When Tintin meets Magritte

Advertenties

Astrid

Tekenen op een kunstmarkt is nooit gemakkelijk. De omstandigheden zijn verre van ideaal en dat geeft dan, wat ik noem, “marktkwaliteit”. Die is niet mis maar “studiowerk” is altijd beter. Op markten word je regelmatig aangesproken. Dat is normaal, daarvoor zit je ook op een markt. En ik zou het zelf ook erg spijtig vinden mocht niemand mij aanspreken. Met minder goede omstandigheden heb ik het over het weer en vooral de lichtinval. In mijn studio is die constant en ideaal. Ik werk onder een egaal verdeeld daglicht. Dat is iets wat je buiten niet hebt. Dan weer is er schaduw, zon, een wolk, verblindende zon,..dat heeft zijn effect op de kleurintensiteit en op de kleurtemperatuur.

Daarnaast zit je een hele dag op één en dezelfde tekening te kijken. Afstand, letterlijk en figuurlijk, is er niet.

Voor het portret van Astrid gebruikte ik nog eens de groene achtergrond die ik al eerder gebruikte bij het portret van Jos. Het blijft interessant om de evolutie daarvan te zien. En de ietwat retrolook dat het portret daardoor meekrijgt. Toch werd bij het opzetten van de tekening een fout gemaakt en moest ik een in een al gevorderde fase van het werk nog een herstelling uitvoeren maar ‘k denk het resultaat er nu wel mag wezen.

Portrait of a lady

Zo goed als klaar is deze “cover”. Kunst, tekeningen maken kost geld. Omdat oefening noodzakelijk is durf ik daarom als eens gebruik maken van bestaande foto’s. Deze plukte ik van het internet. Het leuke eraan is dat ik dan meer vrijheid heb om kleuren aan te passen ipv de werkelijkheid te gaan volgen. De tekening is nog niet helemaal klaar maar bijna wel.

Portret van Jos – klaar

Het portret van Jos is klaar. Alle groen is niet weg maar de overblijvende groene vlekken zijn op zich niet storend. Integendeel. Het groen accentueert/ondersteunt het warme geel/rode/ Op foto komt de groene schijn er wel feller door dan dat hij dat in het echt doet. Ik denk dat ik deze techniek nog wel eens zal toepassen en verfijnen. Misschien in de basis iets minder “vol” in het groen gaan zodat het dekken net iets beter lukt. Ik wil dit ook wel eens uittesten met een andere basiskleur. Het moet toch zijn dat voor kleurpotloden er een nog betere basiskleur is. Maar goed, dat zijn mijn perfectionistische trekjes. Ik ben zeker tevreden met het resultaat. En Jos ook 🙂

Wil je graag een ander voorbeeld zien met pastelkrijt? Klik dan hier.

Portret van Jos – wip 01

Op Youtube zag ik een (voor mij) nieuwe techniek. Daarbij wordt onder de tekening een grisaille van de tekening gelegd in groen. Je kan het vergelijken met de (pot)loodtekeningen die we al eens zien bij de Vlaamse Primitieven nadat ze onder de röntgen zijn gelegd. De bedoeling is om dan navenant het groene terug weg te werken door er een dekkende laag kleur over te leggen.

Handige hieraan is dat je een goed beeld krijgt van hoe de tekening (anatomisch) in mekaar zit zonder dat je er al op voorhand uren aan gespendeerd hebt. Gelukkig is mijn aandeel aan “uitval” erg laag en heb ik daar nooit echt last van. Toch wou ik de techniek zelf eens uitproberen omdat dekkend werken met kleurpotloden wel iets anders is dan dekkend werken met pastelkrijten zoals ze in de filmpjes doen…

De hijskraan met 2 draaimolens

De vierde verdieping is bijna klaar. Op een paar vensters na die nu eerst wit/grijs zijn (door het witte stof van de stenen) en daarna baksteenrood worden zijn we klaar met de 4e verdieping. “Klaar” is een groot woord want door de wrijvingen is het deel tot aan de kervensters een beetje flou geworden en moet ik daar de contouren voor de 4e keer hertekenen. Maar die stap – die ik zelf het “schminken” van de tekening noem – komt pas op het einde. Eerlijk gezegd vind ik de niet ingekleurde tekening van het gelijkvloers best interessant omdat je er zo goed alle details kan in zien. Veel detailwerk gaat verloren door het inkleuren.

Wat is er nu bijzonder aan deze laatste stapjes? Wel de hijskraan aan het einde is een flink stuk. Ze dient om zware blokken naar boven te trekken. Dat het niet zomaar een bouwkraan is zie ik aan de 2 raderen onder het dak van de hijskraan. Ze zijn een man groot en vermoedelijk liepen er dus ook mannen of kinderen in om het hijsmechanisme te laten draaien. Later daarover meer.

We zijn samen onderweg

Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets schreef over de fameuze toren. Niet dat ik het project in de diepvriezer heb gestopt, hooguit in de koelkast. Enfin, voor de Nederlanders; in Vlaanderen is een koelkast een kast waar je (letterlijk) zaken koel houdt zonder in te vriezen. Maar er wordt zeker nog aan gewerkt. Toch vragen de details zoveel tijd en concentratie dat ik niet meer tot andere tekeningen zou kunnen komen. En dat is niet zo goed voor mijn psyché. Als ideeën er niet uit kunnen, dan is dat als een wasmachine die van bij het begin van het programma aan zwiersnelheid draait. Die geraakt oververhit.

De toren dus….In de vorige blog had ik het al over een processie op weg naar de kerk. Althans, de kerkachtige “blok” bijna in de center van het schilderij. Maar dat de processie dwars door het midden loopt kan geen toeval zijn. Met fel gekleurde vaandels en een soort tent (voor een relikwie?) marcheert een grote colonne mensen door het decor. Er zijn nu 2 “kotten” bij en ze zijn nog bezig. Mensen kijken vanuit de bovenste ramen naar  het gebeuren. Wordt vervolgd in het komende prentje 🙂