Halloween

Ik heb het niet voor het Amerikaniseren van onze cultuur. Jep, soms ben ik dan eens conservatief. Voor mij is Allerheiligen en Allerzielen een moment van bezinning, over wat was, wat is en wat kan komen. Een ommeslag naar een feeststemming op zijn Mexicaans zie ik nog zitten. De gedachte is daar eigenlijk gelijk, alleen is de omkadering anders. Maar het Halloweengedoe, het is toch even tegenstrijdig als McDonalds (gezonde) voeding te noemen. Ge hebt er mee gegeten maar daar stopt het dan ook. Wat ik wel spijtig vind is dat hierdoor ook Driekoningen er aan ten onder gaat. Maar genoeg gezeurd! Laten we nu gewoon griezelig gezellig dicht bij mekaar in de zetel onder het deken kruipen en een goeie thriller opzetten. Straks komt er vast weer een seriemoordenaar aan de deur bellen. Is het niet, Sidney? 🙂

Verkiezingen 2018

Voor wie het niet weet, op 14 oktober 2018 zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen. Het lokale bestuur van stad of gemeente en provincie wordt dan verkozen. Dat zijn enkele van onze overdaad aan bestuursorganen om te komen tot “goed bestuur”. Dat er minder bestuursorganen mogen zijn, mij best. Misschien moeten we enkele van die bestuursorganen onbezoldigd gaan maken, op motivatie laten draaien. Dat haalt er alvast de graaiers al uit. En over graaiers hebben we het de laatste jaren wel gehad. In Gent hadden we ene mijnheer T (helaas geen professor) en ook ene mijnheer S die beiden moesten downsizen. Er waren er nog maar daar zag die partij of de media zelf weinig graten in. Merkwaardig.

In Gent staan heel wat thema’s centraal: betaalbare huisvesting, mobiliteit, werkgelegenheid,…Het circulatieplan is publiek het heetste hangijzer (denk ik). Ondanks alles zijn er mensen die zweren bij de auto voor verplaatsingen over korte afstanden. Dat minder auto’s – naast betere luchtkwaliteit – ook diegenen die ver(der) moeten met de auto kan helpen is hen meestal ontgaan. Anderzijds zijn er fietsers die denken dat ze nu alles mogen: op voetpaden fietsen, in de wandelzones mensen weg rinkelen, andermans fiets meenemen,…

Het is me wat. En omdat politici nog steeds en eigenlijk meer en meer in (extremere) vakjes denken wordt het moeilijk kiezen. Ik (ik spreek voor mezelf) ben gewoon om te vergelijken, om voor nood A een gepaste oplossing te vinden in het ene vakje en voor nood B een oplossing te vinden in een ander vakje. Maar zo werkt politiek niet. Je mag maar kiezen voor 1 vakje en daar hang je dan 6 jaar aan vast. Je kan ook geen ideeën uit meerdere vakjes goed vinden en ze mengen tot de ideale mix. Moeilijk, moeilijk, moeilijk…

Daarom heb ik mezelf voorgenomen om toch een paar zaken voorop te stellen. Ik hou alvast van mensen die hun verantwoordelijkheid opnemen, ook al ligt de oorzaak niet bij hen, ik hou van mensen die zorgen voor de gezondheid, mensen stimuleren om hun grenzen te verleggen. Vooruit kijken en niet blijven hangen in 1302. En dat maakt stemmen alvast al een stuk gemakkelijker. Ik wens u alvast veel plezier met de grootste dating show ter wereld: verkiezingen.

Het truukje

Ik vergelijk tekenen dikwijls met voetballen. Het is niet “een truukje” dat je zomaar uit de mouw schudt. Het vraagt training, techniek, kennis, inzicht en vooral veel, heel veel ervaring. Om naast het fijne werk de handeling van het snelle schetsen niet te verliezen, maakte ik op deze erg regenachtige dag deze tekening. Met Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band (Beatles) & The Final (Wham!) als sfeermakers en oppeppers.

Bruegel-Challenge

Ik laat het regelmatig vallen: “ik word graag uitgedaagd”. Goed, binnen de grenzen van het aanvaardbare, zo lang zot zijn geen zeer doet. Ge gaat mij nog niet direct met mijn voeten aan een elastiek zien bengelen. Maar dus een paar weken geleden schreef ik in een (zoveelste) bui op Facebook dat ik wel eens een Bruegel zou gaan tekenen. Daarop kwamen er al een aantal voorstellen maar dat mocht wel wat meer zijn.

Ik maakte een selectie uit het zeer rijke werk van Bruegel en liet iedereen stemmen. Het werk met het meeste likes zou ik natekenen op ware grootte. Dat zou al een probleem geweest zijn mocht mijn favoriet gewonnen hebben want die is namelijk groter dan het grootste papierformaat in huis. Zelfs zo groot dat ik er meteen ook een papierrol zou moeten voor kopen. Maar “gelukkig” koos het publiek voor dat ene werk dat ik er zelf niet zou tussen gezet hebben. “Ons kent ons” en die ene snoodaard, ene mevrouw Pattyn, wist mijn oproep tot uitdaging te verzoeten met de Toren van Babel. Ik koos voor de versie Rotterdam, niet de Weense versie (die ik eigenlijk nogal braaf vind).

Ik moet het u niet zeggen dat de toren het meeste voorkeurstemmen kreeg. Dus ben ik alvast al aan het studeren gegaan. Voor je aan zo’n werk begint kan je maar beter (letterlijk) uit je doppen kijken. Er zit veel in en er is veel te ontdekken, zowel inhoudelijk als technisch. Ik geef u maar een kleine tip…Weet u waar deze mooie stelling staat op het schilderij?

awel…hier…

zot he…