Opiniestuk: Culture, not culture

Opvallend bericht vandaag in de media (Radio2, VRT,…)

Terwijl er een massa aan tentoonstellingsruimten in Gent niet meer wordt toegewezen aan (kleinere) organisatoren, blijken de musea tijdens de paasvakantie (logischerwijs en bij gebrek aan mooi weer) overbevraagd. Tegelijk loopt nog steeds het nieuws dat men in Brussel de kunst van de 19e eeuw boven de Vlaamse meesters stelt.

Ik vraag me af wat de beweegreden is achter het feit dat grote musea mogen open gaan en de kleinere – doch erg ruime – tentoonstellingszalen onder dezelfde voorwaarden dan de musea NIET mogen open gaan. Waarom mag een museum openen?

  • ze houden rekening met het aantal bezoekers per m² en verluchten de ruimte
  • ze voorzien regelmatig ontsmettingsgels
  • er wordt bezocht op reservatie zodat dat aantal bezoekers per m² onder controle is
  • de reservatie = traceerbaarheid
  • verluchten loopt via de aircosystemen (het is niet dat men in een museum de venster even open zet)
  • mensen kruisen mekaar niet via een éénrichtingsparcours (mag ik vanuit ervaring hierbij toch kuchen?)
  • bezoekers dragen een mondmasker, sommigen onder de neus en mogen het afzetten als G4S niet kijkt of wanneer ze iets willen zeggen aan mekaar.

Wat kan je doen in een tijdelijke tentoonstellingsruimte?

  • je houdt rekening met het aantal bezoekers per m² en verlucht de ruimte
  • je voorziet regelmatig ontsmettingsgels
  • je zorgt ervoor dat er wordt bezocht op reservatie zodat dat aantal bezoekers per m² onder controle is
  • de reservatie = traceerbaarheid
  • verluchten loopt via meerdere open vensters, dan is er zeker voldoende luchtverversing
  • je zorgt ervoor dat mensen mekaar niet kruisen via een éénrichtingsparcours
  • omdat je je eigen werk/expo toch in het oog houdt, zie je dat iedereen altijd een mondmasker correct draagt en dat de afstand onder bubbels gerespecteerd blijft
  • de expozaal heeft 2 deuren die wat uit mekaar liggen? Prima: er is geen kruispunt

Ik zie het verschil niet. In tegendeel: ik zie een miniatuur bloei van de lokale cultuursector (die meer is dan cafés en podia), mensen die eens op een andere manier buiten mogen, veel meer controle op de coronamaatregelen dan bij de klassieke musea (die het ook niet slecht doen, laat me daar toch wel héél duidelijk in zijn).

Gents beleid? Waar blijven jullie? Achter? Hoe lang nog?

Music for life 2016

Eén maand voor de kick-off van het event is de radioreclame rond Music for Life weer van start gegaan.
Een event dat eigenlijk teert op het succes dat Vlaamse verenigingen (1) niet genoeg denken aan samenwerking met andere initiatieven dan de hunne en (2) het egocentrisme bij de mens kunstmatig moet door mekaar geschud worden om tot enig altruïsme te komen. Dit laatste dan ook weer beperkt aangezien de meeste initiatieven zich richting naar de Vlaamse bodem. Maar daar wil ik geen punt van maken want de kleine sociale-vrijwilligersorganisaties worden maar al te dikwijls vergeten tot zelfs van tafel geveegd door de (gemakzuchtige) ambtenaar die niet kan/wil differentiëren tussen efficiëntieverhoging en een platte besparing.

Wat mij op zich telkens weer tegen de borst stoot is dat de Vlaming zijn portemonnee pas echt gaat openen wanneer zijn maag wordt aangesproken. De meeste geldinzamelingen draaien dan ook rond verkoop van eten: wafels, pannekoeken, appelsienen, snoep, taarten,… noem het maar, het verkoop vlotjes. Veel minder zijn de activiteiten waar niets fysieks wordt verkocht doch wel “een ongewone inspanning” wordt geleverd tvv het goede doel: ruiten kuisen, bladeren vegen, autowassen,…en waarom niet sneeuw ruimen. Ook al is het waarschijnlijk ook dit jaar weer te warm om de sneeuw te laten liggen.
Dus neem ik mij voor om dit jaar, net als de 2 vorige jaren, niet deel nemen aan acties die louter gaan voor verkoop en zeker niet voor verkoop van “voedsel”.

Initiatieven die zich buiten deze sfeer bevinden mogen altijd aan mijn deur komen en zullen daar vermoedelijk ook voor beloond worden.
the-fat-man

En dan nog even dit; de Vlaming lijkt in deze komende dagen zich ineens te bekeren tot een gul en sociaal wezen terwijl de verkiezingsuitslagen dat toch wel ferm tegenspreken. Deze open vraag komt daarom in mij op: waarom is de Vlaming doelgericht sociaal en zou die Vlaming ook een multicultureel project steunen binnen de context van het goede doel? Ik weet ’t niet, u mag het mij altijd laten weten. Ik ben nogal nieuwsgierig ziet u 🙂