This is not a white album – Veiling

Vanaf vandaag tot zaterdag loopt de veiling van mijn “this is not a white album” van The Beatles.

Ik maakte, naar analogie, een eigen versie van de LP-hoes. Ze wordt geveild voor Music for Life tvv Tanderuis. Je kan zelf bieden door je aan te melden bij Catawiki en dan kan je de veiling volgen en bieden voor het bedrag dat je zelf maar wil. De hoes is voorzien van meerdere tekeningen in de sfeer van de plaat en The Beatles. De vertrouwde Max-elementen zijn eveneens herkenbaar aanwezig. Binnenin is de hoes gesigneerd.

De set is voorzien van 2 LP’s, foto’s van the fab four en een poster. Voor de volledigheid wordt ook de verpakking met inhoudsticker meegeleverd.

De hoes is iets matter door het fixeren van de tekeningen maar dat belet de pret zeker niet. Elk bod is voor het goede doel, DOE MEE! De winnaar mag de plaat zelf kiezen 😉

Ga naar de veiling via deze link: https://veiling.catawiki.nl/kavels/22601391-max-van-hemel-this-is-not-a-white-album

MSK: Dames van de barok

Barok…Het handelsmerk van Vlaanderen. Van Rubens, Van Dyck, Jordaens en tijdgenoten. Volumineuze dames die zowaar de naam “Rubensiaans model” kregen in een katholiek correct decor. Felle, snelle, dynamische kleuren met hoog contrast tot zelfs een donkere kant.

Ik had het verwacht maar het MSK gooide het over een heel andere boeg. Want Barok dat was ook verfijning. Dat is, net zoals in de renaissance, ook Italiaanse kunst. Dat is Caravaggio met licht en donkerpartijen. Maar dat zijn ook veel vrouwen, zowel als model als kunstenares, spannende klassieke verhalen met veel boeha, bloed, onthoofdingen aan de lopende meter, overmatige expressie, tierlantijnen, toeters en bellen. Lavinia Fontana is één van die getalenteerde schilders.

De tentoonstelling “Dames van de barok” stelt een interessante collectie van Italiaanse kunstenaars voor met verfijnde schilderijen.

Alle info over deze tentoonstelling via deze link. De expo loopt nog tot 20 januari 2019. En wie Rubens echt mist, die steekt gewoon de gang over want in de vaste collectie hangen er 2 😉

Place m’as-tu vu?

In een wereld van orde is een plek voor alles. Vandaag las ik dat we vanaf dag 1 in het bedrijf worden ingepompt dat alles SMART moet zijn. SMART. Rationeel, bedacht, doordacht, gecontroleerd, aanvaard. Het woord op zich al kan niet anders dan surrealisme uitstralen. Hoe kan je alles wat je doet SMART maken? Alsof je altijd alles aanvaard, of elke stap die je zet gecontroleerd en doordacht is. Zo leg je ’s avonds je bril keurig in de brillendoos. In het donker. Waar je de bril niet kan zien en de bril jou niet kan zien. Want een bril ziet je hele leven in hoge resolutie.

Toren van Babel: appartement te koop

Regelmatig zie je mensen over het muurtje kijken naar de activiteiten die zich beneden afspelen. Aangezien het niet regent doen ze dat in open lucht of onder het dak van een kraan. Ik verras u allicht niet meer door deze open deur in te stampen: in dit vakje is er alweer iets unieks te zien. De constructie aan de rand van de rondgang op de tweede verdieping is niet van hout – zoals dat gebruikelijk was in die tijd – maar wel in steen. Een hoog stenen huis(?) met een rare inplanting van de vensters. Het is alsof er een verdiep ontbreekt of er een soort “donker verdiep” is gemaakt. En dan de merkwaardige aanbouw op de rechter zijvleugel. Kan het zijn dat er nog aan gewerkt wordt? Is het een tijdelijke werkplaats (zie vorige blog) of is het toch een vaste constructie die een rechtstreekse toegang in de toren voorziet. Een beetje zoals de Corridoio Vasariano in Firenze? In Firenze zie je nog regelmatig gelijkaardige gevelaanhangsels en die zijn doorgaans uit dezelfde bouwperiode dan deze Bruegel (1565).

Misschien was dat huis wel het toeristisch informatiebureau..stel je voor…Of de vastgoedmakelaar 🙂

Vue sur mèr

Een man staat niet graag met zijn rug tegen de muur. Wat staat hem dan in de weg? De muur? Zijn rug? Of was het geen van beiden. Waren het alleen maar zijn gedachten die hem beletten om door de muur te kijken? Hebben we dan alleen maar geleerd door een opening te kijken? Wanneer heb jij voor het laatst naar een muur gekeken. Dat was vast al een hele tijd geleden. Misschien heb je wel heel wat dingen gemist door aan die muur voorbij te gaan. Dus volgende keer neem je de tijd en sta even stil voor de muur. Laat de anderen maar door de venster kijken.

Toren van Babel: het goede handje

Ik heb er een lap op gegeven: de 3e verdieping staat er volledig op en er is verder gewerkt aan de 2e verdieping. In zwart-wit ga ik meer en meer op in het beeld. Het fijne potlood (2tiende millimeter dik) laat me toe heel precies te gaan werken. Zalig.

Meer en meer wordt de “baan” van de pleisterwerf duidelijk en komt ook het linkse einde van de gevel in beeld. Als referentie – omdat ik op den duur wel eens de richting zou kunnen verliezen – (her)teken ik ook wat zaken op het gelijkvloers of in de tuin.

Links zie je de eerste aanzet van een kolom aan torentjes. Behalve onderaan de grote haven (rechts onderaan) komt dit niet voor in de gevel. Het is een beetje een merkwaardige inplanting van de torenreeks. Toren worden normaal gezien gebouwd om gebouwen, terreinen te beschermen. Als er dus gevaar dreigt, komt dat niet van over zee of van over de rivier (achtergrond links) maar wel vanuit de linkerhoek vooraan. Voelt u zich nog veilig wanneer u naar de toren kijkt? Weet dat het kwaad van linksachter u komt! Het is daarom niet te verwonderen dat uw rechterhand uw “goed handje” is…