La farce

Hoe meer ik me richt op dat surrealisme hoe meer ik er het plezier in terug vind dat ik vroeger – in mijn studententijd – kende bij het maken van cartoons. Ik lig er nog niet slap van onder de tafel (wat toen wel al eens kon voorvallen, zelfs nog voor ik 1 streep had getrokken) maar ik vind het best leutig om te doen. Hoe meer ik er maak, hoe verfijnder ze worden. Althans, dat vind ik toch zelf. Daarom deze die ik met veel plezier de titel “la farce” mee geef.

edf

Brugge: Groeningemuseum

Heb je al gehoord van museum M? MSK Gent? Rubenshuis? Allicht wel. Al gehoord van het Groeningemuseum? Dat is dat museum waar je – buiten Brugge -nauwelijks iets van hoort en ergens verscholen ligt in het oud Sint-Janshospitaal.

Het moderne interieur herbergt schatten van schilderijen die perfect passen in dit openluchtmuseum. Van Vlaamse Primitieven – het blijft een onterechte naam – tot Belgische expressionisten en surrealisten.

Ondanks dat het voornamelijk Vlaamse kunst is mogen we onderstreept FIER zijn op dit museum en zou iedereen er ’s naartoe moeten.

Breng je kinderen mee of wil je graag een handige gids mee voor onderweg? Vraag dan naar de route van de groene parkiet.

Zalig interessant en achteraf neem je er gewoon het ijsje of de wafel in een gezellig café er bij.

meer info over het Groeningemuseum vind je hier.

Expo Hyperrealisme – Kunsthal, Rotterdam

Bezoekje van de dag. Dat het de moeite waard was! En Rotterdam ligt lang niet zo ver dan Luik. In tijd al even ver van Gent dan Namen.

Rotterdam met het fantastische Museumpark waar een mens als ik, liefhebber van schone kunsten, nog echt aan zijn trekken komt. Want ja hoor, in Nederland daar weten ze het realisme nog te waarderen. Zowel in de “oude” kunsten als in de “actuele” kunsten. Verrassend, aangenaam en dus een groot contrast met de selecties die we in Vlaanderen door de “vakjury” zien.

Ik laat u verder genieten, maar mocht u nog naar de tentoonstelling gaan, misschien niet alle foto’s bekijken…Meer info vind je hier.

 

Moderne kunst

En omdat niemand eigenlijk precies kan bepalen wanneer je kunst maakt, kan niemand ook iets hebben voor of tegen kunst. Wat we wel kunnen hebben is dat we zelf iets aanvaarden als kunst, als een kunde, als iets wat we zelf niet zouden kunnen, als de overtreffende trap van kunnen,…

Kunststrekkingen komen en gaan en gaan dikwijls ook samen met politieke en financiële evoluties. Kijk maar naar het Eurosongfestival. Als dat geen schoolvoorbeeld is van hoe muziek, politiek en geld in één populair bad worden gegooid.

En net als de politiek is kunst al even onvoorspelbaar. Wat vandaag “hot” is, is morgen “not”. Het is bijvoorbeeld geen staatgeheim dat de Mona Lisa pas beroemd is geworden na de diefstal in het Louvre. Was het retabel van het Lam Gods zo’n trekpleister voor toeristen geweest had Arsène Goedertier er niet die bijzonder mysterieuze twist aan gegeven waar ineens alle Fransen en Franstaligen zich door aangesproken voelen, waardoor iedereen zich nog afvraagt waar de verfilming van die diefstal blijft,…

Dus, voila, bij deze wil ik openlijk mijn steun betuigen voor de figuratieve kunst waar de mens centraal staat. En misschien ogen ze wat klassiek of oubollig, voor mij zijn het mooie dingen die fris, zacht, warm, breekbaar, kleurrijk overkomen. Ik kan er wel van genieten en ik hoop dat u dat ook kan…

carbon-cradle

http://carboncradle.tumblr.com/