DANAË (6): slot

De laatste blog over het verhaal van Danaë. De tekening is nog niet helemaal klaar maar voor ik aan mijn zomerproject begin wil ik graag toch effe een dikke week rust nemen. Stay tuned after the break 😉

Zeus wil dus inspelen op Danaë’s nieuwsgierigheid. Door het raam in de kamer sluipt hij binnen vermomd als gouden luchtbellen. En dat doet hij heel subtiel. Door zich te vermommen als zeepbellen kan hij zo goed als onzichtbaar tot aan het verblijf van Danaë geraken. Eens door de venster veranderen de zeepbellen in fantastische gouden bollen.

Danaë is in de ban van deze felle warme bollen waarin ze zichzelf kan spiegelen. Nog nooit heeft ze zo’n mooie glanzende bollen gezien. Ze is een vogel voor de kat.

De tekening toont het moment waarop Zeus het appartement van Danaë binnen komt onder de vorm van zeepbellen/gouden bollen. Danaë wordt betrapt in haar slaap en kijkt onderzoekend naar deze vliegende figuren. Het typische aan dit soort beelden is dat ze meerdere scènes tegelijk omvat, alsof je een stukje stripverhaal in 1 stripvakje zou gaan persen. Zo zie je de onderweg transformerende bellen/bollen die overgaan van lucht naar goud. De houding van Danaë kan worden gezien als iemand die net ontwaakt en kijkt naar de eerste gouden bol maar als je je inbeeldt dat Zeus niet binnen komt maar het appartement verlaat, kan zou je bijna een gelijkaardig beeld kunnen hebben.

Het zijn dus altijd fijne dingen om te tekenen als er een verhaal in zit met een vleugje mysterie.

Bij deze dus de laatste blog over Danaë. De zomerblogs starten vanaf 12 juli. Tot dan ❤

Danaë (5)

Zeus weet best wel dat als hij zomaar aanbelt bij Danaë dat ze ten eerste de deur al niet zal openen maar hij riskeert misschien nog wel een deegrol op zijn kop te krijgen. Zeus is niet onaantrekkelijk maar hij is ook al wat van leeftijd en niet meer zo aantrekkelijk voor de jonge Danaë.

Zeus zal dus met een stevige list moeten komen om zowel koning Akrisios (die vanuit zijn toren nog steeds toezicht houdt op Danaë) als Danaë zelf om de tuin te leiden.

In mijn versie van het verhaal kiest Zeus niet voor de gouden regendruppels maar wel voor gouden zeepbellen. Met een gouden glans zijn ze pure verleiding voor Danaë maar omdat ze transparant zijn, zijn ze vanop afstand door Akrisios niet zichtbaar…wordt vervolgd in de laatste episode van Danaë aanstaande vrijdag.

Danaë (4)

De Danaë van Max krijgt meer en meer vorm. Terwijl ik teken krijgt ook mijn versie van het verhaal meer en meer vorm. Maar ik voel tegelijk dat ik na deze tekening toch wel een weekje of 2 vrij moet nemen want de energieheropbouw na de expo gaat echt niet meer zoals voorheen. En er zijn ook nog engagementen die moeten worden verzekerd: een expo in de “kathedraal” van Watervliet en het voorzien van een nieuwe wandeling in Herne. Beide zijn niet te missen maar daarover later meer…

De moderne Danaë zit niet opgesloten in een donkere toren zoals dat in de Disneyfilms het geval zou zijn. Op zich is er niets mis met Danaë. Alleen de voorspelling van het orakel mag kost wat kost niet uitkomen. Wat zou een moderne heerser doen? Een klooster is iets maar dat is lang niet modern. Neen, hij sluit zijn dochter fysiek af van de wereld maar hij wil ze niet wereldvreemd maken. Immers komt de dag dat ze hem zal opvolgen en dan moet ze toch op zijn minst Amsterdam van Parijs kunnen onderscheiden. Dus besluit Akrisios om zijn dochter in de penthouse van zijn buitenverblijf op te sluiten. Een prachtig zicht op zee en het binnenland en in de verte houdt Akrisios een oogje in het zeil.

Danaë kan zich dus in haar appartement voorbereiden op haar rol als aanstaande koningin. Alleen. Want een kleinkind, dat mag er niet van komen. Dat is te gevaarlijk voor Akrisios.

En alles loopt vlotjes tot Zeus op een doorsnee weekend met veel zon ook ’s naar zee trekt en beslist om toch eens een kijkje te gaan nemen in dat appartement van Akrisios. Goed wetende dat Akrisios niet en wel Danaë aanwezig is in die prachtige penthouse.

Zeus is een sluwe vent en ziet zijn kans schoon om de schone Danaë nog voor het ontbijt te verrassen terwijl ze nog slaapdronken is..

Zondag markt in Kluizen

Omdat ik vandaag bezig ben met de voorbereidingen voor de markt van Kluizen (bij Evergem) komende zondag, is er geen Danaë-blog. Een gezellige (grote) gelegenheid om nog ’s de bekende koppen te zien en nog ’s samen de dag vol te lullen. Zoals we dat al meer dan 20 jaar samen doen. Maar ik heb wel nog iets te vertellen na de expo van Drongen.

Het meest vertelde verhaal op de expo is zonder twijfel dat van de Kermis van Hoboken (Bruegel). De tekening die ik maakte naar de nog bestaande tekening van Bruegel. Het hele verloop en alle blogs daarrond vind je HIER.

Van de tekening van Bruegel werd een ets gemaakt en een druk maar die druk was (vermoedelijk) niet zoals Bruegel die zelf wou. Het was dan ook voor Bruegel snel duidelijk dat hij naar zijn vertrouwde drukker/etser terug moest. De tekst op de banier (waar een deel van het mysterie om draait) is helemaal aangepast. Hieronder de tekening van Bruegel, de etsdruk en mijn versie.

De tekst werd door de etser aangepast. Of dat in opdracht van Bruegel is gebeurd is niet duidelijk maar zeker is dat de tekst op de ets niet dezelfde is dan de tekst op de tekening. Ik probeerde zo dicht mogelijk bij de originele tekst te blijven (met als gevolg dat ook deze onleesbaar is gebleven).

Een ander topverhaal was dat van de imkers. De honingdieven waarvan je het hele verhaal HIER kan vinden. Ik verwijs daarbij regelmatig naar de 4e man in de boom. Die lijkt heel erg op de man in de boom in het schilderij “de nestrover”.

Het linkse is beeld is ook weer zo’n typische Bruegel: het verhaal van de splinter en de balk. De man op de voorgrond wijst naar de eierdief die – zo voorspelt zijn pet – niet lang meer in de boom zal hangen. En dat voor een paar eieren. Tegelijk loopt de figuur op de voorgrond in volle vertrouwen recht de afgrond en de beek in. De imkers (de honingdieven) hebben een vergelijkbare figuur rechtsboven. Deze valt weliswaar niet uit de boom. Hij staat op de uitkijk terwijl zijn collega’s de buit veilig stellen. Zullen de dieven het zonder kleerscheuren halen? Of gaan ook zij recht de afgrond in? Het waren moeilijke en harde tijden in de 16e eeuw. In ieder geval is op beide werken de spreuk “dye den nest weet dye weeten, dyen roft dy heeten” van toepassing.

PS: ivm het linkse schilderij wordt wel eens gefluisterd dat Bruegel voor de grote figuur op de voorgrond geïnspireerd werd door Michelangelo.

Het schilderij de eierdief is te zien in het Kunsthistorisch Museum van Wenen en meet 59.3 × 68.4cm. Tiens…dat is nog ’s haalbaar voor een Bruegel 4 te maken 😉

Danaë (3)

Tijdens of liever voor een sessie start wordt er meestal intensief heen-en-weer gemaild om de opdracht en het doel helder te stellen maar ook om input van het model zelf toe te laten. Ik hou van die interacties. Ze zijn leerrijk, dwingen me regelmatig tot herbekijken van het oorspronkelijke idee en in 99,5% van de gevallen wordt het finale beeld daardoor ook sterker.

In dit geval, waar we het oorspronkelijke schilderij enkel als een aanzet gaan gebruiken, is er veel marge om te komen tot nieuwe ideeën en nieuwe beelden. Wanneer we vertrekken van een gedachte als het schilderij van Gentileschi is veel mogelijk.

Bovendien is de pose (zie vorige blog) zo uniform dat je er vele kanten mee uit kan. Danaë wordt in de meeste gevallen rustig liggend op een bed of zetel gevonden. Het is duidelijk een verhaal dat als excuus werd gebruikt om een vrouwelijk naakt te mogen schilderen zonder “onzedig” te zijn. In de katholieke jaren 1500-1700 was dat het geval. Naakt was totaal uit den boze tenzij het om een verhaal ging waar het niet anders kon dan naakt. Hoe Rubens er telkens mee weggekomen is, het is mij een raadsel.

In de brainstorm rond dit thema en het schilderij botsten we op de schilderijen van Frédéric Bazille. Een illustere onbekende in onze streken maar – zoals ik zei – een interessante ontdekking.

Misschien had Frédéric wel hetzelfde idee dan ik? Wie weet. Ik kan het hem niet meer vragen. Frédéric werd op 29 jarige leeftijd doodgeschoten in de Frans-Duitse oorlog. Het zoveelste nutteloze slachtoffer. En dat geldt ook voor u mijnheer Poetin!

Maar Frédéric was zeker niet de enige die geïnspireerde raakte door deze leuke en tegelijk relaxe pose. Wanneer we op Google “reclining nude” als trefwoorden ingeven, dan zien we nog meer van deze poses in tal van schilderijen. Een meer recente (en bekende) versie is die van Kate Winslet in Titanic toen ze getekend werd door “king of the world” Leonardo Di Caprio.

Voor de gouden regen heb ik iets anders bedacht en ook mijn decor is veel moderner dan wat we hierboven te zien krijgen. Ik kies voor “ruimte” en niet echt voor een binnenscène. Ondanks dat het toren is, hoeven het niet persé allemaal muren te zijn. Allez, vandaag toch niet…

Danaë (2): immer de muze

Danaë is duidelijk een inspiratiebron voor vele kunstenaars. Bekend bij de Grieken, maar ook in Pompeï, bij de Italiaanse kunstenaars.

Het valt me op dat het verhaal de tijd en plaats helemaal loslaat. Vanuit de oudheid over de renaissance, de gouden eeuw, de rococo,…tot zelfs hedendaagse kunstenaars als Vadim Sakharov die enkel de gouden regen uitlicht en omvormt tot een scène waar je het effect van die gouden regen zelf kan ervaren.

Omdat ik nog niet veel technisch kan vertellen over mijn Danaë zet ik een flink aantal kunstenaars hier op een rijtje. Voor wat mijn versie betreft: onze Danaë zit opgesloten in een prachtige glazen kooi. De figuurlijke “gouden kooi” waar we allemaal al eens in belanden. Het oogt mooi en je wil er meteen in maar eens het zo ver is, dan voelt het na een tijd aan als een betonnen gevangenis. Er is nog niet veel van te zien maar goed, het is een begin hé 😉

Danaë (1): wie is?

Danaë is een interessante – en ook weer een beetje vergeten – figuur uit de Griekse mythologie. Ik blijf met dit verhaal en later bijhorende tekening, in de klassieke verhalen die o zo boeiend zijn maar als eens vergeten worden.

Danaë past in het rijtje van Galatea en Venus. Het verhaal is al even ongeloofwaardig dan dat van de anderen. In onze tijden is het “er over” om verhalen zo aan te dikken dat ze eigenlijk helemaal niet meer als realistisch over komen. En terwijl ik dit typ bedenk ik me dat we vandaag op zich maar al te graag vluchten in fake news, fictieve verhalen/TV-series die best echt lijken (realitysoaps).

Maar Danaë…de dochter van Eurydike en koning Akrisios. Booooring…Maar waar het spannend wordt is dat het orakel voorspelt dat Akrisios (de vader van Danaë) zal worden vermoord door zijn kleinzoon. Dus wat doet een plichtsgetrouwe vader? Die sluit zijn dochter op in een bronzen toren…tot ze aan de menopauze toe is… Het begint zowaar wat Rapunzel-dimensies te krijgen. Alleen mag Danaë wel naar de kapper 😉

Jacopo Tintoretto – Œuvre appartenant au Musée des Beaux-Arts de Lyon

Getrainde rokkenloper Zeus (gelet op de vele verkleedpartijen van Zeus begin ik zo’n flauw vermoeden te hebben dat hij ergens toch een halve Aalstenaar moet geweest zijn), had zijn oog laten vallen op Danaë. Hij verkleedde zich deze keer als…gouden regen 😳 en door een torenvenster lekte the golden shower op Danaë waardoor ze van de eerste keer zwanger geraakte.

De koning laat zijn dochter en kleinkind opsluiten in een houten kist en hup in de zee ermee. Maar Danaë had, de tijd dat ze in de toren opgesloten zat, alle Kuifje-albums gelezen. Want wie Kuifje leest, is een slim mens. Dus wist Danaë dat er altijd kansen zijn op overleven.

En ja hoor…visser Diktys kwam langs met zijn olietanker en viste Danaë en haar zoon uit het water. Nu moest toch wel toevallig de broer van die “eenvoudige visser” Diktys de koning van het eiland zijn waarop Diktys woont. Polydektes – de broer van Diktys – heeft nogal losse vingers en stal al regelmatig vee van zijn broer, dus zou het er niet op aan komen mocht hij ook deze vangst voor zich houden.

Zodoende werd Danaë de vrouw van de koning. Dit was ferm tegen de goesting van de zoon van Danaë, Perseus. Hierop eist Polydektes het hoofd van Medusa in ruil voor de “vrijlating” van Danaë. Perseus slaagt in de opdracht, kop eraf. Voor wie zo een beetje de verhalen hier al volgt, die weet dat wie naar Medusa kijkt verandert in steen.

Polydektes had niet gedacht dat Perseus het levend zou redden uit deze missie. Hij was dus verrast toen hij naar het afgehakte hoofd van Medusa keek en…hop…hij veranderde in steen. HOERA! Vreugde want Danaë was weer vrij.

Omdat ze nu mogen doen wat ze willen gaan Perseus en Danaë naar de kermis in Larisa. Larisa is een klein stadje ergens in Griekenland. Behalve een kerk en wat grote straten, valt er niet veel te zien. “de boerenbuiten” gelijk da we zeggen 😉 Maar goed kijk, ’t is het ideale dorpje voor een kermis en een beetje rust na al die drukte. Dus logeren ze in hotel Acropol, een doorsnee 2 sterrenhotel dat toch wel enige “opfrissing” kon gebruiken.

Er zijn tijdens de kermis atletiekspelen bezig. Voor ne gast gelijk Perseus is dat spek voor zijn bek. Hij betaalt 680 drachmes en zet zijn naam op de lijst. Akrisios, de vader van Danaë is ook op die spelen. Dat moet toch wel lukken. Wat zijn de kansen? Perseus kent Akrisios niet en vice versa. Ze waren dan ook jaren van mekaar gescheiden geweest. Maar ’t is plezant, ’t is kermis, oliebollen, vlaggen, uufflakke en atletiekspelen (vandaag Circusplaneet). Fun! Perseus doet gedreven mee en is nogal redelijk goed in zo van die atletiekspellen. Alleen het discuswerpen, daar is hij toch wel erg onhandig in. Hij had het thuis al eens geprobeerd maar snel opgegeven nadat hij enkele ruiten van het plaatselijke café had ingegooid.

Diskobolos in de Vaticaanse Musea.

Perseus gooit tijdens de spelen de discus erg onhandig tegen het hoofd van zijn bompa Akrisios. Bompa droeg toen nog geen helm en voila, een kap in zijne kop. Bompa voelt zich een beetje misselijk, begint te draaien en valt finaal ter plekke dood. Weg sfeer van de kermis. Maar het orakel had wel gelijk… Op welke plaats Perseus is geëindigd en of hij finaal met de gebraden kip naar huis mocht, is niet neergeschreven. Stom he…

Kleine epiloog: heb je gezien dat de discuswerper van het Vaticaan discobolos noemt? Echt waar. ’t Is maar als zoveelste kunstweetje van deze blog 😉

Bekeken en goedgekeurd

Wat een zotte meimaand en begin junimaand was dit? Onder de rubriek “te veel hooi op het vork” was dit al bijna een hele hooikar op het vork. Het was druk en bij momenten wist ik begot niet meer waar mijn kop naartoe was. Nu de expo achter de rug is, is het tijd voor een eerste terugblik…

We hadden 2 lange weekends expo. Ahaaa…het eerste weekend was dat met de vele lekkernijen waarvan Brecht van Coffee.Beez ons wist te voorzien. En die kwamen goed van pas want onder zijn tentje was het gezellig, soms druk, maar zeker droog. Wie voor, na of tijdens onze expo last had van de regen kon er terecht voor een lekker bakkie koffie of de inmiddels legendarische chocomelk.

Maar je kwam natuurlijk niet alleen voor Brecht. Je kwam voor de kunst! En dat blijft een moeilijke in het landgoed De Campagne. Er komt nauwelijks volk langs, dus is er veel – heel veel – inspanning te doen om mensen te laten weten dat er iets te doen is én ervoor te zorgen dat ze ook langs komen. De promocampagne neemt daarom een flinke hap uit het budget. En met de kater rond subsidies waren er deze keer ook geen aperitiefmomenten op zondag geprogrammeerd.

En toch kwamen jullie in grote getale opgezet! Het eerste weekend zat er al meteen boenk op met 332 bezoekers. Het tweede weekend deed het nog beter zodat we finaal afkloppen op 681 bezoekers. Ik heb héél veel zin om iedereen waarvan ik me kan herinneren dat ze geweest zijn hier persoonlijk te bedanken maar ‘k ga er zeker vergeten en dat zou spijtig zijn. Dus bij deze een bloem voor jullie en een dikke merci om (trouw) naar De Campagne te komen.

Er waren ook veel nieuwe gezichten bij. Zelfs weer mensen die nog nooit eerder van mijn expo’s hadden gehoord. En dan zijn we “nog maar” 22 jaar bezig 😛 Ik kan iedereen alleen maar aanporren om zich te abonneren op mijn blogs (via de home pagina, naar onder scrollen en uw mailadres invullen) zodat je altijd op de hoogte blijft.

Na de opkuis blijft de zaal wat verlaten achter. Het is toch een hele andere beleving wanneer ze terug “kaal” wordt en de reftersfeer weer de overhand neemt. Tijd om mijn nacalculatie te maken. De verkoop bleef helaas uit, dus dat wordt weer een put van enkele duizenden euro’s. Om maar te zeggen, alleen al de kinderzoektocht kostte zo’n 405,12euro. De gedachte om inkomgeld te vragen duikt toch weer op.

Enfin. Om het met andermans woorden te zeggen: “het is volbracht” en ik ben een tevreden man. Merci aan iedereen die het project mee heeft gesteund, die er reclame voor heeft gemaakt, die vrienden en/of familie heeft meegebracht, die nog ’s terugkwam,… Aan Kathleen om de volledige permanentieshift van zaal 1 op te nemen, aan Tessa om al dat volk tot in Drongen te krijgen, Carlos voor de taartjes en de babbels. En een hele, hele dikke merci aan de sponsors Barlufin, Tic-tac en Convas! Merci thuisfront voor alle regelingen die moesten worden gedaan.

Of ik er nog een vervolg aan brei, dat blijft spannend, het moet ooit wel eens stoppen. Maar dat zien we later dan wel weer lieve beeldbuiskindertjes 🙂

Expo 13: vandaar de selectie

Tijdens het eerste weekend van de expo te Drongen werd mij regelmatig gevraagd van waar het idee om die werken te selecteren komt. Voor wie de blogs volgt, zal het een klein beetje herhaling zijn 😉

Het is bijna een cliché maar de selectie is mede in de hand gewerkt door corona en het niet kunnen inhuren van modellen. Ik had écht géén zin had om depressieve tekeningen te maken over eenzaamheid en aanklachten rond het mondmasker. Eerder wel om een positieve, verrassende boodschap met een leuk verhaal mee te geven van zodra dat kon.

Daarom koos ik voor een selectie aan top-kunstwerken die, wanneer ik je dat vraag, niet persé in jouw top 10 aan top kunstwerken staan maar wel interessant genoeg zijn om meer van te willen weten. Omdat ik een sterke interesse heb voor de Vlaamse primitieven en de renaissance zijn de meeste werken uit die periode. Ik sluit af met De Lachende Cavalier van Frans Hals waardoor ik bij deze expo een tijdsband van 1350 tot 1650 overloop. Mijn admiratie voor de Belgische werken van de 20e eeuw laat ik bij deze wat links liggen. Misschien goed voor een volgende keer?

Onderliggend maak ik het liefst eigen versies van werken waarvan de kans klein is dat je ze ooit in levende lijve zal zien. Let wel; het blijven mijn interpretaties: klassiekers met een hedendaagse knipoog 🙂

Wat na de expo? Na de expo werk ik nog wat verder aan een eigen versie van Danaë geïnspireerd op een werk van Artemesia Gentileschi (1593-1656) maar ook aanleunt bij het werk van Frédéric Bazille (1841-1870). En daarna begin ik aan triptiek 3, van de liefde en de vriendschap om de triptiekentrilogie af te sluiten.

Wat je alvast NIET te zien krijgt op de expo maar wel exclusief voor de volgers van mijn schrijfsels, zijn deze werken: mijn versie van Baldassare Castiglione (naar Rafael) en de al meer dan 25 jaar oude versie van Johannes de doper naar Van Eyck (omdat deze laatste technisch gezien toch wel een beetje uit de toon zou vallen). Al was het ook weer een mooi verhaal geweest ivm de fameuze diefstal van het paneel…

Meer info over EXPO 13 vind je HIER of via FACEBOOK

EXPO 13: van 26.5 tem 6.6 – Drongen

Nog iets meer dan 2 weken slapen en dan mag je helemaal ontwaken in de meest zonnige lentebui ooit. Dan is er de nieuwe ART-tist expo met deze keer de bevallige naam “EXPO 13”. Eenvoudigweg omdat het de 13e expo is van deze biënnale van Drongen. Meer info op www.art-tist.be

Ook deze keer doe ik mee met veel nieuw (corona)werk en ook enkele niet eerder geëxposeerde werken. De expo zal voor mij grotendeels lopen in het kader van kunst tussen 1350 en 1650. Dat is zo wat de kunstperiode startend bij Van Eyck en de Vlaamse Primitieven en eindigend bij Frans Hals in de Gouden eeuw. Maar er zijn ook renaissancebeelden bij. En er is al een knipoog naar mijn expo in 2023!

Ik zou “de Max” niet zijn mochten er bij deze beelden niet telkens stoere of interessante of spannende verhalen bij zitten. En waarom niet een cumul van alles 😉 Het wordt een niet te missen editie waaraan niet alleen de kunstliefhebber maar tegelijk de innerlijke mens/fijnproever of de jeugd plezier zal beleven.

EXPO 13 gaat door van 26.5 tem 6.6 telkens van 10u-18u op do-vr-za-zon (weekend 1) en za-zo-ma(weekend 2). volg ART-tist via Facebook of website

KIDSTOER: kinderen kunnen een Lego-zoektocht maken. Ben jij een goede speurneus, dan mag je achteraf uit de grabbelton kiezen.

SPECIAL 1: op zondag vertellen kunstenaars uitgebreid over hun werken. Een exclusieve kijk achter de schermen & vele weetjes.

SPECIAL 2: Op zaterdag 28 en zondag 29 mei voorziet Coffee.Beez een “lekkerbekkenfestival”. Niet te missen voor wie graag geniet van speciale koffies, exclusieve theesoorten of een grote “toef” slagroom en m&m’s een must vindt op de chocolademelk. Of een exclusief MAK-bier? Dat kan ook altijd. Altijd wel iets voor alle leeftijden.

kunstenaars
Mag Vermeiren – Keramiek & brons – weblink – speeddate
Max Van Hemel – Tekeningen – weblink – speeddate
Carlos Caluwier – Keramiek, brons & PLA – weblink
Gillian Temmerman – Creatieve schrootverwerking – weblink
Hannah Hoebeke – Sculpturen – weblink
Tamara De Prest – Schilderijen & mixed media – weblink
Katleen Van Huffel – Fotografie – weblink
Sofie Jansegers – Schilderijen – weblink
Tessa Kerre – Pastels – weblink

500x dank!

Dit weekend en vorig weekend was er in Drongen de Kunstroute door het Cultuurplatform Drongen en tegelijk (enkel vorig weekend) een tentoonstelling in De Regenboog aan de Sint-Sebastiaanstraat in een organisatie van het Cultuurplatform Wondelgem.

Ik was er bij op beide evenementen en zodoende konden meer dan 500mensen van mijn tekenwerk genieten. Allemaal bedankt voor het bezoek. Ik hoop jullie weer te zien vanaf 26 mei in De Campagne met een geheel nieuwe collectie aan tekeningen.

Speciale dank aan het Cultuurplatform Drongen en Cultuurplatform Wondelgem voor al de moeite die ze hebben gedaan om er een succes van te maken. Pluim voor jullie!

Kunstroute Drongen (tem 1 mei)

Nog tot en met 1 mei is er doorheen Drongen een kunstroute. Langs een parcours van 20km vind je in 50 kunstenaars op wel exclusieve locaties.

Zeker niet te missen.

Een kleine preview van wat je in De Campagne kan vinden 😊 Meer info op https://www.cultuurdrongen.be/kunstroute-2022/

Meikermis (Wondelgem) 2022

We hebben er lang moeten op wachten maar eindelijk mag het weer. Het Cultuurplatform Wondelgem schiet weer uit de startblokken. Bij deze gelegenheid doe ik nog ’s voor 2 dagen mijn verhaal rond “de triptiek van de dood” en zijn er wel meer dan 20 tekeningen van mij te zien in de straat (nog de hele maand lang).

Met o.a. ook foto’s van Katleen Van Huffel. Meer info hier: https://www.cpwondelgem.be/

Kunstroute Drongen vanaf 23 april

Kunstroute met 50 kunstenaars doorheen het landelijke Drongen (Gent). Ik stel meerdere werken voor in De Campagne en ben er zelf aanwezig tijdens het eerste weekend.

Let op! Bij deze kunstroute stel ik andere werken tentoon dan bij de ART-tist expo 13 (vanaf eind mei). Ik vul 9meter met nieuw werk.
Meer info op https://www.cultuurdrongen.be/kunstroute-2022/

Portret van 4 (deel 3)

De afwerking doet alles en details maken het beeld “echt” en levendiger. Zo kreeg het parelsnoer een prominente plaats in het beeld. Voor wie, zoals ik, denkt dat het slotje dan op zijn minst naar achter moet, het is een “sierslot”. Het is de bedoeling dat het zichtbaar is 😉

Dan rest finaal nog de achtergrond en het “enhancen” of het verhogen van de contrasten. Ik noem het dikwijls al grappend dat ze nog moeten geschminkt worden. Het verschil spreekt voor zich denk ik…

Een werk is nooit klaar zonder dat er een mooie lijst rond komt. Zoals dat al vele jaren het geval is reken ik op mijn vaste waarde Hugo Martens om mij daarbij te voorzien van de meerwaarde. Eigenlijk zou je een kader rond de tekening kunnen vergelijken als lekker eten dat je niet uit een kartonnen maar uit een porseleinen bord eet. Het is hetzelfde eten maar het smaakt zoveel beter. En Hugo die lijst voor mij alles in met ontspiegeld glas. Een meerkost maar super de moeite waard. Na het inlijsten pakt hij het geheel in met bubbelfolie. ’t Is maar voor mocht ge u afvragen waarom dat beeld plots zo raar oogt…

Master 13

Portret van 4 (deel 2)

Intussen is er al weer wat te vertellen over de evolutie van het portret. Er kwam een kapper, een nieuwe bril aan te pas en inmiddels (tussen foto en tekening) is er ook nog een stoppelbaard bij gekomen. Esthetische ingrepen nodig in de tekening tov de oorspronkelijke foto’s. Gelukkig kreeg ik al nieuw beeldmateriaal van kapsel en bril voor de schetsen er kwamen. De stoppelbaard bij de vader improviseer ik wel bovenop de schets.

Ik ga niet elke figuur apart belichten maar vader Luc wil ik wel ’s in the picture zetten bij deze. Hij was bepalend voor de kleuren en de intensiteit van de anderen. Ook dat is een uitdaging bij een groepsportret: alle figuren krijgen best een vergelijkbare kleurtint. Op (losse) foto(s) wordt door het oog aanvaard dat het ene gezicht wat roder of blauwer is dan het andere. Onze gedachten plakken dat allemaal perfect aan mekaar. Tot je alles op één beeld plakt en dan klopt het beeld plots niet meer. L’art du metier.

Hieronder nog ter illustratie hoe de laatste figuur invloed heeft op de finale afwerking van alle andere figuren en de achtergrond.

Portret van 4 (deel 1)

Zoals ik al bij een eerdere blog had aangekondigd zal ik vanaf 2023 een stop zetten op het maken van portretten in opdracht. Omdat een einde altijd liefst van een grote knal wordt voorzien kwam deze opdracht voor een gezinsportret van 4 binnen.

Niet vanzelfsprekend want een portret van 4 houdt nogal wat risico’s in. 4 aparte portretten is een klus maar als er ééntje niet lukt, dan maak je die gewoon opnieuw. Als ze alle 4 op hetzelfde blad staan, dan is dat niet meer mogelijk. Dan moet je de hele boel opnieuw beginnen.

Het is anderzijds wel een groot voordeel wanneer de opdrachtgever de zaken goed op voorhand heeft doordacht. Een portret (vader, moeder en de 2 brave kindjes) waarbij iedereen een wit hemd draagt en de volledige focus op de gezichten komt te liggen.

Ik krijg goed fotomateriaal aangeleverd maar de opstelling vind ik niet optimaal. Het kan nog nét iets beter en daarom knip en plak ik met de computer de foto tot een nieuwe compositie.

Dat maakt het voor de opdrachtgever dan misschien abstract en om een idee te geven van hoe het er in grove lijnen zal uitzien maak ik een schets op klein formaat (zie hierboven). Finaal moet de tekening ongeveer 140x100cm groot worden. Met lijst wordt dat dan zo’n 160x120cm. Daar gaan we niet licht over…

Van gewoonte betrek ik de opdrachtgevers graag bij de opbouw en de beleving. Ik vind het voor mezelf belangrijk de personen in kwestie goed aan te voelen zodat ik die emoties ook mee in de tekening kan leggen. De eerste schets, de aanzet is een eerste stap. Of in dit geval een tweede als we de schets meerekenen.

Waar is de meester?

Hebben we een probleem? Zijn we onze originele werk kwijt? Kunnen we dit nog ’s overdoen? We gaan het toch niet moeten doen met een kopie?!? Terugspoelen en opnieuw afspelen die handel!

Meimaand: expomaand (sorry moeder)

De lente kondigt zich aan en zowel de bloemen als de mails met nieuwe evenementen steken de kop op. Het worden nog drukkere dagen dan ik had verwacht. Meimaand zit jokkevol.

Een kunstroute op 14 locaties doorheen Drongen over 2 weekends met mijn bijdrage in De Campagne (Gijzelstraat12, Drongen). Samen met 12 anderen voorzien we de expozalen van ons werk. Het volledige programma vind je hier. Ik ben ter plekke tijdens het eerste weekend met nieuw en recent werk.

Op 30 april & 1 mei is Meikermis in Wondelgem. Tegelijk loopt er in de basisschool De Regenboog (Sint-Sebastiaanstraat 8, Wondelgem) tussen 11u en 17u een collectieve expo. Wie mijn verhaal van de triptiek van de dood nog niet heeft gehoord of het graag nog’s hoort, kom zeker langs. Er is ook een straatexpo van mezelf en Katleen Van Huffel voorzien.

En dan is er hét evenement van het jaar! ART-tist EXPO 13 waarvan weldra alle nieuws de wereld wordt ingestuurd. Reserveer in uw agenda maar al een dagje Drongen/Gent in het weekend van 26 mei of/en (kom nekeer terug) 4 juni. Je hoort er weldra nog veel meer over via www.expo-13.be of via de facebook van ART-tist.