zeer duidelijke factoren. Maar over de werking van het geheugen spreekt men zich meestal niet zo uit.

Vorige keer was het ook al ergerlijk duidelijk dat ik bepaalde zaken herhaaldelijk vroeg omdat ik niet meer wist dat ik het een uur geleden ook al had gevraagd. Of je blijft ergens “hangen” in het midden van een gesprek/vergadering en onthoudt dat als eindconclusie. Zeer merkwaardig.

Ik heb er wel van geleerd en noteer nu, preventief, al wat meer dan vorige keer. Het is achteraf behoorlijk confronterend om te zien dat je zaken anders hebt onthouden dan ze finaal werden afgesproken.

Deze keer is er een “leuk” bijkomend gegeven. Ik ben ook de dagen kwijt. De hele dag lang moet ik me herinneren aan de orde van de dag en daarbij wat er allemaal nog kan volgen. Zo was het gisteren dinsdag omdat de vuilbak de hele dag voor de deur stond. Meermaals dacht ik gisteren dat het woensdag was. Wat mij vandaag in de war brengt omdat ik nu zo focus op dinsdag. Toch volgt dan de gedachte dat ik gisteren de vuilbak heb weggezet en dat het dus vandaag woensdag is en Max Junior Jr door vrienden van de creche wordt gehaald.

Wat zal dat morgen geven…Nog een paar uurtjes in de donkere kamer… Het brein is toch een speciaal ding zenne…

l_03120063

Shaken, not stirred

4e week behandeling tegen de hersenschudding. De pillenberg met “aan en uit”-pillen begint een vertrouwd beeld te worden in de keuken.

De term Neurontin is niet meer weg te slaan uit mijn dagelijks lexicon. Gecombineerd met pijnstiller TEVA zorgt het voor een onmetelijk vaste en noodzakelijke nachtrust. Enfin, nacht én ochtendrust want de combinatie is zodanig verdovend dat ik voor 10u niet kan functioneren. Maar dan is het weer tijd om mijn pilleke voor de concentratie te nemen zodat ik op zijn minst weer weet wat ik doe. En ’s middags nemen we er nog eentje bovenop. Om dan de vooravond in te gaan met een pilleke tegen vermoeidheid en stress.

Zo’n hersenschudding, het is me wat.

paint-72dpi

En wat mij vooral blijft bezig houden Lees verder