Expo Jürgen & Mario in stationsbuurt

Wie de komende weken even tijd neemt voor een gezellig momentje rust in een exclusief decor, die moet een bezoek brengen aan de tentoonstelling van Jürgen Facon en Mario D’hont. Tot 4 februari houden ze hun 2e tentoonstelling in de Herbatheek (doorgaans herkenbaar aan de frigo voor de deur).

De werken zijn verrassend fris. Jürgen maakt schilderijen, tekeningen, drukwerk in zwart-wit en kleur. Er zitten duizenden figuren en evenveel betekenissen in. “Ik zet op doek wat in mijn hart opkomt”, zegt Jürgen. “Het is niet omdat ik er een titel aan geef dat je er dat ook persé moet in zien. Iedereen mag er van maken wat hij of zij zelf wil.” Volgens zus Ingeborg zijn de werken “De werelden van Jürgen” zijn beste werken. Deze werken kan je zien aan het begin van de tentoonstelling.

Mario D’hont is een veelzijdig en ervaren kunstenaar. Mario’s schilderijen passen helemaal in de hedendaagse kunst. Toch is zijn kunst wél hanteerbaar zonder handleiding. Soms doet het denken aan Richter, soms aan Raveel. Maar het meest bijzondere in zijn werk is dat de onderwerpen in zijn schilderijen trachten los te komen van het canvas. Willen ze ontsnappen of net in het canvas intreden? Vinden ze zichzelf het schilderij waard of zijn ze daarentegen te bescheiden om op doek gezet te worden. Laat het maar weten!

Expo Jürgen Facon en Mario D’hont in Herbatheek, Koning Albertlaan 75 (rechtover Sint-Pietersinstituut en dus vlak bij station), nog tot 4 februari 2018. Open op zaterdag en zondag van 10-17u. Concert van Billy & Bloomfish op 4 februari om 15u.

Moderne kunst

En omdat niemand eigenlijk precies kan bepalen wanneer je kunst maakt, kan niemand ook iets hebben voor of tegen kunst. Wat we wel kunnen hebben is dat we zelf iets aanvaarden als kunst, als een kunde, als iets wat we zelf niet zouden kunnen, als de overtreffende trap van kunnen,…

Kunststrekkingen komen en gaan en gaan dikwijls ook samen met politieke en financiële evoluties. Kijk maar naar het Eurosongfestival. Als dat geen schoolvoorbeeld is van hoe muziek, politiek en geld in één populair bad worden gegooid.

En net als de politiek is kunst al even onvoorspelbaar. Wat vandaag “hot” is, is morgen “not”. Het is bijvoorbeeld geen staatgeheim dat de Mona Lisa pas beroemd is geworden na de diefstal in het Louvre. Was het retabel van het Lam Gods zo’n trekpleister voor toeristen geweest had Arsène Goedertier er niet die bijzonder mysterieuze twist aan gegeven waar ineens alle Fransen en Franstaligen zich door aangesproken voelen, waardoor iedereen zich nog afvraagt waar de verfilming van die diefstal blijft,…

Dus, voila, bij deze wil ik openlijk mijn steun betuigen voor de figuratieve kunst waar de mens centraal staat. En misschien ogen ze wat klassiek of oubollig, voor mij zijn het mooie dingen die fris, zacht, warm, breekbaar, kleurrijk overkomen. Ik kan er wel van genieten en ik hoop dat u dat ook kan…

carbon-cradle

http://carboncradle.tumblr.com/