24/365

Wie de serie over De Medici’s volgt (momenteel te zien op Canvas en VRT.nu ) ziet dat de knappe Lorenzo betoverd is door Simonetta Vespucci. Zij is de vrouw van Amerigo Vespucci en muze voor zijn vriend Sandro Botticelli.

Ik tekende dit schilderij van Simonetta na omdat ook ik, na het zien van dit schilderij in het kasteel van Chantilly, meteen verkocht was voor haar geweldige blik. Dit schilderij is echter postuum door Piero Di Cosimo gemaakt. De achtergrond symboliseert het vruchtbare leven da ze achterlaat en het dode landschap naar de toekomst. Simonetta stierf rond haar 23e. Wil je meer weten over de restauratie van dit schilderij, klik dan hier.

Deze tekening zie je hier afgewerkt. Ze staat al lang op mijn website maar dan als niet afgewerkte tekening.

Ceci est bien une pipe

De ene pijp is de andere niet. Dat Magritte inspireert steek ik niet weg maar deze pijp is niet dé pijp. Er zijn pijpen en pijpen. Dit is een pijp. Althans, ze bestaat. Ook al denkt ze niet. Toch is het een bestaande pijp. In tegenstelling tot de Magritte-pijp is deze pijp niet zo gestileerd. Dit is namelijk de pijp van mijn grootvader. Eén van de want hij had er wel meerdere. Het met (Bruyere) is dan ook een echt pijpmerk. Geen surrealisme dus…of toch een beetje want ook deze pijp kan je niet opeten 🙂


omdat de vertaling via Google “pipe” vertaalt in “buis” (een pijp dus) vertaal ik het even zelf:
Une pipe n’est pas l’autre. Je laisse Magritte m’inspirer, mais cette pipe n’est pas sa pipe. Il y a des pipes et il y a des pipes. Ceci est une pipe. Au moins, elle existe. Même si elle ne le pense pas 😉 Et pourtant, c’est une pipe réelle. Contrairement a la pipe de Magritte, cette pipe n’est pas si stylisé. Cette pipe est la pipe de mon grand-père. Une de la collection car il en avait plusieurs. La marque (Bruyere) est donc une vraie marque de pipes. Pas de surréalisme … ou un petit peu parce que vous ne pouvez pas manger cette pipe aussi 🙂

This is not a white album – Veiling

Vanaf vandaag tot zaterdag loopt de veiling van mijn “this is not a white album” van The Beatles.

Ik maakte, naar analogie, een eigen versie van de LP-hoes. Ze wordt geveild voor Music for Life tvv Tanderuis. Je kan zelf bieden door je aan te melden bij Catawiki en dan kan je de veiling volgen en bieden voor het bedrag dat je zelf maar wil. De hoes is voorzien van meerdere tekeningen in de sfeer van de plaat en The Beatles. De vertrouwde Max-elementen zijn eveneens herkenbaar aanwezig. Binnenin is de hoes gesigneerd.

De set is voorzien van 2 LP’s, foto’s van the fab four en een poster. Voor de volledigheid wordt ook de verpakking met inhoudsticker meegeleverd.

De hoes is iets matter door het fixeren van de tekeningen maar dat belet de pret zeker niet. Elk bod is voor het goede doel, DOE MEE! De winnaar mag de plaat zelf kiezen 😉

Ga naar de veiling via deze link: https://veiling.catawiki.nl/kavels/22601391-max-van-hemel-this-is-not-a-white-album

Triptiek van het leven: tekenstart

Het wordt tijd dat ik nog ’s blog over mijn eigen werk. Je zou al gaan denken dat ik nog louter reviews schrijf. Het is zeker niet zo. Achter de schermen werk ik al maanden aan de tentoonstelling 2019. Daarbij is het algemeen thema bepaald en kreeg ik een akkoord tot deelname van al 6 artistiekelingen. Meer nieuws daarover later.

Meanwhile werk ik ook aan eigen werk. Want ik wil tegen november 2019 ook zelf wel iets te tonen hebben. De verwachtingen zijn nog divers maar ze liggen sowieso hoog. Met deze blog wordt dan meteen duidelijk dat de ART-tist-expo 2019 de Bruegel-toren niet zal tonen. Voor die expo serveer ik u met veel plezier het vervolg op de triptiek van de dood die bij de expo 2017 werd voorgesteld. Vandaag werden de eerste stappen gezet. Het is dus (nog) niet de kopie van het retabel van het Lam Gods geworden al blijft dat wel in mijn gedachten spoken.

De volgende triptiek wordt de triptiek van het leven. Het gaat natuurlijk over het begin, het ontstaan van het leven. Als contrast met de triptiek van de dood. Maar het gaat verder. Ik had het pas kunnen kiezen van “waarom leven wij” maar ik heb het pad van het plezier, het genot, de leute gekozen. Niet uitbundig maar toch met wat meer frivoliteit dan het filosofisch zware thema van het existentialisme. En zo weet u ook dat weer. Dus best vrienden, kennissen en familie, het worden weer interessante gesprekken bij de kerstdis.

Afijn, het gaat ‘m natuurlijk finaal om het beeld. En het beeld dat is waar ik dus vandaag aan begonnen ben. Na maanden voorbereiden, overwegen, afwegen, schetsen, schrappen, herschetsen etc etc. staat de eerste tekening op groot formaat op papier. En dat “groot formaat” mag gerust letterlijk worden genomen. De triptiek zal in totaal 260x190cm (exclusief lijst) zijn. Dat is ongeveer 2x zo groot dan de vorige triptiek. En dat heeft technisch gezien alweer heel wat uitdagingen met zich meegebracht. Maar daarover later meer. Voorlopig laat ik u hierbij nog de eerste schetsen van nieuwe triptiek.