Zondagse feesten 2016

Zondag 17/7 was er oorspronkelijk nog een Puppetbusker op de planning maar door onvoorziene omstandigheden kon ik naar de voorstelling “Chasse Patate” van Orka. Ik moet zeggen dat ik dit jaar, een beetje bewust, geen kaartjes voor Orka had gekocht omdat het toch wel wat ver uit de buurt lag en je zo veel maanden op voorhand moet reserveren dat eigenlijk alles moet wijken voor die ene voorstelling.

en zodoende dus naar Belzele (bij Evergem) in een gotverlaten boerengat terecht gekomen om er (alweer) een prachtig stuk toneel te ervaren. Orka kan je namelijk niet klasseren (voor zover je Orka al zou kunnen klasseren) onder toneel “zien”. De voorstellingen zijn gelijk een 3D-film maar dan in’t echt. Door gebruik te maken van alle ruimte rondom “de kern” van de voorstelling wordt het een immens podium waar je als toeschouwer even vergeet dat je op een tribune zit. Orka speelt dit jaar niet ism Miramiro maar wel met NTGent.

Ik quoteer voor het gemak de NTGent website. Zo verklap ik dan ook weer niet te veel.

In deze nieuwe voorstelling met Dominique Van Malder, Titus De Voogdt, Janne Desmet en Julie Delrue zoekt Studio ORKA de weidse natuur op.

51º noorderbreedte, 3º oosterlengte, de gevoeligste plek van onze planeet. Alles zinkt er weg, niemand weet waarom. En in dat niemandsland, een café waar zelden iemand langskomt, maar wie langskomt, wil blijven. Omdat alles er mag zijn wat het is. Je mag er lachen, om dingen waar niemand anders om lacht, er mag – voetje voor voetje – gedanst worden. Je mag er zingen of stil worden. Chasse Patate biedt troost aan mensen die zich koste wat het kost overeind houden, terwijl de grond onder hun voeten zompig wordt. Chasse Patate gaat over veerkracht, over iets écht willen en niet opgeven. Over hoe dat moet, troosten, omarmen. Over dromers, vechters en veel te warm bier.

Daarna nam ik op het Spaanskasteelplein ook nog de voorstelling rond Icarus mee en ’s avonds was er Improsessie in Theater Box.

 

Gentse Feesten 2015 – dag 6

Vandaag geen Puppetbuskers op mijn programma maar 2 totaal andere zaken: eerst een rondleiding in het Augustijnenklooster met monnik Paul en daarna De Vieze Gasten op Sint-Jacobs.

Bij het Augustijneklooster was ik vooral geïnteresseerd in de “verboden gangen” en we werden niet ontgoocheld! De bibliotheek kreeg ik eerder deze week al te zien en die zat ook nu weer in het programma. Daarnaast ook de kapellen, de grote kerk, de slaapvertrekken en een ferme brok geschiedenis. Paul vertelde veel en uitvoerig over het perspectief van hun orde en hoe ze zich differentiëren van andere Christelijke geloofsgemeenschappen. Enfin, wat onthou ik van deze rondgang? Vooral dat ze weinig budget krijgen om de zaak te restaureren (en dat is een schande!), dat wat er nu nog staat eigenlijk slechts een kwart is van het originele terrein, dat de ingang langs de Academiestraat vroeger de tuindeur was, dat er vroeger ook een écht hospitaal verbonden was aan het klooster maar dat dat later gesloopt is, dat er een school in de muren stond, dat die school mocht gesloopt worden maar dan uiteindelijk behouden bleef, dat bij de inrichting van de WC’s een deur niet mocht worden verbreed,…Allez, ge ziet, ‘k heb toch wel veel onthouden. Maar goed, na 3uur uitleg ben ik in alle stilte weggegaan…Paul is een goede verteller met een hart 🙂

Na al die rust bij monnik Paul even langs het Sint-Jacobs om daar te gaan kijken naar De Vieze Gasten alwaar Patricia en Willem optraden. Patricia heb ik achter een T-shirt van AAGent gevonden. Willem…tjah…niet gezien. Maar er stonden dan ook massa’s veel mensen op dat podium en ik was ook wel een uur te laat…

Om dat avond gezellig af te ronden plannen we nog een improcessie. Met onze vaste vrienden op het podium kan dat niet mis gaan. Dus Domien, Domien, Ramses en Pieter een trapje hoger en MC de immergeweldige, ongelooflijke, ontembare, onmeetbare JAAAAN-BAAAART DE MUELENAAAAAAEREEEEEE *applaus*

Kan ik u verder meer vertellen over de improsessie? Niet echt. Behalve dat we deze keer in het café zelf zaten en dus niet in de voorverwarmde kamer op de verdieping. Voor de rest was het een avond om te lachen, te brullen, te gieren.

Ik laat toch nog een paar filmpjes die ik maakte. Je hebt dan wel de sfeer niet echt mee, maar het idee doet wel al veel 🙂