Max in concert

…of toch bijna.

Het cultuurplatform Wondelgem bestaat 52 jaar en dat laten we niet zomaar voorbij gaan. Er was al een kick-off tentoonstelling met de meikermis, er was al een ontmoeting onder inwoners van Wondelgem met huisnummer 52, er was een wedstrijd rond het thema “52” en vanaf deze maand is er elke maand een huiskamerconcert + kunst ergens op een leuke locatie in Wondelgem.

 

Het CPWondelgem start de reeks van 12 huiskamerconcerten in het plaatselijke – en zeker de moeite waard om te bezoeken – museum van de heemkundige kring. Een gezellige hoeve die je zo terugstuurt naar het Wondelgem van 100 jaar (of meer) geleden. Wie er nog niet is langs geweest moet dat zeker doen! Een interactief moment waar je met (klein)kinderen heel wat jeugdherinneringen kan uitwisselen.

Het eerste huiskamerconcert  gaat door op zondag 16 juni in de Heemkundige Kring (Museke), Woestijnegoedlaan 20 te Wondelgem om 11u00. Tijdens het concert van de groep Muri, kan je ook de werken bewonderen van Max Van Hemel. Zeker een bezoekje waard dus. De toegangsprijs (concert, kunst, museum) bedraagt slechts € 5 én 1 normale consumptie inbegrepen. Reserveren is wel aan te raden (vol = vol), en kan je best doen via cultuurplatformwondelgem@gmail.com of via de contactpagina op de website www.cpwondelgem.beof via facebook

De Curieuze Collectie 2019: Bruegel Revisited

Vrijdagavond is het zo ver! Om 19u30 openen de deuren van de kapel van Campo Santo te Sint-Amandsberg (Gent) voor de tentoonstelling met als centrale titel “Bruegel revisited”. Een selectie van werken badend in de sfeer van Breugel, in de onderwerpen van Breugel, in de thematieken van Bruegel.

Ik presenteer er in première mijn Toren(s) van Babel: de ene tekening naar Bruegel, de andere geïnspireerd door Bruegel.

De tentoonstelling is op 4 (10-13u & 15u-20u) en 5 mei (10-13u & 15u-18u) te bezichtigen in de kapel bovenop de heuvel. Campo Santo is het (wereld)bekende kerkhof met zijn prachtige graven. Een beetje pêre Lachaise van Gent. De locatie vind je via deze Google-link. Wie met de auto komt kan parkeren achter het oude gemeentehuis of langs de Antwerpse steenweg.

 

Curieus – Drongen

Dit seizoen wordt druk. “Je raast maar door”, zei iemand mij onlangs. Ik vind dat zelf de beste verwoording over hoe mijn agenda er momenteel uit ziet. De selecties voor Curieus Drongen en Sint-Amandsberg (Campo Sancto) overlappen mekaar. Om dan maar te zwijgen over de kunstmarkten die er ook nog tussen komen.

Maar de eerste expo is van start gegaan. Curieus – Gent-West organiseert samen met het Cultuurplatform Drongen deze prachtige tentoonstelling in het landgoed De Campagne (Gijzelstraat 12). Gekende gezichten zijn van de partij maar evengoed een paar interessante nieuwelingen. De organisatie deed er alles aan om een paar newbies een duwtje te geven maar ook – waar ik tot nu toe niet in geslaagd ben – Gentenaars van allochtone afkomst. Curieus doorbreekt daarmee de culturele grenzen en bouwt aan cross-overs. Ik was wel vereerd dat de bezoekers mij 2x vroegen om de uitleg over de triptiek van de dood te geven. Vele positieve reacties over het werk, verwondering over de tekentechniek.

De affiche met de openingsdagen/uren en foto’s van geselecteerde werken hieronder.

 

 

 

Curieus – Drongen: expo

Naast Curieus Gent-West heb je ook Curieus-Drongen. Zij organiseren eveneens met regelmaat tentoonstellingen in De Campagne. Ik ben ook daar geselecteerd met de eerste “triptiek van de dood”. Wie de expo Sehnsucht in 2017 heeft gemist heeft bij deze de kans om de triptiek in zijn geheel opnieuw te bekijken. Een uniek staaltje van grootschalige tekenkunst én herontdekte presentatietechniek (door Hugo Martens). Data en uren op de affiche.

image001

Toren van Babel: einde van de episode

Al een paar weken denk ik na over deze tekening. Ik had mij geëngageerd om een exacte kopie 1/1 te tekenen van een gestemde Brueghel. Ik had zelf graag de Dulle Griet getekend maar daar waren toen 2 praktische bezwaren: (1) ik had geen papier op het formaat van het schilderij en (2) het schilderij was in restauratie en dus niet te bezichtigen.

De toren hield mij en jullie meer dan een jaar bezig. In het begin, aan de haven, met vooral de focus op de details maar navenant werd het verhaal boeiender omdat ik zowel de constructie als de gebruikte technieken kon bespreken en vergelijken met de Weense toren en de hedendaagse technieken.

Nu ik helemaal bovenaan zit lijkt het verhaal uitverteld. Ik zou nog wat verder kunnen tekenen en bloggen over het landschap. De typische kernmerken. De kleuren die ik gebruik. Maar het zal niet meer zo boeiend zijn als wat is geweest. Dus wordt dit de laatste torenblog. Het verhaal is verteld. Zeer optioneel kom ik later nog wel ’s op terug maar nu moet ik echt dringend aan de triptiek van het leven gaan werken om ze klaar te krijgen tegen de expo van november 2019.

De toren is klaar. Hij is helemaal getekend. De toren deed me in vele boeken zoeken naar details, verhalen en reizen naar Rotterdam en Wenen. Maar we hebben het gehaald. “WE” want zonder de vele aanmoedigende opmerkingen en duimen was ik misschien al eerder gestopt. Wat weet ik te vertellen over die laatste verdiepingen? Wel, het perspectief van de mannetjes is van groot belang. Door de mannetjes nog kleiner te maken dan op de onderliggende verdiepingen krijgt de toren een dominanter effect. Ik sprak ook al eerder over de houten constructies die de rondbogen ondersteunen. Tot nu zagen we hoofdzakelijk 1, in het beste geval 2 ondersteunen voor/achter mekaar. Om de bovenverdiep meer diepte te geven, om meer te tonen dat er gangen achter de gangen liggen, schildert Brueghel er soms 4 tot 5 achter mekaar. Die gangen en doorsteken kent iedereen die het Colosseum te Rome heeft bezocht.

 

 

Ik heb ook een eerste aanzet gegeven naar de wolken die de toren overschaduwen en niet veel goeds voorspellen.

Nog 2 wist-je-dat-jes over de toren…Breughelschilderijen worden getypeerd (zeg gerust “gesigneerd”) door de aanwezigheid van een galg, een ekster en de “kakkende mens”. Over die “kakkende mens” had ik al in een eerdere blog.

De galg die staat meestal buiten de stad. De bengelende lijken zijn meestal niet voorzien van een aangename geur. In deze havenstad is de galg geplaatst op het kleine eiland rechts boven de haven (zie detailfoto). Alweer een meesterlijke zet! (wacht het wordt dadelijk nog meer duidelijk)

Ook de ekster is aanwezig. Links onder bij de steenhouwers zit ze op een tak (zie detailfoto). Verbind je de ekster en de galg met een lijn, dan kom je heel wat punten tegen waar ik in het verleden heb op gefocust en die alleen maar de verdoemenis van deze toren accentueren.  De galg vormt dan op zich weer een mooi contrast met het eiland in de zon…

En mocht u ooit de schiftingsvraag krijgen hoeveel boten er in de haven liggen, ik heb ze geturfd. Ik tekende 83 schepen en bootjes in deze haven!

Als laatste beeld/detail zie ik mannen helemaal bovenaan de toren met mij mee juichen. YES! We hebben het gehaald! Of waren ze aan het zwaaien naar hun moeder “kijk mama, ik ben op het schilderij geweest”? In het detail zie je ook de vele houten stellingen in een rond het gebouw opduiken.

Uitzonderlijk maar uit dankbaarheid voor ALLE mensen die deze blogs volgden en later nog lezen, laat ik hieronder nog een hoge resolutie-foto van de tekening. Ga gerust zelf op ontdekking door het beeld door te klikken op de foto. Je zal meer op de tekening zien dan op het schilderij omwille van het verhoogde contrast. Wil je de tekening graag “in het echt” zien, stuur mij gerust een mail en kom ’s langs. Altijd welkom!

 

Toren van Babel: het fel rode verdiep

Het rode verdiep. Ik noem de laatste verdiepen zo omdat ze knalrood zijn van de bakstenen. Doorheen de toren gaan we van een oker gele laag (onderaan) over lichtbruin/grijs naar abrikoos tot fel rood. Het opstijgen wordt benadrukt door de 2 kleurlijnen van rood (baksteen) en wit (pleisterwerk) op de linkse flank van de toren. Maar het vooral de keuze van de kleuren die weldoordacht de grootsheid van deze toren maakt.

In de Wenen-versie zien we een aanzet van die kleuren maar ze zijn lichter, minder contrastrijk. Dat maakt die toren niet alleen mee minder hoog maar ook veel minder dreigend. Door de top van de kleinere versie felrood te maken krijgt hij deze alle aandacht. Doe je ogen maar eens dicht en dan weer snel open. Het eerste wat je ziet is de top. En dan die dreigend hellende donkere lijn op de rechtse gevel. Deze lijn wordt gemaakt door de combinatie van ramen en uitgelijnde huizen. Het verval is ingezet!

Niets is toeval. Van op afstand gezien zie je de rode partij links onderaan de toren terug opduiken. Het lijkt een scharnier te zijn waarop de toren kan kantelen. Ondanks de hyperfijne tekening heeft Brueghel ook veel aandacht besteedt aan de keuze van kleuren. Door de achtergrond (hoofdzakelijk) in groen en blauw te houden wordt het contrast met het rood nog feller en dreigender. De witte kalkstreep staat er ook niet toevallig. Brueghel had de rode en de witte streep evengoed van plaats kunnen wisselen maar dan zou de ronding, het stuk dat meer naar voor dient te komen er helemaal anders uit zien.

In mijn versie – en ik laat het finaal zo – zal het gekleurde verdiep een bijkomende dreiging vormen voor zowel de scheve toren als het onevenwicht waar de constructie mee te maken heeft. Bij de volgende blog vertel ik voor de laatste keer over de toren. Dan is het verhaal verteld. *clifhanger*

 

Toren van Babel: het serieuze werk

Ik begin nu aan het serieuze werk van de laatste verdiepingen. Wanneer ik op de onderliggende verdiepen zei dat er veel activiteit was, dan was dat niets tegen de activiteit van deze bouwwerf. Vele mensen zijn druk bezig met bouwen van stellingen en metsen van muren.

Met houten constructies worden de rondbogen boven de doorgangen ondersteund tot de mortel tussen de stenen droog is en de druk kan dragen. Een wirwar aan palen en verbindingen duidt op de diepte van de toren. Hoe groot (in diameter) hij wel is. Ook dit is nieuw. Hiervoor zagen we houten stellingen maar een kijk IN de toren was moeilijk. De elektriciteit moet nog worden gelegd 😉

Weetje van de dag: uit het bezoek aan de expo te Wenen weet ik nu dat de processie op het verdiep van de middelste foto onderaan een begrafenisstoet is.

Omdat er – buiten het metsen van muren en opzetten van stellingen – weinig “petite histoire” te vertellen valt over de bovenste verdiepen, toon ik hier enkel meerdere vorderingen tegelijk. Er zijn alweer vele uren tekenwerk in gekropen maar wat een uitdaging!

Toren van Babel: de scheve toren

Voor wie het verhaal van de toren van Babel niet kent, het is na te lezen op Wikipedia. In het kort komt het hier op neer:

“‘Laten we een stad bouwen met een toren die tot in de hemel reikt. Dat zal ons beroemd maken, en we zullen niet over de hele aarde verspreid raken.’ Maar toen daalde de Heer af om te kijken naar de stad en de toren die mensen aan het bouwen waren.”
 God veroorzaakte een spraakverwarring, zodat de mensen, die eerst één taal hadden, elkaar niet meer konden verstaan. De bouw van de stad en de toren werden gestaakt. God verspreidde vervolgens de mensen over de aarde. De stad kreeg de naam Babel.”

Toch heeft Brueghel maar één beeld om het verhaal weer te geven. In de Weense versie komt de koning nog in beeld maar in de Rotterdamse versie is die niet meer te zien. De focus komt volledig op de toren te liggen.

Als bouwkundige let ik op gebouwen, ik bekijk hoe ze gebouwd zijn, wat er speciaal aan is. Deze toren is een natuurlijk een bijzondere studie. En vooral omdat je op voorhand weet dat deze toren bestemd is om in te storten. Wat weten we nog? Dat Brueghel naar Rome is getrokken (ik trouwens ook) om daar het Colosseum te gaan bestuderen. Het Colosseum diende als model voor het onafgewerkte deel van de toren. Dat kan je vooral goed zien aan de bovenste verdiepen. De schuin aflopende muur van de Colosseum komt in beide schilderijen (meermaals) voor. Ook de diepte (ronde gangen die uitgeven op haakse gangen) werd hier bestudeerd. Gangen rond gangen en bogen voor bogen voor bogen.

Ik ben er zeker van dat Brueghel ook de gaten in de gevel van het Colosseum mee heeft overgenomen. Allicht wist hij niet waar die gaten voor dienden. Misschien dacht hij dat ze hadden gediend om stellingen vast te maken aan de gevel. Om de stelling meer stevigheid te geven en te beletten dat ze zou omvallen. Dat doen we vandaag ook nog. Maar in het geval van het Colosseum kwam dat omdat aan de gevel van Colosseum marmeren platen hingen. Deze zijn met de tijd verwijderd. Alleen de gaten bleven over. Ik denk dat Brueghel deze gaten aldus heeft overgenomen.

Maar kijk je even naar de toren(s) van Brueghel en vergelijk de linkse gevel en de rechtse gevel ten opzichte van de horizon. Dan zie je dat daar een ferm verschil op zit. Een volledig verdiep. En raadt eens hoeveel de toren van Pisa is verzakt tov de horizon… Dus al zou God geen tussenkomst hebben geleverd, dan was deze toren zeker op termijn omver gevallen. Net als de toren van Pisa verzakt deze toren al tijdens het bouwen ervan. Grootheidswaanzin? Overschat de mens hier zijn eigen mogelijkheden? De slechts mogelijk denkbare plaats om een toren te bouwen?

Er zit ook een rare kronkel in de vorm die de terrassen volgen rond de toren. Die terrassen lijken wel te golven. Brueghel had hier – ondanks zijn expertise – last van perspectief. Of wil hij aangeven dat er tijdens het bouwen al pogingen zijn ondernomen om het zicht op de toren te “rechten” na de verzakkingen? Ook hier een parallel met Pisa want zelfs al zou je die toren terug recht zetten, dan zou de top ervan helemaal scheef komen te staan. Ja ge moogt uw scherm efkes draaien tot ge een rechte Pisa-toren ziet…

Toren van Babel: de grote boodschap

“Hebt ge de kakkende man al gevonden?” Hij vraagt ’t mij zo nu en dan eens 😉

Maar, na het bezoekje aan Wenen weet ik het wel. Er zijn meerdere versies van de toren en in de versie die in Wenen hangt staat, ergens in het midden een kakkende man.

Ik hoor u nu al lezen “waar gaat dit naartoe?” of “Zeg, hoe vunzig gaat ge’t hier maken?” maar wist je dat er in de schilderijen van Brueghel wel meermaals ontlastende mannen voorkomen? Net als vrijende koppels. Deze taferelen worden in donkere hoekjes van het schilderij geschetst. Soms, zoals in de Boerenbruiloft, zijn ze overschilderd. Huidige technieken als RX tonen de oorspronkelijke tekeningen zonder schade.

Voor de torenversie waar ik aan werk is het formaat van de mensen veel verkleind. Er is daarom geen kakkende man of althans kan ik ‘m niet vinden. En een vrijend koppel heb ik ook nog niet gevonden. Maar ik hou u op de hoogte wanneer het zover is 😀

Hieronder een detail van de ekster en de galg. Linksonder zit een man op zijn hurkje iets achter te laten in de bosjes.

galg met ekster

maar het ging dus over deze toren

Zoomen we even in op het onderste middendeel van dit schilderij dan zie je daar in de verte een kleine groep mensen aan de rand van het water. En wat doet die ene in de gele kring?

 

Plat in’t midden van het schilderij, redelijk (in)discreet opgesteld zit onze man zijn activiteit te voltooien. Maar dus niet in de Rotterdamse toren. Wél in de Weense toren.

Nog wat andere weetjes van deze torenversie:

  • vooraan links zijn mannen stenen blokken aan het hakken. Op de blok waar de hamer en de beitel ligt, staat de naam van Brueghel gebeiteld. Het lijkt alsof de schilder zelf deelneemt aan het bouwen van de toren maar zijn post even heeft verlaten om deze “snapshot” te maken nav het bezoek van de koning.
  • dit schilderij is merkelijk groter dan de Rotterdam-versie (vandaar dat ik voor de andere koos omdat deze te groot is voor papier). Toch lijkt de Rotterdamse toren groter. Dat komt omdat de verhouding mens/gebouw hier groter is dan in “mijn” versie. Door de mensen kleiner voor te stellen, lijkt de toren groter.
  • een tweede reden waarom de Rotterdamse toren groter lijkt is omdat hij tot aan de rand van de lijst rijkt. Intuïtief weet de kijker dat de toren groter zal worden dan wat er op het beeld kan. Iets wat een kunstenaar normaal nooit zou doen. Je neemt marge en geeft ruimte. Het is net dat benepen gevoel dat de toren groter doet lijken.
  • Brueghel is herkenbaar aan zijn details maar ook aan zijn ekster en galg. In de Weense versie staat geen galg. In de Rotterdamse versie staat er zelfs 3. En er is ook een ekster prominent in beeld. Later meer hierover.

Toren: Brueghel expo Wenen

Nu de grote overzichtstentoonstelling Brueghel te Wenen afgelopen is, kan ik mijn verslagje publiceren. Spoilers kunnen nu geen kwaad meer 😉

Wenen, de hoofdstad van het Habsburgse gezag: Maria Theresia, Jozef IIMarie-AntoinetteFrans Jozef I, Sissi,…En muziek én kunst en zoveel cultuur dat het bijna een pretpark lijkt. Zelden zoveel affiches gezien voor tentoonstellingen van Klimt, Schiele,…of concerten van Mozart, Strauss,… En lekkere koffies, duizend soorten taart, schnitzels en worsten. En kerstmarkten op elk beschikbaar pleintje. Het was een geweldig bezoek. Een progressieve stad waar ik meermaals dacht dat ze er in Gent nog veel kunnen van leren. Maar ik ging er eigenlijk speciaal voor de expo Brueghel, de rest was mooi meegenomen.

Brueghel dus. Een megatentoonstelling met veel bekende schilderijen en een boel prenten die de meeste mensen allicht nog nooit eerder zagen. In mijn research van het voorbije jaar kwam ik er wel al een aantal tegen maar een druk in een boek is nooit te vergelijken met het origineel. Met een audiogids in de hand krijg je ook veel “wist-je-dat-je’s” te horen en zodoende weet ik nu nog meer over het werk van mijnheer Brueghel. Het interessante van zo’n overzichtstentoonstellingen is dat je evoluties kan zien, dat er moeite wordt gedaan om in de diepte uitleg te geven, dat de focus behouden blijft. Er werd voor deze expo weinig moeite gespaard om van deze grote Vlaamse schilder de grootste aller tijden te maken (sorry PP en Jan).

 

 

Expo: No Match

De titel doet deze tentoonstelling geen eer aan want als er nu 3 kunstenaressen zijn die nu ’s wél samen gaan dan vind je ze zeker op deze tentoonstelling. Pia Cabuy, Isabel De Rijcke en Wendy Vandeputte tonen een selectie uit hun werk in Het Achterhuis, Diksmuidestraat 41, Gent.

Een knappe tentoonstelling die rust brengt. Ze sleept je mee naar wat ik “een tussenwereld” zou noemen. Een wereld die ergens ligt tussen het abstracte en het reële. In de werken herken je gezichten, voorwerpen, plaatsen maar je kan ze niet altijd plaatsen in een context. Verbeeldingstrelend dus. Laat gerust je gedachten en fantasie de vrije loop wanneer je deze werken ziet want ze slepen je mee naar een plek tussen waar zij zijn en waar jij bent. Een aanrader om langs te gaan dus!

Vandaag nog van 14u tot 18u. Meer info hier.

Triënnale Brugge

Nog tot 16 september loopt in Brugge de triënnale. Dat is op zich niet meer dat een moeilijk woord om een beeldententoonstelling die om de 3 jaar door gaat te benoemen (dus laat u niet afschrikken).

Samen met vrienden is dat het ideale excuus om af te spreken in Brugge. Met deskundigheid van gids M (die je niet kan bellen voor moord) werden we door het parcours geleid en zagen we de meeste beelden. Leuk aan deze “tentoonstelling” is (1) dat ze op het water ligt, (2) dat je ze ook echt kan gaan beleven door er in/door te lopen en (3) het soms inspirerend, dan confronterend, dan leutig is om te doen.

Alles is op wandelafstand. Hup, auto in parking ’t Zand achterlaten en wandelen maar! Neem de tijd om onderweg ook een picknick en een ijsje naar binnen te werken en je hebt zo de dag van je leven.

Let wel, in Brugge rijden de auto’s nog door het stadscentrum, dus wel even opletten voor de gaspedaalmens.

Meer informatie over de triënnale vind je via de website van de tentoonstelling en hieronder natuurlijk op de foto’s 🙂

 

Like sugar and spice

Een week “artistieke rust” heeft als resultaat dat er veel wordt gelopen en vooral veel met de handen wordt gewerkt. Een paar kasten (van die Kallax-kotjes weetjewel) erbij, een deur erbij, wat spotjes verhangen van plek,…enfin als er niet ge-artistiekt wordt, dan wordt er geboord, gevezen en stof gezogen. Er werd zelfs een tekening gerestaureerd wegens accidentele schade (ook dat hoort er bij 🙂 )

Maar een artistieke geest die kan je niet zomaar stil leggen. Die broebelt lustig door. Gesprekken met bevriende kunstenaars en kunstliefhebbers doen daar alleen maar een schepje bovenop.

Lees verder

Sehnsucht-expo eerste weekend

Het eerste Sehnsucht-weekend zit er op. Ik ben erg moe maar in evenredigheid tevreden. Er kwamen ruw geschat al zo’n 230 mensen naar de tentoonstelling. Het “uitverkochte” concert droeg daar natuurlijk wel flink aan bij maar toch…Het blijft als organisator altijd een gok. Het is een beetje tasten in het duister. Maar met zo’n opkomst en de reacties die we mogen ontvangen van de bezoekers, weten we dat het super goed zit!

Vandaag was er dus het concert met Ensemble Classico. Ze brachten er een exclusief samengesteld programma, gekozen op het thema Sehnsucht. Ik mag wel zeggen dat het ook deze keer recht in de roos was! Ikzelf moest het concert grotendeels missen omdat ik me plots niet zo lekker voelde. Weinig drinken, weinig eten en dan nog jachtig van hot naar her crossen om de mogelijke details nog in orde te krijgen…De druk van de voorbije dagen en de warmte van de zaal (de letterlijke warmte dan), speelden mij parten. Maar met de goede zorgen van mijn madam kon ik na het concert toch weer onder de mensen komen. Ook zeer vereerd dat Stephanie D’Hose kwam spreken. Ook dat was erg interessant!

Ik ben ook blij dat ik weer bezoekers kon verrassen, hen nieuwe dingen laten ontdekken. Verhalen, beelden, mensen,…Tot zelfs de tentoonstellingszalen an sich.

Met dank aan ALLE mensen die hebben geholpen vandaag: Lucas, Karen, Aurélie, Noor, de man van Linda, Linda zelf, Arnold, Carlo, Christine…(als ik u ben vergeten, dan is dat omdat ik u teveel voorbij ben gesjeesd)…en het geduld van Jef 🙂

En dank aan ALLE mensen die zijn langs geweest!! Kan ik op jullie rekenen als ambassadeurs voor de komende dagen? Als je de expo mooi vond, maak dan wat reclame op de facebook, deel deze blog of de pagina van Sehnsucht Drongen en laat ook anderen genieten van wat jij hebt gezien. Het doet hen en ons veel plezier.

Tot gauw?! Kom gerust nog’s terug als je’r zin in hebt!

 

 

Dorpsdag Brasschaat 3/9: expo & kunstmarkt

Dorpsdag bij Vepad, Bredabaan 157 – Brasschaat met een tentoonstelling in de winkel (de hele maand september) en een kunstmarkt vanaf de winkel tot het kruispunt. Kunstenaars tonen er hun technieken (tekenen, schilderen, tattoos, keramiek, potten draaien,…) en geven uitleg aan iedereen die het wil horen.

Kom langs tussen 12u en 18u en krijg er een hapje en drankje bovenop.

The Artist/Knight

OK, ik steek het niet weg, het Kasteel van Gaasbeek is een vaste stek op mijn expositie-lijst. Ik steek ook niet meer weg dat ik op een dag daar één van mijn werken graag zou zien ophangen (dus wie tips of twijoos heeft, altijd welkom).

Ik ging, samen met de kleinsten, naar de lopende tentoonstelling rond ridders, kunstenaars en alles wat zich daarrond beweegt. En we hebben ons goed geamuseerd. De tentoonstelling is erg losjes opgebouwd, niet dat ge aan alles moogt prutsen maar de opstelling oogt veel vrijer om door te bewegen dan de vorige. Ridders spreken sowieso al tot de verbeelding maar wanneer 2 jongens het kasteel betreden zijn ze ook helemaal weg in de tijd. Al van bij het eerste beeld prijs: een video met lofzang en dame te paard herinnert me aan de dagen van Ivanhoe (of zoals dat toen nog heette “Ivanoowéé”). Met het kunstwerk van Yoko Ono wordt meteen de toon gezet: dit wordt een collectie mooie beelden met iets abstracts, absurds maar wel erg stijlvol. Ook sommige video’s kregen onze aandacht (maar lang niet allemaal). De video van/met Jan Fabre deed denken aan Don Quichote en zijn imaginaire vijanden…

Wij vinden de expo zeker een aanrader ook voor een jong publiek (5 jaar en ouder) en als het weer wat mee valt is er nog een zoektocht voor de kinderen. En de kinderen worden achteraf ook rijkelijk beloond voor hun inspanningen door het onthaalpersoneel 🙂

nog tot 5 november te bekijken. Meer info hier.

Karios Castle – Kaasteel Gaasbeek

If there is a place…om thuis te komen, genieten van de ideale combinatie tussen natuur, geschiedenis en kunst dan is dat voor mij in Gaasbeek. Op een boogscheut van mijn jeugd. Bij een ontsnapping aan alle drukte ging ik al een preview houden van de laatste tentoonstelling “Karios Castle”. Ik had er dan ook lang genoeg naar uitgekeken. Met de motor door het Brabantse landschap, de verte, de ruimte die ik niet ken in ’t (veel stenen) Gentse landschap…Ik mis het niet meer elke dag maar toch wel een paar keren op een jaar.

Karios Castle neemt je mee op een tijdloze trip door kunst. Niet door de tijd of terug in de tijd maar wel weg van alle notie van tijd. Je komt in een merkwaardige tijdloosheid terecht met beelden die tijd verschroeien.

Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik deze tentoonstelling van een veel lager niveau vind dan alle andere voorgaanden (en ik heb er toch wel al een paar gezien aldaar). Op 1 werk na was er niets dat me mee opslorpte in gedachten en fantasie. Maar het decor blijft wel uniek natuurlijk. Heb je niets aan de tijdelijke tentoonstelling dan kan je zeker nog genieten van de vele schilderijen die er permanent hangen (waaronder de toren van Babel door Breugel).

TIP: Ga je de tentoonstelling bezoeken, kies dan voor de formule van boek met ticket. Voor een kleine meerprijs krijg je dan het boek van de tentoonstelling erbij. Een blijvende herinnering. (Wie zijn boek van Sehnsucht kwijt wil mag mij altijd contacteren)

Als je door het kasteel wandelt, let ook even op de markeringen op de muren. Die worden weldra herschilderd en men heeft onder de bovenste laag een andere laag met motieven ontdekt. De markeringen op de muren duiden op deze (onderliggende) motieven en welke dienen te worden hersteld.

Art of Light OPEN!

Gisteren opende de tentoonstelling Lilith in Art of Light (Brasschaat). In Brasschaat is er nog het hele weekend STEPS-weekend met extra verwennerijen en openingsuren van de handelszaken op zondag.

Ik kreeg alweer veel lovende reacties op mijn tekenwerk. De tekendemo had veel bekijks. Ik kreeg regelmatig de vraag welk schilderij ik nu precies aan het tekenen ben, of het om een begijntje gaat, rond welke periode het schilderij zich situeert…Ik deed wat opzoekwerk. Het schilderij is van Théophile Lybaert. Meer info vind je via deze link.