198/365: Blauw

Toen ik op kot zat had ik blauwe potloden om mee te tekenen. Deze potloden waren eigenlijk nodig omdat op afdrukken van plannen blauw niet zo zichtbaar is. Daarom worden deze eerste lijnen in het blauw getekend. En dan is de verleiding groot om ook eens te proberen met dat blauw een tekening te maken…

Bruegel – Kermis in Hoboken: de processie (5)

De processie toont tekentechnisch goed wat voor een geweldig tekenaar Bruegel wel is. Een tekenaar puur sang. Het toont ook hoe goed hij suggestief kan werken.

Net als in zijn schilderijen tracht hij met een paar pentrekken de suggestie van een menigte volk te creëren. Zonder dat we hun gezichten kunnen zien, zien we aan hun bewegingen hoe de processie verloopt. Het is geen stille processie; gezichten staan dicht bij mekaar wat er op duidt dat er gerust een woordje mag gezegd worden.

De processie verschijnt vanachter een van huizen helemaal achteraan in het decor en verplaatst zich in een S-bocht rond een boom met een podium (waar een opvoering of een verkoop? bezig is) zo naar het einde van de kraampjesmarkt en loopt zo tussen de kraampjes de kerk in.

3 vaandeldragers lopen achter 2 dragers met een beeld van Sint-Sebastiaan. Ook de kerk is geweid aan Sint Sebastiaan. Zou het beeld normaliter in de kerk staan en voor de gelegenheid van de kermis worden rondgedragen? Vermoedelijk wel. Zo zijn er vandaag nog steeds processies gaande. In de processie lopen ook boogschutters. Naast de kermis en de meerdere verwijzingen naar de strontboeren, komen de (kruis)boogschutters meermaals in beeld. De grote vaandel vooraan links is die van de schuttersgilde. Daarover later meer.

Op de tekening van Bruegel zien we dat de processie een bedelaar passeert thv de meest linkse vaandeldrager. Deze bedelaar werd door de etser weggelaten. Was het niet gepast deze persoon in beeld te brengen samen met de schuttersgilde?

197/365: de slang

Niet iedereen weet dat in de bijbelse versie van Adam en Eva, Lilith de slang in het verhaal is. Ook in mijn versie wordt Lilith een slang of eerder een serpent. Ik tekende het moment waarop ze Eva betovert met de appel op een toch wat griezelige manier…

het volledige verhaal van Lilith is te vinden in de catalogus.

11 jaar Facebook

Facebook laat me weten dat ik vandaag – toevallig 14 juli – 11 jaar geleden ben toegetreden tot Facebook. Ik heb lang getwijfeld om de stap te maken. Op zich was ik zeer tevreden met mijn blogplatform van toen. Maar Facebook kwam op en om deel te nemen aan “de wereld” moest je op Facebook zitten. De sfeer zat goed en het was ook meteen handig leuk om met Gentblogt de zaken via Facebook te volgen. Ik droomde er van om – als in Gent gestrande – jeugdvrienden terug te vinden en wat tijd in te halen.

11 jaar later heb ik een heel andere kijk op Facebook. De mondige burger spuwt er graag onberedeneerd zijn mening. Spuwen. Kritiek mag van mij altijd maar zonder oplossing is dat een beetje nutteloos. Het is ook altijd “de andere”. Meer en meer maak ik vandaag gebruik van de optie “blokkeren” om negativisten te mijden. Meer en meer kom ik tot een besluit dat we…ik…niet ver af ben van het einde van Facebook. Facebook weerspiegelt, motiveert te veel de verdeeldheid, bewerkstelligt geen eenheid en hun visie op kunst ligt verder en verder van mijn visie. Ik ben gelukkig grotendeels gespaard van censuur en blokkeringen al is het toch ook al een paar keer voorgevallen. Vele fotografen die ik ken houden er daarom 2 profielen op na. De discussies met Facebook over het feit dat het schilderij “ceci n’est pas une pipe” het roken niet promoot maken het alleen maar moeilijker om het platform te waarderen. De invloed van de Amerikaanse president zal daar allicht niet vreemd aan zijn.

Dus geniet en blijf de blog alvast maar volgen, WordPress heeft een iets meer open geest en houdt van kunst 😉

 

195/365: Gestript

Ik heb jarenlang kleine stripverhaaltjes gemaakt. Ik maakte mijn eerste volledige strip van ong. 15 pagina’s toen ik 12 was. Het was een detective-verhaal. Daarna kwamen nog varianten. De langste reeks was die van de “Wiggeloogjes”, 2 pluizige wezentjes waarvan de storyline recht uit het leven gegrepen was. Het principe was feitelijk en eenvoudig, je zet een beterweter tegen een allesweter en voor de rest observeer je en geniet van wat er gaat gebeuren. Het is een klassiek menu dat je nog terug vindt bij bvb Garfield, Game Over, Samson en Gert, Kramikske,…

De formule groeide tot ik op een dag de pluizige wezentjes – na 5 albums – heb vervangen door 2 werkmannen. Ik maakte van deze reeks niet veel tekeningen meer. Eens er werk was en een gezinsleven was er geen tijd meer om te tekenen.

194/365: Breekbaar

Sommige tekeningen uit mijn beginperiode (voor zover er ooit een beginperiode was) zijn louter symbolisch. Ik combineer er waarnemingstekenen met een symbool. Het is lang nog niet zo symbolisch/surrealistisch als ik dat later zou doen. De symboliek is ook niet verwerkt in een groter thema (zie bvb de triptieken) maar open en bloot te zien in de tekeningen.