Word een piëta-volger!

De Piëta-tekeningen zijn nog voor een tijdje beschermd met een paswoord. “The making of” onthult namelijk al het totaalbeeld en omvat vele details achter de schermen die je, omdat er ook zo wordt op ingezoomd, misschien niet meer zal zien wanneer de tekening klaar is.

Wil je nu al de verhalen lezen en de foto’s zien? Stuur dan een mail naar max.vanhemel@gmail.com en ik stuur jou een mail terug met het paswoord voor de berichten.

 

Renatelier

Ik ben een verbouwer. Altijd al geweest. Feitelijk komt dat door mijn constant streven naar verbetering. Ik heb continu ideeën over hoe iets beter kan lopen. Soms valt dat tegen maar meestal loopt het ook wel beter. Het gaat ‘m soms ook over meer halen uit wat iets kan. Zo kan ik op één ingang van de stereo wel 3 toestellen aansluiten zonder maar één kabel te moeten wisselen door betere combinaties te maken op aangesloten toestellen. Ik moet er wel bij zeggen dat het systeem soms danig complex wordt dat ik het ook niet meer uitgelegd krijg aan iemand die gewoon is om enkel met een druk op de knop iets te bereiken. Ach… Dus dat om maar te zeggen dat het (voor mij) nodig was om de zolder/tekenkamer en ook wel een beetje modellenruimte te gaan ombouwen.

Nieuwe (extra) lichten aangebracht links en rechts van de tekentafel waarmee ik nog beter en constanter licht heb. De andere hoek van de kamer wordt een speel-/leesruimte. Het blijft wel het walhalla voor al mijn (kunst en strip-)boeken en mijn Kuifje-postuurkes 🙂

Triptiek II – een eerste aanzet

Het lijkt nu wel helemaal te zijn vertrokken, het project rond oorlog (de zin, de onzin en de waanzin). Ik vermoed dat dat komt doordat het creatiewerk rond de eerste triptiek nu helemaal achter de rug is. Dat blijft borrelen, onstopbaar creatief. Ook niet altijd positief maar goed…Dan weer zijn er momenten met ergerlijke creatief dode momenten en die zijn al evenmin leuk. De dualiteit van de kunstenaar.

Het beeld van de nieuwe triptiek wordt alsmaar duidelijker. Ik wil “oorlog” als centraal thema, iets wat helaas hoort bij “het ding des levens”. Gelukkig blijven wij er van gespaard al is oorlog anderzijds ook nooit veraf. Zeker vandaag niet meer. Vroeger moesten ze daarvoor van Turkije met paarden (of olifanten) tot hier komen, vandaag is dat al een stuk sneller.

Een beeld van een moeder met kind had ik al in gedachten. Het blijft me achtervolgen. Gisteren heb ik dat nog snel geschetst. Zo kan ik het ook weer loslaten zonder het te vergeten. Deze ochtend was ik zowat aan het rondsurfen naar Bougerreau. Eigenlijk was ik op zoek naar het beeld van Maria met vele kleine kindjes op haar schoot. Een warm frivool beeld. Maar ik kon het niet direct vinden….Ik stootte wel op het beeld hieronder…

En plots kwam het idee om de Mariafiguur in dit schilderij te vervangen door een Christusfiguur. Het duurde amper een paar minuutjes tot ik besefte dat deze toevalligheid niet echt een toevalligheid is maar wel een voorbestemdheid. Is geloof immers niet het verdriet van deze wereld? Imagine there’s no religion… Ik doe er vast en zeker wel iets mee. Maar wat, dat blijft nog de vraag.

Ik had deze ochtend nog een inval (djieee…een creatieve ochtend blijkbaar). Eerder de voorbije weken had ik het gedacht om een liefdesscene te creëren op het slagveld. 2 volkeren in oorlog waarvan de 2 leiders (een man en een vrouw) mekaar treffen op de slachtvloer en instant verliefd worden op mekaar. Fatalistisch als het kan zijn, worden ze door de hunnen niet erkend en worden beiden bij de eerste kus al neergeknald. Enfin, dat was de gedachte. Toen ik deze ochtend een eenvoudigere plotwending binnen kreeg. Op het front verschijnt een vrouw zo mooi dat niemand meer durft te schieten en zodoende begint het moment van eeuwige vrede. Dat laatste is natuurlijk wel een stuk meliger maar toont het niet de absurditeit van de oorlog? Dat een oorlog kan beginnen met de stomste stommiteit en evengoed kan stoppen met een eenvoudige knip.

Wat vind jij er van? Schrijf het hieronder of mail het mij door via max.vanhemel@gmail.com

bouguerreau

Max tekent Baldr in Brasschaat

Deze affiche hangt vanaf nu uit aan de vitrine van VEPAD – Art of living, Bredabaan 157, Brasschaat.  Ik ben er op deze dagen zeker in de namiddag (kan ook zijn al van de voormiddag maar dat is nog niet zeker). Wie langs komt ziet de vordering van de tekening Baldr die zal dienen als één van de 4 zijpanelen die ik zal maken voor de triptiek waar ik aan werk.

max-tekent-baldr

Piëta 7

Dit is de eerste niet-beveiligde blog rond de grote piëta-tekening waar ik aan het werken. Allicht volgen nog tijdelijk afgesloten blogs tot de tekening zo goed als klaar is voor expo Hasselt. Niet dat het zooooooo vreselijk origineel is maar ik wil jullie toch nog wel een verrassing bezorgen tegen de expo van start gaat.

Vandaag heb ik wel 3uur gewerkt aan dit detail van de tekening (allicht langer maar ik heb ’t niet gemeten). Ze meet zo’n 8cm op 9cm, dus toch wel de volle 72cm². Het is een houtsnijwerk met 2 vogels, een kinderkopje en een soort grote vaas met veel bloemen.

Enfin, het gaat vooruit. Ik denk dat er nog 9 van dit soort details op de finale tekening staan. Meer verklap ik niet…of misschien nog dat de tekening in zijn geheel 150cm bij 100cm is. Voor wie snel kan rekenen…dat is dus 15.000cm² of dus 208keer wat ik vandaag heb getekend in oppervlakte.

img_1012