How to tame an empire

apres La Sphinge de Felicien Rops

Advertenties

Astrid

Tekenen op een kunstmarkt is nooit gemakkelijk. De omstandigheden zijn verre van ideaal en dat geeft dan, wat ik noem, “marktkwaliteit”. Die is niet mis maar “studiowerk” is altijd beter. Op markten word je regelmatig aangesproken. Dat is normaal, daarvoor zit je ook op een markt. En ik zou het zelf ook erg spijtig vinden mocht niemand mij aanspreken. Met minder goede omstandigheden heb ik het over het weer en vooral de lichtinval. In mijn studio is die constant en ideaal. Ik werk onder een egaal verdeeld daglicht. Dat is iets wat je buiten niet hebt. Dan weer is er schaduw, zon, een wolk, verblindende zon,..dat heeft zijn effect op de kleurintensiteit en op de kleurtemperatuur.

Daarnaast zit je een hele dag op één en dezelfde tekening te kijken. Afstand, letterlijk en figuurlijk, is er niet.

Voor het portret van Astrid gebruikte ik nog eens de groene achtergrond die ik al eerder gebruikte bij het portret van Jos. Het blijft interessant om de evolutie daarvan te zien. En de ietwat retrolook dat het portret daardoor meekrijgt. Toch werd bij het opzetten van de tekening een fout gemaakt en moest ik een in een al gevorderde fase van het werk nog een herstelling uitvoeren maar ‘k denk het resultaat er nu wel mag wezen.

Portrait of a lady

Zo goed als klaar is deze “cover”. Kunst, tekeningen maken kost geld. Omdat oefening noodzakelijk is durf ik daarom als eens gebruik maken van bestaande foto’s. Deze plukte ik van het internet. Het leuke eraan is dat ik dan meer vrijheid heb om kleuren aan te passen ipv de werkelijkheid te gaan volgen. De tekening is nog niet helemaal klaar maar bijna wel.

De hijskraan met 2 draaimolens

De vierde verdieping is bijna klaar. Op een paar vensters na die nu eerst wit/grijs zijn (door het witte stof van de stenen) en daarna baksteenrood worden zijn we klaar met de 4e verdieping. “Klaar” is een groot woord want door de wrijvingen is het deel tot aan de kervensters een beetje flou geworden en moet ik daar de contouren voor de 4e keer hertekenen. Maar die stap – die ik zelf het “schminken” van de tekening noem – komt pas op het einde. Eerlijk gezegd vind ik de niet ingekleurde tekening van het gelijkvloers best interessant omdat je er zo goed alle details kan in zien. Veel detailwerk gaat verloren door het inkleuren.

Wat is er nu bijzonder aan deze laatste stapjes? Wel de hijskraan aan het einde is een flink stuk. Ze dient om zware blokken naar boven te trekken. Dat het niet zomaar een bouwkraan is zie ik aan de 2 raderen onder het dak van de hijskraan. Ze zijn een man groot en vermoedelijk liepen er dus ook mannen of kinderen in om het hijsmechanisme te laten draaien. Later daarover meer.

We zijn samen onderweg

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets schreef over de fameuze toren. Niet dat ik het project in de diepvriezer heb gestopt, hooguit in de koelkast. Enfin, voor de Nederlanders; in Vlaanderen is een koelkast een kast waar je (letterlijk) zaken koel houdt zonder in te vriezen. Maar er wordt zeker nog aan gewerkt. Toch vragen de details zoveel tijd en concentratie dat ik niet meer tot andere tekeningen zou kunnen komen. En dat is niet zo goed voor mijn psyché. Als ideeën er niet uit kunnen, dan is dat als een wasmachine die van bij het begin van het programma aan zwiersnelheid draait. Die geraakt oververhit.

De toren dus….In de vorige blog had ik het al over een processie op weg naar de kerk. Althans, de kerkachtige “blok” bijna in de center van het schilderij. Maar dat de processie dwars door het midden loopt kan geen toeval zijn. Met fel gekleurde vaandels en een soort tent (voor een relikwie?) marcheert een grote colonne mensen door het decor. Er zijn nu 2 “kotten” bij en ze zijn nog bezig. Mensen kijken vanuit de bovenste ramen naar  het gebeuren. Wordt vervolgd in het komende prentje 🙂

Toren: 4 hoog in de wolken

Nog eens een Babel-blog. Na een paar tussentekeningen ben ik er weer aan begonnen. Dit detail situeert zich op de 4e vloer, ongeveer in het midden en heb ik meteen ook in kleur uitgewerkt. Daar ontdekte ik vandaag een kerk/kapel in de toren. Aan de ramen kan je zien dat het een gotische kerk is. Verticaal, in de hoogte gerichte ramen wijzen naar God. Maar die God staat dus al zeker niet op het bovenste schap. Er zijn verdiepingen die belangrijker zijn.

De vensteropeningen zijn dus ingevuld met glas in lood (bovenaan) en onderaan met een raamwerk met glas en deuren/poort. Op de vloer zie je de eerste mensen (links) verschijnen. Ze dragen 2 grote vaandels en worden gevolgd door nog wel 100 mensen. Een hele processie dus. Ik gebruik hier voor het eerst een fijne paintmarker om dekkend wit aan te brengen op de kappen(?) van de processiegangers. Het is niet echt te zien, ook niet op het originele werk, of het om bvb nonnen(kappen) gaat of om andere kledij. Het is wel duidelijk dat de mensen in de processie allemaal gelijkaardige kledij dragen.

Op het gelijkvloers van de 4e vloer zie je tussen de 2 ingangen het beeld van de vermoedelijke patroonheilige van deze kerk/kapel.