Op naar het stripmuseum!

De voorbije week was het wat stiller omwille van ziekte. Gelukkig geen corona maar toch goed genoeg om mijn nog eens “een echte man” te voelen. Naar jaarlijkse gewoonte was er weer een aanval op mijn sinussen en dat sleept dan meestal ook wel een paar weken aan. Alleen die laatste week was er wat te veel aan: barstende hoofdpijn, slecht slapen, snotteren, hoesten,…met dan als neveneffect geen energie meer, geen concentratie,…het zielige hoopje zoals elke man hoort te zijn wanneer hij maar een klein beetje ziek is ūüėČ Gelukkig geen corona, dat heb ik 2x getest.

Maar tussen dat gedoe kwam er ook het goede en verlossende nieuws binnen van De Nationale Museumwedstrijd. Van 22 december 2021 tot en met 9 januari 2022 mag ik met mijn tekening van de treinbegeleider tussen enkele groten der aarde gaan pronken: Herg√©, Rosinski, Linthout, Vandersteen, Morris,…misschien zelfs Pom staan. Mijn tekening gaat dus naar het stripmuseum te Brussel!!! Dat een plekje in een museum op de bucketlist stond, dat het een natte droom was…maar het stripmuseum? Dat was in mijn stoutste dromen totaal ondenkbaar. Volgende week maak ik er werk van (als er weer energie is).

Beetje nostalgie is gepast. Wie mij al jaren kent weet dat ik in mijn studententijd de lessen regelmatig verstoorde met mijn cartoons die van bank naar bank werden doorgegeven. Het waren meestal gags in 3 prentjes (beetje Garfield of Hagar-achtig) waarin ik de frustratie van de les of de actualiteit verwerkte. Maar al veel vroeger, toen ik zo’n 11jaar was, maakte ik mijn eerste stripverhalen. E√©ntje ervan verscheen in het schoolblad (ik moest het verhaal wel inkorten omdat ik meteen ging voor de volle strip).

Kriss Van Valnor

Dit weekend kreeg ik van De Poort de wekelijkse nieuwsbrief met daarin o.a. het overzicht van ‚Äúde slechterikken‚ÄĚ in de stripwereld. Deze week Kriss Van Valnor. De knapste vrouw allertijden die elke gezonde jongen wel eens in de Playboy wil zien verschijnen. En allicht zou ze dat ook nog doen mocht er naast de camera een pot goud klaar staan. Maar Kriss Van Valnor is, voor wie de Thorgalreeks niet leest, geen poesje om zonder handschoenen aan te pakken (lees verhaal in bijlage).

Inspirerend is ze zeker wel. Met haar weelderige haardos, haar sterke wil en haar karakter van een serpent draait ze elke man om haar vinger. Ik heb ook nooit weggestoken dat ik altijd al ge√Įnspireerd ben geweest door zowel het Thorgalverhaal als de tekeningen door Rosinski. (zie Thorgal-expo).

Misschien moet ik toch maar eens een cover maken van die Kriss Van Valnor…Zou niet mis staan in de collectie…

kriss van valnor