Verkiezingen 2018

Voor wie het niet weet, op 14 oktober 2018 zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen. Het lokale bestuur van stad of gemeente en provincie wordt dan verkozen. Dat zijn enkele van onze overdaad aan bestuursorganen om te komen tot “goed bestuur”. Dat er minder bestuursorganen mogen zijn, mij best. Misschien moeten we enkele van die bestuursorganen onbezoldigd gaan maken, op motivatie laten draaien. Dat haalt er alvast de graaiers al uit. En over graaiers hebben we het de laatste jaren wel gehad. In Gent hadden we ene mijnheer T (helaas geen professor) en ook ene mijnheer S die beiden moesten downsizen. Er waren er nog maar daar zag die partij of de media zelf weinig graten in. Merkwaardig.

In Gent staan heel wat thema’s centraal: betaalbare huisvesting, mobiliteit, werkgelegenheid,…Het circulatieplan is publiek het heetste hangijzer (denk ik). Ondanks alles zijn er mensen die zweren bij de auto voor verplaatsingen over korte afstanden. Dat minder auto’s – naast betere luchtkwaliteit – ook diegenen die ver(der) moeten met de auto kan helpen is hen meestal ontgaan. Anderzijds zijn er fietsers die denken dat ze nu alles mogen: op voetpaden fietsen, in de wandelzones mensen weg rinkelen, andermans fiets meenemen,…

Het is me wat. En omdat politici nog steeds en eigenlijk meer en meer in (extremere) vakjes denken wordt het moeilijk kiezen. Ik (ik spreek voor mezelf) ben gewoon om te vergelijken, om voor nood A een gepaste oplossing te vinden in het ene vakje en voor nood B een oplossing te vinden in een ander vakje. Maar zo werkt politiek niet. Je mag maar kiezen voor 1 vakje en daar hang je dan 6 jaar aan vast. Je kan ook geen ideeĆ«n uit meerdere vakjes goed vinden en ze mengen tot de ideale mix. Moeilijk, moeilijk, moeilijk…

Daarom heb ik mezelf voorgenomen om toch een paar zaken voorop te stellen. Ik hou alvast van mensen die hun verantwoordelijkheid opnemen, ook al ligt de oorzaak niet bij hen, ik hou van mensen die zorgen voor de gezondheid, mensen stimuleren om hun grenzen te verleggen. Vooruit kijken en niet blijven hangen in 1302. En dat maakt stemmen alvast al een stuk gemakkelijker. Ik wens u alvast veel plezier met de grootste dating show ter wereld: verkiezingen.

Expo Hyperrealisme – Kunsthal, Rotterdam

Bezoekje van de dag. Dat het de moeite waard was! En Rotterdam ligt lang niet zo ver dan Luik. In tijd al even ver van Gent dan Namen.

Rotterdam met het fantastische Museumpark waar een mens als ik, liefhebber van schone kunsten, nog echt aan zijn trekken komt. Want ja hoor, in Nederland daar weten ze het realisme nog te waarderen. Zowel in de “oude” kunsten als in de “actuele” kunsten. Verrassend, aangenaam en dus een groot contrast met de selecties die we in Vlaanderen door de “vakjury” zien.

Ik laat u verder genieten, maar mocht u nog naar de tentoonstelling gaan, misschien niet alle foto’s bekijken…Meer info vind je hier.

 

Museum Boijmans – Van Beuningen

Omdat ik – naar mijn normen- teveel kleurverschil zie op de foto’s die ik ter beschikking heb om de toren te tekenen (de foto is veel geler op de tablet dan op de laptop) ben ik maar naar het museum Boijmans – Van Beuningen getrokken om zelf naar het originele schilderij te kunnen kijken.

Natuurlijk rij je dan niet zo ver om enkel naar dat ene schilderij te gaan kijken. Alhoewel…Toen ik voor de 2e keer naar het kasteel van Chantilly ging was dat duidelijk om het portret van Simonette Vespucci te bestuderen. Toch neem ik bij zo’n bezoeken altijd wel de tijd om ook naar de rest van collectie te kijken. Museum Boijmans heeft een verrassend ruime collectie. Voor elk wat wils! MBVB lijkt wel de som van het SMAK, MSK en desingmuseum samen. En dan moet je nog weten er bijna recht tegenover het instituut voor actuele kunst zelf staat. En mocht deze blog je aanzetten om er ook naartoe te gaan, bezoek dan ook het Sonneveldhuis.

Het museum an sich is een erg boeiend gegeven. Je ziet er echt kunst van alle tijden en van alle soorten. Voor mij in een ongewone opstelling maar dat belet niet dat het een interessante collectie blijft. En met een beetje chauvinisme ben ik wel blij dat er heel wat Belgen tussen die werken zitten. En je kan er tussendoor wat kletsen met Nederlanders rond de wasmachine of gewoon naast de Toren van Babel šŸ˜‰

 

 

De magie van kunst

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/3/winteruur-s3a16/

Wie op bovenstaande link klikt komt op de uitzending “winteruur” van Wim Helsen met Koen Fillet terecht. Ik geef toe dat ik eigenlijk nooit naar het programma kijk, ik weet niet precies waarom maar het kruist mijn TV-pad niet.

Koen Fillet daarentegen wel. Die volg ik al jaren. Van in de tijd van “Jongens en Wetenschap”. Superprogramma dat na 2 seizoenen al moest stoppen (en wat mij betreft erg vatbaar is voor heruitzending). Het weekendprogramma Interne Keuken van zijn collega Sven herinnert mij nog regelmatig aan die tijd. Ik moet trouwens nog wel ergens dat tweede boek hebben. voor het eerste was is te laat om het aan te kopen. Spijtig.

Maar waarom ik dit stukje TV deel (te bekijken tot 21 april 2018) is omdat Koen er perfect in uitlegt waarom ik niet altijd graag uitleg geef over wat ik maak als tekeningen en hoe ik die maak. Kunst (mag ik het even daar klasseren) is magie, het is ontsnappen, het is wegdromen, vervoering, emotie, verbeelding, fantasie,…Ik vertel graag een verhaal aan wie dat wil horen maar magie dat is iets…magisch.

The Beauty of the Beast

Een zondag in een extra lang weekend…effe kijken…Volgens Frank ligt er een hogedruk gebied aan te komen dat zorgt voor mooi weer op zondag en op maandag. Dinsdag (feestdag) is het alweer om zeep want de nasleep van dat hogedruk gebied voorspelt niet veel goeds. Maar het beloofde mooie weer was toch niet dat wat het moest zijn. Ā Dus gingen onze plannen niet richting kust maar eerder richting binnenland.

Na een voormiddagje lui en op het gemak naar de Puyenbroekse speeltuinen en daar ook lunchen in het plaatselijke restaurant. En dan waren we eigenlijk al half onderweg naar Bornem/Hingene waar de tentoonstelling “The Beauty of the Beast” loopt.

Het kasteel van Ursel (in Hingene dus en niet in Ursel) lijkt aan de buitenkant niet zo groot maar how! zoveel kamertjes dat er binnen zijn. Door de tentoonstelling erg mooi ingericht. Maar los daarvan zijn er prachtige Chinees aandoende (vaste) muurdecoraties.

De tentoonstelling is helemaal opgebouwd rond dieren. Schilderijen, foto’s, beelden, muziek, installaties, video en zelfs levende dieren vormen samen een prachtig geheel. Met een paar grote namen en heel wat veelbelovend talent. Een niet te missen event voor de kunstliefhebber.

De expo is (helaas) voor publiek enkel te bezichtigen op zondagen en feestdagen in de namiddag. Inkom is 10euro. Tijdens de rondgang krijg je een handige gids die je achteraf terug inlevert of voor een vrije bijdrage aankoopt. Ondanks het doolhof aan vele kamertjes is er eenĀ goed gestructureerd wandelpad waardoor je weinig last hebt van andere bezoekers (voor zover je er last kan van hebben natuurlijk).