Max on tour 2021

Stripmuseum Brussel – Laureaat Nationale Expo – 22.12 – 9.01.2022
Pastorij Mariakerke – collectieve expo (mei tot sept) – nu te zien 
WZC St Felix – Herne – org. Herne Kunsttelt (juli-nov) – nu te zien 

reeds voorbij

@artourneyawards winnaar
plaats 15 op 2244 in “De Nationale Expo”-wedstrijd
Lid van organisatie Kunst in het Dorp, organisator #meerkunstinmijnwijk
Verjaardagsexpo: 52 jaar Cultuurplatform Wondelgem – wandeling doorheen Wondelgem (mei)
#meerkunstinmijnwijk: openluchttentoonstelling doorheen Mariakerke (mei)
Kapellekesroute – Evergem, Stoepekapel (mei)
Kunstroute Herne (opening 7&8 aug) expo & permanent in open lucht + tekendemo in Boesmolen
Zomersalon Gent (juli-augustus) 
Collectieve expo WZC St Felix – Herne – org. Herne Kunsttelt (juli-okt)
Kunstmarkt Menen (4 september) 
Kunst in het Dorp (11,12,17,18,19 september) – bevestigd – REVIEW
142ART-gallery Desselgem (23&24 oktober) 

Horreur #1

Toen ik begin deze maand naar MUZEE trok zag ik daar een schilderij van Thierry De Cordier met de titel “Dieu est une poire” dacht ik meteen “wat een walgelijk idee om een schilderij naar een peer te noemen”. Een grote peerachtige blauwe vlek op een doek.

Toch had ik de dag voordien zelf een peer getekend, nog niet wetende van het schilderij van De Cordier. Omdat ik een hekel heb aan peren, zou ik de tekening eenvoudigweg “horreur” noemen.

Ik vond de vergelijkingen van beide peren best interessant. Omdat mijn afkeer voor peren feitelijk oneindig is herdoop ik deze tekening tot “horreur #1”. Lijkt me grappig, niet?

Het laatste portret

Ik kondigde al aan dat ik over 2022 heel wat veranderingen zal doorvoeren in mijn werking. Jullie zullen hier zeker nog een belangrijke rol in krijgen, wees daar maar zeker van 🙂

Voor we de ruimte kunnen vullen met nieuwe ideeën, moeten we eerst ’s grote kuis houden. Het stapeltje portretten daar moet ik me nog ’s over buigen. Portretten in opdracht zijn altijd de meest interessante investering geweest. Al waren er altijd mensen die dachten dat “de aap” voor een nootje een truukje kan doen, zijn er tegelijk veel meer mensen die de kunst, de ervaring en het vakmanschap weten te waarderen. En ze hebben gelijk gehad!

Wie in het verleden een Max heeft besteld mag daar nooit spijt van hebben. Daarom heb ik er altijd aan gewerkt om alles vlot en met een topkwaliteit af te leveren. Tegelijk heb ik mijn creatieve werken gebruikt om de portretten een (financiële) meerwaarde te geven én artistiek-technisch alsmaar sterker te maken. De portretten van mijn beide zonen met 12 jaar interval die in huis hangen getuigen van de permanente groei.

Toch wil ik bij deze aankondigen dat ik vanaf 2023 stop met portretten in opdracht te tekenen. Zo kan ik mij ten volle concentreren op het creatieve werk.

Wil dit zeggen dat er geen portretten meer zullen volgen? Neen. Er zullen nog wel portretten volgen maar die zullen enkel nog gemaakt worden binnen een project of op vrijwillige basis (het toeval kruist mijn pad 😉 ).

Dus wie nog een portret zou willen bestellen: 2022 is hét jaar. Wie al eerder een portret bestelde en een nieuw wil bestellen, mag dat ook nog na 2022 doen. Wees gerust, ook daar blijft mijn kwaliteitsgarantie gelden 🙂

Get Back!

Na 3 weken schoolvakantie (en voor mijne jongsten was dat 4 weken) gaan de kinderen vandaag weer naar school. Beetje aangepaste corona-quarantaineregels maar voor de rest blijft alles (eindelijk) eens wat stabiel.

Het einde van de schoolvakantie betekent tegelijk dat ook ik weer aan de slag moet. Voor “het dagelijks brood” op de plank en om al mijn tekenwerk mogelijk te houden. Ik heb genoten van mijn weekje los van de verplichtingen en gezellig bij het gezin. We hebben de hele familie gezien en zelfs (gerookte) vrienden op bezoek gehad. Maar nu is het tijd om de joekel van een achterstand op de blog van kunstvriend Koen Schyvens in te halen. Die heeft met MDLM-reeks niet stil gezeten. Wat een blogtempo!

Dus toch een beetje een boe on you en ook een beetje hoera. Maar gisteren dacht ik er nog net even anders over 😉

PS: klein weetje: vandaag 53 jaar geleden stapte George Harrison het af bij The Beatles. Hij kwam later nog wel terug maar de groep zat duidelijk op zijn einde. Eerder al hadden JL en PM gezegd te willen “scheiden”.

Tekening naar een beeld uit het MSK te Gent

Iedereen koning!

Voor wie nog zou twijfelen aan het bezoeken van een kunstenaarswebsite of een tentoonstelling, bij deze is het bewezen: je bent niet de enige! Ga er gerust naartoe zoals je naar de Carrefour, Delhaize, Aldi of Colruyt gaat.

Naar jaarlijkse gewoonte is januari het moment om even aan “kwaliteitskunde” te gaan doen en na te gaan hoe de groei van het Max-werk is verlopen in het voorbije jaar. Echt benchmarken met een andere website kan ik niet. Ik heb helaas nog geen kunstenaars gevonden die of hun stats zou nauw bij houden of in die mate wensen samen te werken (laat van u horen als ge dat wél wilt 🙂 )

In december 2019 deed ik de oproep om eens extra een bezoekje te brengen aan mijn website. Het was de bedoeling om de symbolische kaap van 20.000 te halen. In 2015 haalde ik de kaap van 10.000 bezoeken en dus 4 jaar later kwamen daar 10.000 bezoeken bij. In 2021, slechts 2 jaar later, deden jullie daar nog een schepje boven op: 30.572 bezoeken aan de website! Het aantal bezoekers steeg naar 150% tov 2019. Dat doet mij enorm veel plezier.

De stijging is vooral te wijten aan het blijven inzetten op nieuwe werken en nieuwe wendingen in het verhaal van Max. De successen die de expo’s tussen de corona-golven met zich mee brachten. En dat is allemaal aan jou – de volger van mijn blogs – en mijn trouwste apostelen te danken. Dus wees samen met mij blij en eet nog een stukje taart want vandaag is elke bezoeker een koning 🙂

2022: een jaar vol nieuwe plannen

Een nieuw jaar, en zeker de periode tussen kerst en nieuwjaar, geeft mij altijd nieuwe ideeën. Dit zijn doorgaans mijn meest creatieve dagen. In de regel (bij uitzondering 2021 met het Stripmuseum) organiseer ik niets in december/januari waardoor ik me volledig kan focussen op ontdekken en creëren.

Dit jaar was op gebied van creatie niet anders. Ik speel met nieuwe ideetjes in mijn hoofd. Nieuwe werken/tekeningen maar ook nieuwe aanpakken. Ik denk dat ik maar eens moet gaan werken met een kleinere groep mensen als klankbord (wie zich nu al geroepen voelt –> mail naar max.vanhemel@gmail.com). Maar meer details volgen in de blogs van 2022.

Voorlopig starten we 2022 met een mooi fris canvas. Klaar om een nieuwe tekening op te gaan maken. Wie mij via andere sociale kanalen volgt heeft allicht al gezien dat ik – bij wijze van opwarming – al een tekening op doek heb gemaakt. Ik geef het mee als uitsmijter voor 2021 en neem tot eind volgende week een beetje digitale rust om daarna terug te keren met extra energie 🙂 Tot binnenkort!

2022: adagio voor twee

Mijn nieuwjaarsbrief is dit jaar een specialleke. Voor mij ging 2021 op maatschappelijk vlak vooral over de strijd rond “het grote onzichtbare”. Zoals bij stembusresultaten zag ik tot mijn grote bezorgdheid en spijt veel verdeeldheid onder de mensen. “Het grote onzichtbare” had/heeft het op onze dagelijkse gewoontes gemunt. Op sommige momenten was het bijna alsof we terug naar de tijd van de ontdekking van AIDS of de ontsnapping van Dutroux gingen.

Vrijheid van het individu staat/stond diametraal tegenover het welzijn van de hogere (wereld)gemeenschap. De kruisvaarders tegen de ketters (waarmee ik geen oordeel vorm over wie wie is). De wetenschappers versus de dokter-specialisten op sociale media.

Het grote onzichtbare maakt beweegredenen abstract, ontastbaar, ongezien. En ik had het daarbij niet alleen over bvb luchtvervuiling, stralingen, dumpen van zware metalen ergens in Afrika of India,…Natuurlijk heb ik ook covid en de vele nu nog onzichtbare gevolgen die zullen volgen uit deze periode. Tegelijk waren de beweegredenen van onze politiekers soms ook best on(door)zichtbaar.

Had dit allemaal impact op mijn tekenwerk? Ja hoor. De expo’s – als ze al door gingen – verliepen binnen een totaal andere sfeer, continue onzekerheid, zal er wel volk op afkomen,…Het maken van tekeningen lag een jaar op zijn gat. Weinig kans op modellen, verstoorde werking, geen opties om geplande projecten uit te werken. Toch was het tegelijk een jaar van vernieuwde opportuniteiten: zonder corona was bv de Lachende Cavalier er niet gekomen. Zonder Lachende Cavalier was de Treinbegeleider er niet gekomen. Zonder Treinbegeleider was mijn tekening niet in het Stripmuseum geraakt. Een onverwachte wending waar, met een positieve benadering, nog meer positiviteit uit kwam.

Ik weiger werken te maken waar de kijkers niet in verwondering of blij van worden. Ik wil dat de kijker een goed gevoel overhoud na het zien van mijn tekeningen, daarom zijn ze ook de MAX niet? 😉

Ik wens jullie allemaal een tof eindejaar met veel adagio, gezelligheid (echte of virtuele) en zoals ons moeder zou zeggen “gebruikt uw verstand” 🙂

Adagio for 2

De Nationale Expo: nog tot 9 januari naar het museum

Het is laat om mijn woensdagblog nog de wereld in te sturen maar vandaag is natuurlijk wel een speciale dag. Vandaag is dé dag dat De Nationale Expo van start gaat. En ik ben…goh hééy…ge weettet al hé 😉

Het was een drukke dag; de voormiddag strafstudie kaartjes schrijven en dan kort na de middag de trein op naar Brussel. Want ik had de expo nog niet gezien natuurlijk. Enkele teaserfoto’s hieronder. De Expo is nog te zien tot 9 januari 2022. Check de website voor openingsuren en reservatieblokken.

Maar voor 1 tekening moet ge niet naar Brussel, komt dan ’s naar bij mij thuis, dan krijgt ge een hele armada aan tekeningen en gratis uren verhalen er bovenop. Ga je toch naar Brussel dan geef ik u graag nog wat extra’s mee:

  • loop je in de straat van het Stripmuseum, kijk dan ’s naar de gebouwen in de straat. Ze zijn echt de moeite waard om ’s naar te kijken.
  • O ja, in ’t Stripmuseum kan je ook lunchen
  • Meer op zoek naar verzamel-koop-exclusiviteiten? Ga s naar BRUSEL aan de Beurs.
  • Rechtover het stripmuseum is een museum helemaal aan Nero gewijd.
  • Maison Autrique heeft ook 2 werken maar dat is toch nog een stevige wandeling van 2,5km
  • KBR museum en het Belvue-museum zijn stukken dichterbij voor de Nat.Expo (en ook gratis met uw museumpas)
  • Het Brusselse Broodhuis al eens bezocht? ’t Is anders ook wel de moeite.
  • Heb je nog geen cadeaus? De Kuifjeshop naast de Grote Markt is altijd wel interessant
  • Hieronder een plan van de 3 Museumpass-locaties (rode pointers)
De Nationale Expo: Stripmuseum met Max Van Hemel!

POP ART (SMAK)

Vandaag stond een bezoekje aan ’t SMAK op het programma. Een expo rond Pop Art spreekt me altijd aan. Zeker de goede herinneringen aan de expo Pop Art in het BAM (Mons) was geweldig en viel zeker in de smaak.

Pop Art gaat wel ruim. Je hebt de bekende “must have” items: het soepblik, een Lichtensteinstrip. En dan? Dan vult het SMAK aan met enkele interessante items uit geleende en eigen collectie. Soms (alweer) van de pot gerukt maar meestal wel best verteerbaar. Naast elk werk staat een QR-code met extra uitleg geschreven door iemand die allicht eerst een lijntje coke heeft gesnoven om psychedelisch psychotische achterliggende (com)plotten te kunnen schrijven.

Omdat we dan toch binnen waren, gingen we toch nog ’s naar de bovenverdieping. Dat is dan weer om te huilen. Het is triestig dat zoveel subsidiegeld en zoveel werkruimte naar dit soort rommel gaat. Gent wil graag shockerend progressief zijn en dat is super. Toch gaat dit ten koste van de esthetica, voor zover men dat woord in de SMAK-omgeving nog kent. Ik stelde me meermaals de vraag of ik in een instelling voor geestesgestoorden aan het lopen was. Elk zijn gedacht natuurlijk…

Een beetje Rembrandt

Terwijl ik de organisatie voor het Stripmuseum opvolg (mails tussen Museumpass, Stripmuseum en mezelf gaan over en weer, aanstekelijke energie), staat de tekentafel niet stil. En tegelijk bekijk ik dan een documentaire over Rembrandt (Klik hier voor de docu – tijdelijk te bekijken), denk ik na over nieuwe tekenprojecten, expo-projecten etc etc.

En dan wordt in de documentaire gezegd dat Rembrandt wel vanalle voorwerpen in zijn huis verzamelde. Voorwerpen die hij dan gebruikte in zijn schilderijen: of om ze direct over te nemen of om het model te helpen bij het inleven in een pose. En dan zou ik al eens durven denken: “Zi, dat doet een groot kunstenaar, die verzamelt vanalles rondom zijn werkplek om zich te laten inspireren. Dat doe ik niet..” En om aan mezelf te bewijzen dat ik geen voorwerpen verzamel neem ik dan vol overtuiging een foto die ik onder mijn blog kan zetten. Nèh!

Als statement.

Of was het eerder als ontkenning…erratum…(je wil niet weten wat er allemaal onder de tafel zit)

Op naar het stripmuseum!

De voorbije week was het wat stiller omwille van ziekte. Gelukkig geen corona maar toch goed genoeg om mijn nog eens “een echte man” te voelen. Naar jaarlijkse gewoonte was er weer een aanval op mijn sinussen en dat sleept dan meestal ook wel een paar weken aan. Alleen die laatste week was er wat te veel aan: barstende hoofdpijn, slecht slapen, snotteren, hoesten,…met dan als neveneffect geen energie meer, geen concentratie,…het zielige hoopje zoals elke man hoort te zijn wanneer hij maar een klein beetje ziek is 😉 Gelukkig geen corona, dat heb ik 2x getest.

Maar tussen dat gedoe kwam er ook het goede en verlossende nieuws binnen van De Nationale Museumwedstrijd. Van 22 december 2021 tot en met 9 januari 2022 mag ik met mijn tekening van de treinbegeleider tussen enkele groten der aarde gaan pronken: Hergé, Rosinski, Linthout, Vandersteen, Morris,…misschien zelfs Pom staan. Mijn tekening gaat dus naar het stripmuseum te Brussel!!! Dat een plekje in een museum op de bucketlist stond, dat het een natte droom was…maar het stripmuseum? Dat was in mijn stoutste dromen totaal ondenkbaar. Volgende week maak ik er werk van (als er weer energie is).

Beetje nostalgie is gepast. Wie mij al jaren kent weet dat ik in mijn studententijd de lessen regelmatig verstoorde met mijn cartoons die van bank naar bank werden doorgegeven. Het waren meestal gags in 3 prentjes (beetje Garfield of Hagar-achtig) waarin ik de frustratie van de les of de actualiteit verwerkte. Maar al veel vroeger, toen ik zo’n 11jaar was, maakte ik mijn eerste stripverhalen. Eéntje ervan verscheen in het schoolblad (ik moest het verhaal wel inkorten omdat ik meteen ging voor de volle strip).

Oprechte vriendschap

Een paar straten verder van mijn huis woont Kris VDS samen met zijn vrouw Sonia. Kris al jaren apostel van mijn tekenwerk. Hij tekent trouwens zelf ook en ondanks dat hij daar niet zo mee uitpakt doet hij dat lang niet slecht 😉 Kris is ne wijze, toffe gast die de mensen ten volle respecteert. My kind of guy.

Iets meer dan 2 jaar geleden bestelde hij een portret van zijn schoonmoeder bij mij. Eerder deze week is ze overleden. Ze ging blijkbaar snel achteruit. Kris zette bij het portret een kaarsje en postte een foto op Facebook en deelde dit commentaar met me. Want zelfs in deze moeilijke tijden vinden we mekaar.

Merci Kris. Veel sterkte voor jou en de familie ❤

Cueilles son essence qui émane d’elle à chaque instant que tu regardes son portrait… Richesse intérieure (Catherine Lejour)

HLN steunt cultuur

Gisteren werd dit artikeltje geschreven over mijn plaats in de top 15. Met een kleine (spoiler) in het artikel 😉 maar voor de rest top dat er aandacht wordt besteed aan cultuur (ja, ik beschouw dit artikel niet alleen als een waardering voor mijn werk maar tegelijk als een steun aan alle mensen in de cultuursector).

Ga naar het artikel

Een weekje vrij

Ik heb nog geen concreet nieuws ivm de wedstrijd “Nationale Expo”. Ik stel wel vast op de website dat ik (onverwacht) nog 1 plaats ben gestegen. Waren er mensen die al gestemd hadden voor het afsluitmoment maar toch nog niet waren meegeteld om 23u59? Maybe. Het is nu nog afwachten tot de jury finaal beslist of en naar welk museum de treinbegeleider zal worden geleid.

Gaan we een klein beetje terug in de tijd, vlak voor dat spannende weekend, dan was er het gezellige demo-weekend “Buren bij Kunstenaars”. Ik werkte er aan een portret in Art 142-galerij. Die tekening is nog niet klaar (ik heb de voorbije week een beetje tekenrust genomen, nekeer buiten geweest). Ik had speciaal voor BBK nog een werk gemaakt (neen, dat doe je niet in 1-2-3, dat vroeg wel 3 weken werk) en daarvan had ik de finale versie nog niet getoond. Soms moet je toch wat inspanning doen om een tekening in het echt te zien, om ze te ontdekken, om ze in je op te nemen, te voelen.

Menina da Guia

De tekening toont op het eerste zicht niet meer dan een knappe koeketiene maar, net zoals bij het portret van de treinbegeleider, is dit een portret van een geëngageerde jeugd. Wanneer je in een goed nest bent geboren, dan is het gemakkelijk om achteruit te leunen, cool en relax je leventje gaan leiden. Why worry? Dit beeld toont een jonge vrouw, begaan met mensen die niet achteruit kunnen leunen, die steun nodig hebben. En dat verdient een beeld, dat verdient een portret, dat verdient een moment.

Tegelijk was er dus nog die week verlof en daar werd de tijd genomen om de achterstand aan huishoudelijke taken op te nemen en ook ’s met Junior² naar Bozar de expo David Hockney te gaan bekijken. Foto’s mag je er niet nemen, dus ik kan het hier alleen doen met internetbeelden. Maar ik kan deze expo wel aanraden. Het is – net als bij Raveel – een chronologische opbouw en tegelijk een technische opbouw. Verrassend waren de tekeningen en ook de digitale tekeningen. Maar dat ene David Hockney kan tekenen was voor mij een verrassing. Knap. Wij – Junior² en ik – zagen de humor in beelden. We hebben veel gebabbeld over onze visies, over onze ervaringen en tegelijk ook veel gelachen met de vele subtiele hints “hidden in plain sight”.

Samen sterk!

Hoe verwoord ik de gebeurtenissen van de laatste dagen?

Dat ik bij alle stemmers in het krijt sta. Dat is wel duidelijk 🙂 Een ongelooflijk spannende “competitie” hield ons allen (bij ons thuis maar ook velen onder jullie) op het puntje van de stoel tot de laatste minuten van 31 oktober 2021. Op 2244 ingestuurde projecten plaats 15 halen is een topprestatie. Ik smeet me helemaal en écht velen onder jullie stapten mee in deze competitie. Nog nooit eerder werd één werk zo veel gedeeld op facebookprofielen en Instagrams. Op kaartjes. Verspreid op kunst-/cultuurpunten, winkels en mails.

En dat het spannend was dat is wel heel erg duidelijk wanneer we de scores naast mekaar leggen. Het werk “suppressed” stond bijna de hele week op 12, ik stond meermaals op 13. De laatste 6 in de reeks hebben een verschil van slechts 3 stemmen. Het Eurosongfestival is niet eens zo spannend. Zelfs met gekochte stemmen konden een aantal deelnemers (waaronder nr1) “ons treinteam” niet uit de 15 eerste werken stoten. Het resultaat van jaren hard werken en opofferingen komt als een duiveltje uit een doosje in beeld.

Ik laat nog weten hoe dit nu verder verloopt. Strikt genomen belandt de treinbegeleider weldra in een Belgisch museum. Ik hoop dat dat mij 533 pintjes, cava’s of fruitsapkes mag kosten. Daarover later meer.

MAAR het belangrijkste is dit DANKwoord aan jullie allemaal. De eerste die mij nu nog ’s durft te zeggen dat kunst een bezigheid is voor solotrippers krijgt van mij 533 antwoorden. Ik hou de lijst met de stemmers goed bij; “dat heb je niet voor niets gedaan” 😉 Dank aan alle stemmers, aan alle volgers, aan alle mensen die mijn bericht mee hebben verspreid, aan alle mensen die ik nog niet ken maar die ik bij deze zag verschijnen. Dank aan alle mensen die op de één of andere manier hebben bijgedragen op een die ik zelfs niet meteen kan bedenken.

En een grote merci aan Rachid, de immer goedgemutste treinbegeleider die voor deze tekening model was en zich vreselijk moest inhouden om niet te lachen tijdens de sessie.

Antigone (personeel UZGent)

“Garagisten van het lichaam, verzorgers van de ziel”

We hadden graag kaartjes gekocht maar we waren te laat. Via via kwam er één kaartje vrij en gelet op mijn drukke verkiezingscampagne moest er niet veel beslist worden. De vrouwdeshuizes ging gisterenavond met veel plezier naar de opvoering Antigone.

Vanochtend lag er een boekje op de ontbijttafel…

In dat boekje op de laatste pagina de supermooie en zeer aangrijpende tekst gesigneerd door Thérèse:

Het hart, het is meer

dan een spier.

Het is een cadeau.

Het klopt voor u.

En voor anderen.

Het verhaal van Antigone verteld, georkestreerd en opgevoerd door het personeel van het UZGent, gespeeld op het terrein van het UZGent. Helemaal in de sfeer van het verhaal, het gebeuren en de werking van het UZ. Maar dan met een hedendaags sausje erover. Als ik het enthousiasme van de madam zie, dan weet ik dat het niet goed was maar zéér goed. Ik plukte nog wat foto’s van Instagram-account van het UZ en hoop dat er ooit nog ’s een vervolg op dit evenement komt (pakt er uwen tijd voor, ’t moet niet volgend jaar zijn).

Potiron

Pétiller de vie

Oser gerber

Tenacité intérieure

Infiltration lumineuse

Réverbération de Toi

Obscurité étincelante

Nocturne à cuellir

….

Etincelles

Noctambules

….

Déguster

L’Unique

….

tekst met dank aan Catherine Lejour

Gracias Waregem

“Buren bij Kunstenaars” kent de laatste jaren niet echt zijn beste momenten. Eerst was er de stopzetting van het initiatief door de provincie WVL, toen kwam er corona en nu staan we voor de 4e golf. Maar dat hield de trouwe fans van het evenement voor de editie 2021 niet tegen.

Vanuit Kortrijk wordt Buren bij Kunstenaars vervolgd over de regio Zuid-West-Vlaanderen. En dat was – voor ons – alvast een succes. We hadden weer veel enthousiaste mensen over de vloer die we toch wel konden verrassen met onze werken, verhalen, emoties. We kregen vele keren “mooi” te horen. Voor mijn tekenwerk kwam daar nog “Wow!”, ” Het spreekt echt”, “Die ogen!” en het prachtige compliment “Ge hebt gouden handen” bij. Zalig.

Helemaal opgeladen van alle reacties gaan we (= Katleen Van Huffel, Rudi Snauwaert en ikzelf) terug aan het werk. Op naar een volgende editie! Bedankt bezoekers, bedankt Waregemnaren, bedankt Frank Vanhooren. Tot binnenkort.

Make my bucketlist

Een stad als Gent werkt met “PTI’s”. Publiek Toegankelijke Inrichtingen. Dat is een principe waarbij deelbare ruimte wordt open gesteld voor een breder publiek dan oorspronkelijk bedoeld. Zo stelt de Stad Gent enkele turnzalen ter beschikking voor jeugdclubs, feestjes,…ed.

Binnen dezelfde filosofie vroeg ik jaren geleden (al) aan het MSK of ik eens een muur in het museum kon afhuren voor een tijdje (bvb een maand). Dat werd droogweg afgewezen met iets als “als we daarmee moeten beginnen…” Wat ik ook wel begrijp. Maar het is en blijft voor mij wel een gemiste kans/droom om “het te maken” in een museum. Het staat nog steeds op mijn bucketlist.

De wedstrijd van Museumpass is een ideale gelegenheid om dat doel te bereiken. En ik ga er helemaal voor. Internetreclame, 2500 postkaarten te verdelen, berichtjes sturen, vrienden inschakelen,… En dat werkt! Maar wat ik doe, doet de concurrentie ook. Kan ik het beter? En vooral kunnen JULLIE DE LEZERS het beter?

Enkel de top 15 gaat naar het museum. Ik sta met mijn 145 stemmen ongeveer op plaats 50. De top 20 heeft meer dan 200 stemmen. Daarvoor heb ik u nodig. STEM STEM STEM. Ga er niet van uit dat ik wel genoeg stemmen zal halen. De strijd in het peleton is bikkelhard. Doe mee en deel in de vreugde om de treinbegeleider in een Belgisch museum te zien! (en dat met het magische woord: alsjebliiiiiiiieft ). Delen onder uw vrienden mag ook altijd 🙂

BBK2021: special portretten

Het komende weekend is er een nieuwe editie van “Buren bij Kunstenaars“. Ik sta op de vertrouwde plek te Desselgem. Toegegeven dat het wat “conservatief” kan lijken maar hey, “never change a winning team“, toch? 😉

Bij deze editie zet ik in op portretten. Ik presenteer er 7 portretten waarvan 6 op ART142 aan de Liebaardstraat 142 en eentje aan de Nieuwstraat 89 waar hoofdzakelijk een grote beeldentuin te zien is. Beide locaties liggen op wandelafstand van mekaar.

Bij wijze van teaser toon ik al een beetje een “making of” van het portret aan de Nieuwstraat 89. Van de 6 andere portretten zijn er 4 die officieel voor het eerst worden voorgesteld. Dus toch 5 nieuwe werken voor wie naar Desselgem afzakt. Of eigenlijk 6 want ik zal er ter plekke ook nog eentje aan het tekenen zijn.

Het portret hieronder meet ongeveer 110x140cm en is opgebouwd met softpastels. Dat maakt dat het deze keer – net zoals bij de treinbegeleider – weer felle kleuren zijn en dat kan tijdens het opbouwen wel eens rare effecten geven 😉