SPECTRE

Niet in avant-première in’t midden van de nacht gaan kijken, zo gek zijn we nu ook weer niet, maar wel al bij de eerste dag in Gent. In een volle zaal en gelukkig op tijd gereserveerd, toch nog op een goed plek gezeten.

De nieuwe James Bond. Ik heb er lang naar uitgekeken. Het was alweer van 2012…hee…had ik toen ook al niet een tentoonstelling lopen? Soit…

Wat een film. Zo kort zou je het kunnen omschrijven en het daarbij houden. Om maar even een idee te geven van hoe snel deze film vooruit gaat: in Gent is er nog steeds de irritante 10 minuten pauze in de film…Ik dacht dat we toen zo een half uurtje verder waren maar we zaten al een uur in de film. Onder het toezicht van Sam Mendes (ook Skyfall) zet Daniel Craig zijn rol als James Bond voort. Het plot bouwt verder op de vorige Daniel Bond films. Alle tegenstanders op een rijtje komen ze, net als in de Bond-films van de jaren ’60, uit een koepelorganisatie SPECTRE. SPecial Executive for Counter-intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion,  maar met zoveel woorden wordt het in deze film niet gezegd. It’s understood. Dat het om een harde lijn gaat binnen de organisatie wordt wel duidelijk. Number One is niet om mee te sollen.

Deze film mist geen seconde aan actie, special effects, girls, girls, girls en nog veel meer cars, cars, cars! Ongelooflijk spannende scènes in al even onmogelijke decors van prachtige steden volgen mekaar constant op. 148 minuten en ik vermoed dat het meest trage stuk uit de film de eindgeneriek is, en dan nog…

Voila, dus bij deze een mooi nietszeggende blog die hopelijk toch motiveert om naar deze keikoele zjoefzjoef bangbangboem film te gaan kijken.

SPECTRE

Vesper

Ik denk dat “Casino Royale” (de nieuwe versie) de meest gezien Bond-film is tot nu. En “meest gezien” is geen understatement. Ge moogt dat gerust binnen de tientallen situeren.

Als eerste opvolger denk ik dat het Goldeneye moet zijn.

En het zijn niet alleen de plots en de quotes die mij telkens weer naar die DVD’s doen grijpen. In beide gevallen is het zeker ook de muziek. Eric Serra volg ik al jaren (sinds “Le grand bleu” uitkwam) en sinds kort is dat dus ook de schrijver van de muziek van Casino Royale.

Bij deze post dus geen foto maar wel een streepje muziek. Ge gaat snel begrijpen waarom het zo’n mooie klankband is…