322/365: lady in red

Dit model kwam eerder aan bod. Elke leeftijd heeft zijn levensfase. Deze vrouw was toen 3 maanden zwanger en wou graag haar lichaam in deze levensfase laten tekenen (soms is fotografie té direct). Ik maakte een paar tekeningen waaronder deze. Binnen het kader van zwangerschap was er tussen de Lilith-reeks ook nog de tekening “wachten op Cain“. Een mooi gezinsportret met een blik op een nieuw leven 🙂

 

321/365: Zonder uitleg

Dat ik er geen uitleg over geef (over deze tekening). Misschien moet je mij ’s vertellen hoe je deze tekening ervaart.

 

320/365: de manga

Tiens…ik begin te twijfelen of deze al niet eens is langs gekomen. Om nog ’s aan te tonen dat ideeën het niet altijd schoppen tot project. Op een zeker moment heb ik het idee om modellen te gaan tekenen als manga-meiden. Ik maakte daarvoor enkele schetsen en werkte daarvan onderstaande tekening uit. De gele kronkel links van het model verwijst bvb naar de bloemen die in de clip van Goldorak over het gezicht van Actarus komen. Om maar te zeggen…inspiratie 😉

Het project kwam niet van de grond. Er was geen interesse van de modellen op dat moment. Vandaag maak je van jezelf een manga met een app. Simpel toch? 😉

 

319/365: appelkrijtje

Er zijn in de 365-reeks ook al appeltekeningen geweest die niet “af” waren en dus niet verder zijn opgenomen in de reeks. Deze is ook zo eentje maar het is wel een specialleke. Want alle appelvrouwtjes zijn potloodtekeningen (kleur of grijs maar toch potlood) terwijl deze een krijt op doek-tekening is. De tekening op zich is niet mis maar ze paste niet in de verdere reeks, daarom werd ze niet opgenomen.

318/365: onbetaalbaar

Een retrospectieve houdt evengoed recent werk in. Fragiele momenten, de breekbaarheid van de seconde, het ogenblik tussen dat de vaas je handen verlaat en de grond nog niet heeft geraakt, is onbetaalbaar.

 

317/365: my friend, the end

Opgeruimd staat netjes. Vandaag sluit ik definitief de deuren van het landgoed De Campagne voor Expo Magie. Ze waren al sinds maandagavond gesloten voor publiek maar na de expo volgt nog de afbouw en opkuis.

En ik zei het al meermaals door de jaren maar deze keer is het definitief. Het organiseren van grootschalige evenementen in combinatie met het creëren vraagt me te veel tijd, te veel energie en ook te veel geld (als is dat laatste de minste motivator). Na 20jaar en een topeditie met ongeveer 600 bezoekers moet je stoppen met goede en aangename herinneringen. Zeker deze editie was buitengewoon. Alles verliep vlot, ik had een toffe groep kunstenaars, supergoede kunstwerken,…en veel, heel veel publiek. Ik ben er zeker van dat we nog van de deelnemers zullen horen. En van “onze” Piet Kusters (hij heeft me beïnvloed).

Ik weet dat ik nog dikwijls met spijt zal moeten zeggen “Grote events? Neen, sorry, dat doe ik niet meer. Ik doe enkel nog aan expo’s”. Maar zo is het. Het is tijd om initiatieven over te laten aan “de jeugd”. Ik stort me verder op het creëren en ook wat meer op mijn fantastische jongens die zelf hun wegen aan het zoeken zijn. Hoe ik mijn derde triptiek (van de liefde) zal presenteren is nog een mysterie maar ik heb zo al gedachten. Noteer de datum van vandaag zodat u (1) weet wanneer ART-tist is gestopt met grootschalige events maar (2) ook opdat u weet hoe lang het duurt voor zo’n triptiek feitelijk gerealiseerd wordt 😉

Dit “einde” is niet meer dan een nieuw begin. Niet te veel wanhopen. Onkruid vergaat niet 😉 Jullie weten nu dat het abonneren op mijn blog een “must have” is. Dat kan zeer eenvoudig door je mailadres na te laten in de kolom rechts op de blogpagina. Wees gerust, je krijgt dan enkel berichtjes van mijn blog en je kan op eender welk moment uitschrijven. Gewoon doen! 😉

 

306/365: kalmte

Morgen op de expo Magie het eerste concert. Hopelijk ben je ingeschreven en kom je langs. Het wordt weer top. Het wordt helaas ook de laatste keer dat ik Hrayr Karapetyan naar Drongen kan halen. De student van toen is nu een groot muzikant en navenant volgt de vergoeding. Dus helaas, wie er morgen niet kan bij zijn zal naar Luik, Amsterdam of ergens buitenland moeten. Tot dan neem ik nog even rust om morgen volop voor de storm te gaan 😉

305/365: de juiste achtergrond

Na de testen met krijt op zwart papier begon ik te testen op gewoon wit papier. Het zwarte papier was me te doods, monotoon, te weinig variatie in de achtergrond. Bij de testen op wit papier kreeg ik net hetzelfde gevoel. Er mankeert “iets”. En dan begint het probleem: Je voelt dat er iets ontbreekt maar om er de vinger op te leggen is nog wat anders. Ik denk dat ik redelijk tevreden werd toen ik overschakelde op doek. De reeks “emo & amu” had voor mij een goede achtergrond.

303/365: de engel

Theater en drama, ik heb het er al meermaals over gehad. Na meer dan 300 blogs herhaal ik mezelf. Dit is een van eerste grote theatrale tekeningen. 3 vrouwelijke modellen, 1 man. In feite is de man een engel. Als je goed kijkt zie je op de achtergrond een lichte schets voor vleugels. De tekening is nooit verder afgewerkt dan hieronder. Na 3 maanden ben ik er mee gestopt.

Iets waar ik telkens op toezie is dat elk model in alle respect wordt voorgesteld. Deze compositie zit zelfs zo in mekaar dat ze Facebookproof is 😉

302/365: cultuurverschillen

Modellen met buitenlandse roots zijn anatomische uitdagingen. Een mens is een mens en in basis is het allemaal gelijk maar in details moet je het verschil maken. Het is spijtig dat modellen met vreemde roots zo moeilijk te vinden zijn. Cultuurverschillen blijven, ondanks de vele pogingen tot integratie. Het is moeilijk om door te breken tot een andere cultuur maar evengoed is het moeilijk om er uit te breken. Modellen nemen soms ook wel ferme risico’s.

301/365: uit het gedacht

Nog meer dan modelschetsen vind ik het altijd leuk om schetsen voor poses (uit het gedacht) te tekenen. Pijltjes als variaties.

300/365: chronologie

Woohiiii 300! En fier dat ik ben dat ik het tot 300 heb geschopt. Nog 65 te gaan. Dat moet haalbaar zijn. Vandaag de eerste tekening uit de Lilith-reeks. In de presentatie/het verhaal is ze niet de eerste maar chronologisch naar volgorde van tekenen is deze het eerste appelvrouwtje. Toen lagen nog meerdere appels rond het model. Later werd dat 1 appel als centraal symbool.

Triptiek van het leven: première

Ik verschiet zelf een beetje van hoe lang geleden ik al een eerste post plaatste over deze tweede triptiek. Het is al van februari 2017. En dan heb ik er duidelijk al een hele tijd over gedacht hoe dat beeld zich zou moeten vormen. Er zijn (nog) maar 4 blogs over deze triptiek geschreven.

Na de expo wil ik terug naar dit soort blogs. Verder weg van de snelle, vluchtige Facebookberichten maar terug naar meer inhoud, wat leuk en interessant is. Bloggen over wat er in mijn hoofd zit en (voor jullie en ook voor mezelf) evoluties kunnen opvolgen adhv schrijfsels.

Volgende week gaat triptiek 2 in première en het was/is verdomd moeilijk om er over te zwijgen. Er zitten zoveel elementen in die ik graag wil tonen, zoveel kleine verhaaltjes en referenties. Maar goed, nog één weekje en dan vertel ik allemaal in levende lijve. En daarna staan er weer nieuwe projectjes op stapel + start ik aan de aanzet van triptiek 3 (want daar mag ik nu niet aan beginnen…te veel hooi op dat vork weet je wel 😉 )

299/365: exit humaniora

Back to the eighties. Theatrale gedachten, zelfonderzoek, gebroken liefdes, afscheid nemen van het humaniora (en de sterk samenhangende klasgroep),… De deur van het humaniora achter je dichtgooien is toch een beetje een stap in het duister wanneer je op een beschermende katholieke school hebt gezeten. Ik weet begot niet meer wat de reden kan geweest zijn van onderstaande tekening maar misschien ligt iets van hierboven wel aan de basis. Of anders is het niet meer dan een idee uit de klassieke verhalen 😉

298/365: de grote foto

Nog eentje met een foto van David Hamilton als basis. Het zijlicht maakte het me in 1997 nog behoorlijk lastig; het was toen voor mij ook niet meer dan een effen donker vlak. Dat zal ook wel aan de resolutie van de foto’s die in die tijd op het internet te vinden waren. Een foto van 150kb was toen al een “grote” foto. Maar desondanks ben ik wel blij met het resultaat. Zoals altijd is het meer de expressie die me triggert in het maken van de tekening.

297/365: al doende

Een paar weken geleden had ik het over testjes met pastelkrijt op zwart papier. Dit is er ook zo eentje. Al doende leer je 😉

296/365: multimodel

In deze laatste aanloop naar de 365e tekening komen heel wat Lilith-tekening voorbij. Ik heb ze – een beetje bewust – tot het einde gehouden. In de Lilith-reeks heb ik geprobeerd zoveel mogelijk verschillende modellen te tekenen. De bedoeling was/is dat je als kijker niet kan uitmaken wie Eva is en wie Lilith is en zodoende je eigen verbeelding moet aanspreken om het verhaal rond te krijgen. Toch zijn er een paar uitzonderingen. Model G kon zich zo goed inleven in het verhaal dat er dus meerdere tekeningen volgden. Zij is ook het model dat ik als profieltekening gebruik (die in de appel bijt)

295/365: de overlever

Deze tekening komt uit een tekensessie. Achteraf zette ik ze om op groot formaat met de techniek van pastelkrijt op doek. Ze kreeg toen een bruine achtergrond en de kleuren waren realistischer. Enkel deze schets overleefde de tijd…

294/365: rookpluim

In de jaren stillekes…toen treinen nog rookpluimen voor zich uitstootten en die pluimen veranderden in bustes van mooie vrouwen…