Go for the Max!

Max tekent. Volg Max en blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes, verhalen en tekeningen. Laat in de kolom rechts op het scherm je mailadres na.
Je kan ALTIJD uitschrijven wanneer je dat zelf wil. De mailadressen worden voor niets anders gebruikt dan om op de hoogte te blijven van mijn blogs.

** omwille van het coronavirus zijn meerdere projecten afgelast. Wil je graag mijn werken “in het echt” zien? Stuur een mailtje en kom langs voor een privé-tentoonstelling **

Expo-toer 2020:

  • Cultuurplatform Wondelgem: Jubileumexpo 52 jaar: 1-3 mei 2020
  • Cultuurplatform Drongen: Kunstsalon 2020 (ovb): 20-24 mei 2020
  • *afgelast omwille van corona* Curieuze collectie 2020
  • Kluizen: kunst: 28 juni 2020
  • meer nieuws volgt naarmate de selecties uitgesproken worden

KW13: de rol van Richter

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

Kunstenaars zijn niet bang van enige controverse of een sociaal experiment in hun werk te verwerken. Gerhard Richter is een “groot” (lees vooral “duur”) Duits schilder. Hij schilderde vanalles: streepkes, kotjes, kaarsen en…WC-papier.

En het is nu juist dat laatste – in coronatijden zeer actuele – onderwerp dat voor heel wat controverse zorgt.

Huh?…Een WC-rol? Controverse?

Jup.  Het schilderij verdeelt de hele kunstwereld want daar leeft sindsdien de hamvraag: in welke richting moet een WC-rol aan de rolhouder hangen?

Misschien loop je nu best even naar uw eigen toilet om te gaan kijken in welke richting je de rol aan de houder hebt gehangen.

Statistieken wijzen uit dat wanneer mensen spontaan wordt gevraagd om een WC-rol aan een houder te hangen 7/10 deze hangt met het trekblaadje van de muur weg en 3/10 met het trekblaadje tegen de muur. Net zoals op het schilderij van Richter…

De WC-rol bestaat al sinds 1891 en bij het deponeren van deze uitvinding werd beschreven dat de rol zo werd opgehangen dat het trekblaadje weg van de muur moet hangen. En dat loopt allemaal vrij en vredig tot ongeveer 100 jaar later het internet zijn intrede doet…

Vanaf 1997 vindt men het op het internet nodig om te debatteren over de richting van de rol.

Er is zelfs een hele Wikipediapagina van gemaakt.

En dat allemaal…door het schilderij van Gerhard Richter. En waarom? Gewoonweg omdat Gerhard Richter het zo thuis aan de toilethouder hing.

Maar waarom schildert Richter in 1965 een rol WC-papier? Wel dat is redelijk eenvoudig. Richter, oorspronkelijk uit het communistische deel van Duitsland kan na veel 5en en 6en verhuizen naar het westerse deel van Duitsland. En daar ontdekt hij heel wat nieuwe dingen. Hij maakt er schilderijen over. Eén van die nieuwe dingen is de WC-rol want die hadden ze gewoonweg niet in de DDR. Maar wij – westerlingen – weten inmiddels hoe iconisch belangrijk die WC-rol wel kan zijn.

Meerdere kunstenaars volgden de aanpak van Richter en maken nog steeds “kunst” met WC-papier.

Dus wat hebben we vandaag geleerd?

(1) slechts 3/10 mensen hangt zijn WC-rol op dezelfde manier dan Richter het op zijn schilderij zet.
(2) Hoe Richter zijn gat properde in de DDR weten we niet maar dat het niet met WC-papier was, weten we nu wél.

Bron: arte TV

De Max van Marc (deel 2)

Dit werk hangt, heel toepasselijk, aan zee. Het is een krijttekening op hout. Zoals bij de eerste madam hangt er rond dit werk een waas van vervreemding, onduidelijkheid, die doet nadenken, dromen, … Vlucht de dame met lange sleep ergens van weg of loopt zij vol hoop naar een onbekende horizon. Wie zal het zeggen ? Misschien weet Max het …. Maar hij zal ook dit niet verklappen.

KW12: facebookproof kunst

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

Terwijl ik mij onmetelijk kan ergeren aan de normen die Facebook oplegt aan kunst maar dan anderzijds geweld en discriminatie de vrije loop laat, bots ik op een artikel dat mij toch duidelijk maakt dat al dat facebookproof-gedoe niet zo nieuw is als ik dacht. Dit weetje gaat er helemaal over…

Mijnheer Armand Dayot, inspecteur der schone kunsten (de titel alleen al…) had zo zijn bedenkingen toen hij het beeld “La Valse” van Camille Claudel rond 1890 zag. Niet dat het het eerste beeld van Camille was dat hij zag. Hij kende haar al een tijdje. Maar toch…

Mijnheer Dayot had zo zijn twijfels over dat beeld. Twee dansende mensen, dat hadden we wel al eerder gezien, maar een dansend koppel naakt, dat was andere koek. Als inspecteur heb je’t – zoals elk jurylid – voor het zeggen en als kunstenaar voel je al snel het mes op de keel. Het advies is duidelijk: als dit beeld naar buiten wil komen, dan moet het mét kleren aan.

Maar Camille laat zich niet doen. Ze bestudeert en werkt op draperieën en golvingen in stoffen. Een paar maanden later is het beeld klaar, mét kleren aan. De stof die ze over de danseres aanbrengt, is zo opgebouwd dat de beweging van het dansende koppel nog versterkt wordt. Alleen…Camille rekent tegelijk ook af met Dayot en zorgt ervoor dat de stof zo nauw aan het lichaam aansluit dat de contouren van de danseres ineens mee versterkt worden.

Dayot vindt het beeld finaal gezien wel goed genoeg om te exposeren. Het naakte is er af, regel is regel en dat is voortaan facebookproof. Het beeld werd recent geveild voor een recordbedrag (zie clip onder).

Wist je – naast bovenstaande – dat ook Rodin last had van censuur? Zijn bekende beeld “de kus”, waarvan meerdere versies bestaan, varieert al eens. Dan zonder mannelijk geslacht, dan met geslacht. Het is afhankelijk van waar het beeld moest worden geëxposeerd dat er een aangepaste versie van werd gemaakt.

Het Rodin-museum is altijd de moeite waard voor wie Doll is op Parijs en er graag een paar romantische dagen met het lief doorbrengt…

bron: https://sculptureetcollection.com/ventes/valse-1889-1905/

KW11: ROA

Elke woensdag publiceer ik een kunstweetje waarmee je kan uitpakken bij vrienden…

De Gentse straatkunstenaar ROA is wereldberoemd. In Gent zijn meerdere van zijn tekeningen te zien. Er zijn er zelfs al vernietigd. ROA is ook actief in andere Vlaamse steden. Zijn stijl is heel herkenbaar; het lijken een soort pentekeningen van dieren op zeer groot formaat. Ze zijn, in tegenstelling tot veel streetart-werken, heel gedetailleerd uitgewerkt. Streetart is al een tijd de opkomende kunststroming. Het is zo wat een mix tussen graffiti, schone kunsten en stripfiguren. De kunst gaat zowel de 2D als 3D-toer op. Meer en meer galerijen springen op deze markt met felle kleuren en krachtige beweging. Het is, naar mijn bescheiden mening, pop-art 2.0.

ROA wordt ook internationaal gewaardeerd.

Als weetje van de dag kan je uitpakken met “die ROA is zo bekend dat hij in Australië in de stad Fremantle een tekening van 25meter heeft staan. In 2014 stond hij 2e in de top 20 van de meest invloedrijke tekeningen van dat jaar.

Wil je graag een streetart-wandeling maken? Dan vind je hier een leuke route https://mooistestedentrips.nl/street-art-gent/  en bvb ook in Oostende is er zo’n route: https://mooistestedentrips.nl/street-art-in-oostende-the-crystal-ship/

meer over ROA op wikipedia of via Facebook