Go for the Max!

Max tekent. Volg Max en blijf op de hoogte van de laatste nieuwtjes, verhalen en tekeningen. Laat in de kolom rechts op het scherm je mailadres na.
Je kan ALTIJD uitschrijven wanneer je dat zelf wil. De mailadressen worden voor niets anders gebruikt dan om op de hoogte te blijven van mijn blogs.

349/365: Verjaardag!

Vandaag is het de verjaardag van Junior (de eerste). Hij wordt er 20. Deze tekening is alweer een paar jaren oud maar hij is nog geen haar veranderd. Enfin, bij ons zit er iets in de genen dat belet om niet zo snel te verouderen…Althans langs de buitenkant toch niet LOL

348/365: dit is geen Vermeer

Wie de blogs al sinds vorige jaar volgt heeft deze tekening al eens gezien. Het was de blog van 3 november 2018 en ik schreef toen dit. Ik ken Lize niet persoonlijk en dat hoeft ook niet. Ik stuurde haar wel al een paar berichten en kreeg telkens een amicaal antwoord terug 🙂

En toen was er eindelijk ’s tijd om naar de film “A real Vermeer” (Een echte Vermeer) te kijken. Een prachtig romantisch verhaal dat (bijna) waar gebeurd is en vertelt over Han van Meegeren en zijn exploot om de hele wereld te laten geloven dat hij echte schilderijen van bekende Nederlandse schilders verkoopt. In werkelijkheid zijn het namaakschilderijen die hij zelf heeft gemaakt. Het verhaal krijgt een spannende twist wanneer hij ook schilderijen aan de nazi’s blijkt te hebben verkocht…Ik kocht deze van Meegeren die hij in een van scenes van de film maakt. Of misschien toch niet…

347/365: af

Deze is feitelijk toch nog een tekening van tijdens een modelsessie maar deze is zo atypisch dat ik ‘m als een volwaardige (afgewerkte) tekening bekijk. Ik zou niet weten wat er ik nog zou moeten bij tekenen om ze beter te maken. De tekening is perfect zoals ze is: de pose is klaar, de tekening is gestyleerd, minimalistisch maar toch voldoende uitgewerkt. Ik hou vooral van de golvende stijl en de speciale kruising van de benen. Ze is af, voila. Moest ik die uitleg nog geven? 😉

346/365: de schouder

Pastelkrijt heeft, naast het dekkende effect en de volle kleuren, nog een andere leutige eigenschap. Als je speelt met een maskingtape kan je met krijt schone rechte lijnen of kaders maken met langs de andere kant een ruwere artistieke lijn.

Goed, been there done that. Dat was al te zien in een aantal andere tekeningen (blog 316 is er zo eentje). Wat maakt onderstaande tekening dan anders dan anders? Ewel, ten eerste is het figuratief maar al goed op weg naar een abstracter iets en ten tweede is het de combinatie van een positief én negatief fotobeeld. Wat je concreet ziet is een schouder met rechts onder een deel van een hoofd. Het was een spielerei maar ik heb deze tekening langs als studie bewaard omdat ik vond dat er “iets” (onverklaarbaars) in zat waarmee ik later best nog wat zou moeten doen. Als ik me goed herinner is het ook hier bij deze ene tekening gebleven. Ik vermoed dat ik toch nog net iéts liever herkenbare tekeningen maak. Al ben ik daar niet echt zeker van of het dat wel is.

345/365: crème du jour

Is het nuttig of nodig om surrealistische beelden uit te leggen? Er zitten zo veel elementen in die voor iedereen anders kunnen worden geïnterpreteerd en laat dat nu net de kracht zijn van dit genre. Niet alleen combineer ik hier realistische dingen tot een onmogelijke situatie, ieder kan er zijn eigen verhaal bij maken. Ik weet zelfs niet eens of ik consequent ben in het geven van namen aan deze tekeningen maar ook dat maakt het allemaal een beetje surrealistisch 🙂 (en ik zou het zo graag door mijn Nederlandse vrienden horen uitspreken 😉 )

344/365: het zachtere metaal

Over de resultaten van deze sessie heb ik het al gehad in blogs 329 en 335. Confituurpotten niet inbegrepen is nog eentje uit die sessie 🙂 Gesigneerd, dus “af”. Voor de fans van rock ’n roll of het zachtere metaalwerk.

343/365: zittende madam

Ergens in de reeks zit een reeks met zo grijs/blauwe foto’s die ik later met de hand heb ingekleurd op de afdruk. Het model die daar de vampier speelt, staat model in onderstaande tekening. In die tijd maakte ik nog geen reeksen. Het is dus een “losse” tekening maar wel eentje die er mag zijn. De verhoudingen zitten perfect, de lichtinval ook, de pose is klassiek maar OK,…En dat haar is ook echt 🙂