Toren van Babel: in de wolken

In deze blog breng ik niet alleen het laatste nieuws van de vorderingen maar ik keer ook even terug naar het originele werk. Er zijn namelijk weer interessante dingen te ontdekken. En in tegenstelling tot eerdere zaken waarvan ik vind dat ze veel beter te zien zijn in een zwart-witte versie is deze enkel in kleur te zien.

Wat situeren ons ergens op de 5e en de 6e vloer en komen daarmee voor zeker in de “rode baksteenzone” terecht.

Wat valt op wanneer we verder over de 5e vloer en de 6e vloer lopen van de linkse kant van de toren? Laten we eerst ’s de tekening verkennen. Op dit niveau niets nieuws wat we niet eerder hebben gezien. Kranen doen hun werk, lasten worden getild, minimensjes nemen plaats in het decor (al zijn het er merkelijk minder dan onder de 5e vloer). Toch moet u ’s kijken naar de meest linkse kraan op de 2e tekening. Daar is iets mis mee. Er zit een soort half wiel, een glijbaan,…zoiets aan. Rechts van die kraan 2 mensen. Maar wat hangt er boven die mensen hun hoofd? Dat leek mij eerst een man op een ladder maar daarvoor klopt de verhouding lang niet meer. Die mens zou wel 4 meter groot moeten zijn.

Slordigheidje? Een dipje in de aandacht? Maybe. Maar dan moest wel dit hele deel er aan geloven. Laten we overstappen naar de kleurenversie. Ik laat u eerst zelf ontdekken hoe het afloopt met die rare halve kraan en de reus op de ladder. Maar dan moet u eens doorklikken naar het detail van de 5e vloer. Blauwe vlekken over de gevel! Slordig van Bruegel of was het een restauratie? En dat is niet de enige slordigheid in deze scene. Bij de volgende (op de 6e vloer) lijken de bakstenen wel te zweven voor de vensteropeningen. Ik kan even niet meer volgen. Hoe kan een mens zoveel details schilderen, met zulke ingestudeerde precisie, om dan in bulk vliegende bakstenen te schilderen? Pieter, maat, ge gaat u moeten herpakken zenne!

 

Toren van Babel: 5e vloer

Ik had even zin in wat anders. Dus speelde ik wat met de camera. Een beetje surrealisme. Ik ben er de laatste maanden toch helemaal in verzeild, dus waarom niet een beetje psychedelisch surrealisme in de toren? Op naar de 5 vloerblok of het 10e verdiep. De schuine foto heeft ook wel iets speciaals zou ik zo zeggen. Get high! (of was u dat nog een beetje na het kerstmenu?)

 

les mémoires ardentes

2018 was een goed jaar. Ik heb er zowaar van genoten. De statistieken van mijn website piekten, ik ontwikkelde mezelf op vele vlakken, er waren alweer nieuwe verrassingen en uitdagingen in het gezin en ik had een fantastische teammaat die de hele dag lang mijn flauwste mopjes kon verdragen. Energiegevers worden met beide handen aangenomen, energievreters laat ik steevast vallen. De Bruegel-toren is zo een energiegever en ook de tekeningen met de appel en de bolhoed. Dagelijkse voorwerpen met een geschiedenis blijven me inspireren en boeien. Jan was een fijne hofleverancier van boeken maar ook van zulke inspirerende voorwerpjes. En vooral waren er de vele reacties van de lezers. Dat doet altijd plezier 🙂 2018 verbrak alle bezoekersrecords van de site: gemiddeld werden zo’n 48 keer per dag naar mijn blogs gekeken. In totaal werd de site dit jaar meer dan 17.000 keer geraadpleegd over 6.113 bezoekers.

2019 staat nu al bol van de projecten. Ik start al februari met Vitrines d’Amour. Het grootste zal zeker de expo van november zijn. Deze gaat opnieuw door in De Campagne. En deze keer hou ik er mij aan. Het is de laatste volgens de gekende formule van groepstentoonstelling, concerten, hapjes, workshops,…De formule botst op zijn limieten en veel groeien is niet meer mogelijk. En als Bruno mag stoppen met bloggen, dan mag ik stoppen met zelfstandig tentoonstellingen organiseren. Dus leg de data in november maar al vast. It’s now or never! en misschien stop ik ook wel met Facebook. Beetje de mensen terug “in levende lijve” ontmoeten. Maar net zoals Admiral Boom gaan we dit niet loslaten zonder een ferme knal. De eerste knal zal het klaarstomen van de Toren van Babel zijn. En voor de rest meer ergens in september. Als ik tegen dan maar die triptiek ook nog klaar krijg. Dat het een druk, vol, leuk 2019 wordt, dat staat nu al vast. Enjoy it!

Toren van Babel: kraanwerk

De toren is een rijkdom aan bouwkranen. Ze hebben meerdere functies. Natuurlijk dienen ze in eerste instantie de bouwwerf. Ze brengen materiaal aan en af en dit over de verschillende verdiepen. Zoals reeds eerder aangegeven is dat zeer goed te herkennen in de rode streep en de witte streep over de gevel. Bakstenen en pleister worden trapsgewijs naar boven gebracht. Me verschillende types hijstechnieken. Op het onderstaande detail zie je er 3 (vlnr): hijskranen op wielen, een grote vaste hijskraan in een houten constructie en dan nog de kleinere vaste katrollen gemonteerd op een beperkt aantal palen. Goed voor kleine lasten.

Bruegel heeft de moeite genomen om al die kranen van dichtbij te bestuderen. De kranen op wielen zal hij wel in elke haven gevonden hebben. Ze waren gemakkelijk te verrollen om boten te lossen. We vinden ze ook nog terug op historische sites. Wie in Gent woont is wel bekend met de “Kraankinderen” die in de wielen liepen om ze te doen draaien.

Van de vaste kranen heb ik geen beelden kunnen vinden. Wat er het dichtste bij ligt is wat je hieronder ziet. Al is dit niet dezelfde constructie. Merkwaardig genoeg kiest Bruegel er voor om kranen met stevige katrollen te schilderen terwijl – volgens mij – een vaste constructie met een groot wiel veel meer last kan tillen.

Maar…heb je ook goed gekeken naar wat er in het detail wordt getild? Het is geen grote ton zoals die gebruikt werd om het pleistermateriaal naar boven te brengen. Het is een soort palet. Een grote piramide achtige stapeling van bakstenen op een plank. Het geheel wordt – volgens mij – omgeven door een doek om te beletten dat stenen naar beneden donderen terwijl ze worden getild. Dit maakt het meteen de eerste big bag uit de bouwgeschiedenis 😉

Place m’as-tu vu?

In een wereld van orde is een plek voor alles. Vandaag las ik dat we vanaf dag 1 in het bedrijf worden ingepompt dat alles SMART moet zijn. SMART. Rationeel, bedacht, doordacht, gecontroleerd, aanvaard. Het woord op zich al kan niet anders dan surrealisme uitstralen. Hoe kan je alles wat je doet SMART maken? Alsof je altijd alles aanvaard, of elke stap die je zet gecontroleerd en doordacht is. Zo leg je ’s avonds je bril keurig in de brillendoos. In het donker. Waar je de bril niet kan zien en de bril jou niet kan zien. Want een bril ziet je hele leven in hoge resolutie.

Toren van Babel: appartement te koop

Regelmatig zie je mensen over het muurtje kijken naar de activiteiten die zich beneden afspelen. Aangezien het niet regent doen ze dat in open lucht of onder het dak van een kraan. Ik verras u allicht niet meer door deze open deur in te stampen: in dit vakje is er alweer iets unieks te zien. De constructie aan de rand van de rondgang op de tweede verdieping is niet van hout – zoals dat gebruikelijk was in die tijd – maar wel in steen. Een hoog stenen huis(?) met een rare inplanting van de vensters. Het is alsof er een verdiep ontbreekt of er een soort “donker verdiep” is gemaakt. En dan de merkwaardige aanbouw op de rechter zijvleugel. Kan het zijn dat er nog aan gewerkt wordt? Is het een tijdelijke werkplaats (zie vorige blog) of is het toch een vaste constructie die een rechtstreekse toegang in de toren voorziet. Een beetje zoals de Corridoio Vasariano in Firenze? In Firenze zie je nog regelmatig gelijkaardige gevelaanhangsels en die zijn doorgaans uit dezelfde bouwperiode dan deze Bruegel (1565).

Misschien was dat huis wel het toeristisch informatiebureau..stel je voor…Of de vastgoedmakelaar 🙂

Vue sur mèr

Een man staat niet graag met zijn rug tegen de muur. Wat staat hem dan in de weg? De muur? Zijn rug? Of was het geen van beiden. Waren het alleen maar zijn gedachten die hem beletten om door de muur te kijken? Hebben we dan alleen maar geleerd door een opening te kijken? Wanneer heb jij voor het laatst naar een muur gekeken. Dat was vast al een hele tijd geleden. Misschien heb je wel heel wat dingen gemist door aan die muur voorbij te gaan. Dus volgende keer neem je de tijd en sta even stil voor de muur. Laat de anderen maar door de venster kijken.