Max on tour 2021


Pastorij Mariakerke – collectieve expo (mei-juni) – nu te zien
Kunstroute Herne (zomer) – bevestigd
Zomersalon Gent (juli-augustus) – bevestigd
Kunst in het Dorp (september) – bevestigd
142ART-gallery Desselgem (oktober) – bevestigd

reeds voorbij

@artourneyawards winnaar
Lid van organisatie Kunst in het Dorp, organisator #meerkunstinmijnwijk
Verjaardagsexpo: 52 jaar Cultuurplatform Wondelgem – doorheen Wondelgem (mei)
#meerkunstinmijnwijk: openluchttentoonstelling doorheen Mariakerke (mei)
Kapellekesroute – Evergem, Stoepekapel (mei)

Immuun voor kanker

Topdoktor en vriendin aan huis Tessa Kerre schreef een boek vanuit haar passie en vanuit haar lust voor het leven. De connectie Tessa-Max bestaat al jaren en soms gaat deze zelf publiek (zie haar leuke speech op Sensucht – Drongen in 2017 waar ze de connectie maakte tussen de expo en 200jaar UGent). Vorig jaar vroeg Tessa, binnen de opbouw van haar boek, mij en enkele anderen om onze fantasie los te laten over hoe een kankercel er nu precies uit ziet. Zonder uitleg.

In een tweede fase gaf ze wel wat uitleg en mochten we de tekening nog ’s over doen. Toen zaten we al met wat corona-invloeden en dat was aan de voorstellen te zien. Sommige collega’s tekenaars maakten er frivole figuurtjes van, ik hield het bij een serieus pakske snot. Zo een beetje als een slijmachtig ding dat zich ergens kan vasthaken om op die plek verder te groeien.

Na het leuke en inhoudelijke sterke immunogame waarmee de werking van de immunotherapie op een laagdrempelige wijze wordt uitgelegd, is er nu een boek waarin nog meer taboes rond kanker, behandeling en beleving worden doorbroken. Het boek is online te koop of via BOL,… en ook in de betere boekhandels zoals Limerick.

Hoe we kanker kunnen delen, vertellen en verbeelden

De wetenschap heeft de laatste jaren heel veel vooruitgang geboekt in de strijd tegen kanker. Met immunotherapie, bijvoorbeeld. Toch blijft er een taboe rusten op de ziekte.

Professor en topdokter Tessa Kerre wil dat taboe doorbreken door een verhaal van hoop te brengen zonder te rooskleurig te zijn. Ze doet dat op verschillende manieren. Met woorden die de wetenschap rond kanker, het immuunsysteem en immunotherapie in mensentaal uitleggen. Met getuigenissen van kankerpatiënten en verhalen vanuit de omgeving van de patiënt en de zorgverlener. En met prachtige beelden van onder andere Nathalie Carpentier, Kristien Aertssen en B. Carrot.

Tessa Kerre wil met Immuun voor kanker? de ziekte bespreekbaar maken, en de angst en de eenzaamheid verkleinen; de pijn en het verdriet tonen, maar ook de schoonheid. En helpen om hoopvol naar de toekomst te doen kijken. Zodat kanker niet langer met een grote ‘K’ geschreven moet worden.

Wat is jouw cultuur?

Onlangs deed ik mee aan een enquête rond de virtuele beleving van musea en het Rijksmuseum Amsterdam in het bijzonder. Daar loopt/liep tijdens de coronadagen een virtuele expo rond slavernij maar je kan ook de vaste collectie via een virtuele toer bezoeken.

Ik vind virtueel toeren nooit gelijk aan echt toeren maar voor musea die niet onmiddellijk binnen een redelijke afstand liggen is dat best handig. Zo was het virtuele bezoek aan Villa Farnesina best handig (volg deze link) om de Galatea van Botticelli te tekenen.

Naar het einde van de enquête werd mij gevraagd of mijn visie op de Nederlandse cultuur hierdoor was gewijzigd. Ik begreep best wel waar de interviewer naartoe wou maar kon het niet laten om de wedervraag te stellen waar de Nederlandse cultuur nu precies voor stond. Oranje? Eten uit de muur? Het Zeeuws meisje? Windmolens? Groot scheepvaartland? Gemiste penalty’s? Overwinnaars van de zee (Deltaproject)?… Natuurlijk verwees men naar de slavernij en kan – ondanks de opbrengsten voor ’s lands glorie – niemand behalve de Britten fier zijn op het mishandelen van mensen voor geldgewin.

Toch stelde ik me daarna de vraag “Wat is de Belgische cultuur eigenlijk?”. Fritten? Voetbal? Ruzie met de overkant van de taalgrens? Jankers? Werkers? Racisten of toleranten? Kunstminnaars of haters? Progressieven of conservatieven? Sportievelingen of eerder TV-beweging? Of zoek je toch liever het leven op Pluto? En als ik aan jou vraag wat jouw cultuur is, wat zeg je me dan? Wat typeert je? (reageer of stuur me een mail)

KW52: mag ik uw freule eens zien?

Een klein kunstweetje voor tussen de boterham.

Eerder deze week zag een collega mijn achtergrondtekening op de laptop en zei: “wat een mooi freule hebt gij daar”. Ik keek – gelijk ik dat goed kan – met zo van die ogen…Ge kent dat wel…zo gelijk een hond op een zieke koe. “Waar heb je’t over? Ik ben niet mee” was veruit het beste wat ik kon uitstoten.

Lees verder

Vaderdag: het mooiste geschenk

Een paar weken geleden kreeg ik de melding van het verlies van de opa van K. K. kende ik uit haar studentijd toen ze een veiling opzette voor Artsen zonder Grenzen alwaar ik met veel plezier aan deelnam.

K. vroeg me om van Vake een portret te tekenen. Zo te zien een levenslustig man met een hart voor de natuur en zijn tractor. Omdat er wat improvisatie bij kwam (ik moest een stuk jas weg werken uit het gezicht), maakte ik toch snel een houtskoolschets. Uit de vele heen en weerberichten met updates kwamen liefdevolle verhalen over Vake en kon ik me zodoende nog beter inleven.

Gisteren – met Vaderdag – werden Vake en vader R. in de bloemen gezet. De boodschap op K.’s Facebook zegt het allemaal 🙂 ❤

De opbouw naar de tekening en de schets vind je hieronder 🙂

Tentoonstelling: Portfolio (review)

Van 12 tot 20 juni 2021 loopt de expo “portfolio” met eindejaarswerken van de cursisten fotografie van het Kisp. In de Zebrastraat.

Het was al een tijd geleden dat ik nog eens in de Zebrastraat was voor de gelegenheid en ik moet zeggen dat men er wel veel inspanningen heeft gedaan om er een mooie expozaal van te maken. Maar best te voet of meet de fiets er naartoe. Al is er ook een ondergrondse parking onder de expozalen.

Terug naar de expo “Portfolio”. Een expo exclusief fotografie en dan lok je direct ook discussie uit. Zet de techneut naast de expressieve kunstenaar en er is spreekvoer voor uren. Het moest nét lukken dat ik er was toen ook de jury feedback gaf over hun oordeel. En dan krijg ik al ineens kippenvel van quotes als “deze foto vonden we minder want ziet daar zit een klein wit puntje dat er eigenlijk beter niet was geweest.” Ik heb dan zoiets van “gast, kijk ’s naar het beeld in eerste instantie, naar de expressie, naar de inhoud, het artistieke.” Nee, janken over een witte pixel..aaaargh!!

Lees verder

Not to do-list

Blogster Annelies postte onlangs een not to do-lijst. Ik leef met lijstjes, op papier, in mijn hoofd. De dwangmatige planners herkennen allicht het fenomeen: je maakt een plan, het plan wijzigt, je herplant, het plan wijzigt weer, je herplant,…Een flow zonder einde waarbij je blijft steken in het maken van plannen ipv over te stappen naar uitvoeren en dan zien waar je uitkomt.

Dat continu (her)plannen maakt dat het plan nooit perfect loopt, je de controle verliest. En wie de controle niet kan los laten, die is voer voor de burn-out en de depressie.

MAAR met de jaren en de reeks trainers (psychologen) heb ik nog een lijstje in mijn hoofd. Een loslaat-lijstje. Eentje waarbij energievragers ipv energiegevers aan bod komen. En waarom maak ik zo’n lijstje op? Dat geeft toch geen energie! Dat is helemaal juist. Het opmaken van het lijstje is geen plezant moment. Alleen achteraf pluk je er de vruchten van. Want – in mijn geval – door een “not to do”-lijstje te maken hou ik ineens ook controle over waar ik me best wél mee bezig houdt. Alles behalve wat er niet op dit lijstje staat (het lijstje werd opgemaakt door Annelies en ik pikte het van haar blog: https://goannelies.wordpress.com/ en paste hier en daar wat dingetjes aan)

  • Te veel lijstjes maken
  • Geen hulp vragen
  • Mijn verwende nesten niet horen/zien
  • De signalen die mijn lichaam geeft negeren
  • Meelopers op mijn kar laten springen
  • Mensen die energie vragen proberen keren tot energiegevers
  • Mezelf verliezen in herinneringen
  • Contact zoeken met die die mij nooit zelf contacteren
  • Niet elke dag een hoofdstukje kunst meegepikt hebben
  • Niet elke dag (kort)fietsen
  • Mezelf onzeker of dom voelen
  • Te veel tijd op sociale media doorbrengen
  • Mezelf afvragen of ik vandaag al genoeg gewerkt heb
  • Alles waar ik warm voor loop ook willen uitvoeren
  • Impulsieve aankopen doen
  • Geen pauzes nemen
  • Geen tijd voor het gezin maken (als ze niet ingepland zijn)
  • Te weinig vakantie inplannen
  • Te weinig naar buiten gaan
  • Te veel organiseren en daardoor te weinig genieten

Pam pam pam paaaaaaaaaaam

Ik heb het de laatste weken nogal druk: kunstroutes afbouwen, Zomersalon klaarstomen, deelname voor de kunstroute Herne indienen,…te veel (en ook wel wat te saai) om op te noemen.

Maar vandaag – 1 juni – is een speciale dag en dat met een interessant weetje. Vandaag werd 77 jaar geleden de 5e van Beethoven regelmatig gespeeld op de BBC-radio. En dat had zo’n specifieke reden.

Op 1 juni 1944 begon het verzet en de voorbereiding voor D-day. Om de Duitse medemens niet alle pap in de mond te geven werden via de BBC radio gecodeerde berichten doorgestuurd: “Romeo kust Julia”, “De haai eet de forel”,…je kent ze wel uit de films 😉 Maar de 5e van Beethoven…?? Wel, de 5e van Beethoven die begint met (en dat weet je zeker wel): pam pam pam paaaaaaaaaaaam…En dat is in morse-code kort kort kort lang, ofte de letter V.

De 5e kondigde dus de komst van gecodeerde berichten aan of stak het verzet een hart onder riem. En daarom is Beethoven niet alleen de maker van het Europese lied en hét vredeslied bij uitstek maar ook de aangever van de bevrijding van onze contreien.

Meimaand: kunst-uit-je-kot-maand

Het is druk in kunstland deze maand: de kunstroute in Wondelgem, de kappelkesroute in Evergem, mijn eigen kunstroute samen met Katleen Van Huffel in Mariakerke,…En er zijn ook nog collega’s die de moed hebben genomen om in deze onzekere tijden toch tentoonstellingen op te zetten.

Ik ging in dit (enige) vrije weekend in mei op bezoek bij collega Rudi Snauwaert en bij de galerijen van Frank Vanhooren. Rudi volg ik al een paar jaren. Ik ken Rudi al langer, ergens vanuit een smal Gents straatje (maar daar nu ook weer niet te veel bij fantaseren 😉 ). Rudi schildert en maakt collages. Zijn schilderijen zijn abstract maar dan toch net niet genoeg om er “niets” in te zien. Ik zou hem ergens plaatsen op het kruispunt tussen Picasso, Hamilton, Lichtenstein,…maar gelet op het niet zo figuratieve zou ik zijn schilderijen onder “frivole abstracte pop-art” zetten. Rudi beschildert zo wat vanalles: doeken, vazen, zagen,…tot zelfs wedstrijdbakjes voor vinkenzetters. Daarmee gaat hij meteen een stap verder. In de kooien worden kleine installaties opgezet. De schilderijen worden opgesteld naast zijn collages. Die gaan nog een stap verder in het humoristische van de kunst. Kortom dit is een tentoonstelling waar je echt vrolijk van wordt. Omwille van het openluchtcafé kan je best parkeren op de parking van het voetbalveld achter de dorpskern.

Van daar naar de galerijen van Frank Vanhooren in Desselgem is een half uurtje rijden. Op 89ART is er een binnententoonstelling met 4 kunstenaars waarvan de glaskunst van Liliane Van der Elst en fotografie van Renaat Verleye mij het meeste smaakten. Op 149ART is er de tuinexpo met massa’s veel beelden (met o.a. Mag Vermeiren, Theo Lefebvre,…) in een prachtige tuin. Zalig om door te wandelen, te verpozen, genieten van de stilte achter de gevels van deze drukke straat.

Expo Rudi Snauwaert: nog tot 23.5, Machelendorp 7, Machelen-aan-de-Leie (Deinze)

Expo 89ART: nog tot 30.5, Nieuwstraat 89A, Desselgem

Expo 149ART: nog tot 16.5, Liebaardstraat 412, Desselgem (daarna nieuwe expo’s)

KW51: Malle Babbe

Frans Hals wordt de kunstenaar waar ik me de komende weken/maanden zal in verdiepen. Ik hoop dat ik uit die studie niet alleen technische informatie kan halen maar ook heel wat weetjes. Ondanks dat Frans Hals waarschijnlijk in Nederland bekender is dan in Vlaanderen is hij van geboorte wel degelijk een Vlaming maar het gezin Hals verhuisde toen Frans ongeveer 4jaar was naar Haarlem.

Frans Hals was tweemaal getrouwd en Lees verder

Moederdag

Portretten. Je kan er eentje bij speciale gelegenheid laten maken, je kan er eentje voor een unieke gelegenheid laten maken, je kan er eentje als verrassing geven of om een herinnering vast te leggen. Je kan er ook eentje voor moederdag laten maken. (oeps…had je daar dit jaar niet aan gedacht? Geen nood, volgend jaar beter 😉 ).

Ik vond het nu maar eens tijd om eens een portret te maken van mijn moeder. Dat had ik nog niet eerder gedaan. Lang geleden, bij de opmaak van de triptiek van het leven, had ik bij één van de ontwerpen het idee om voor de buitenpanelen een portret van mijn moeder te maken en daarnaast een portret van mezelf als kleine knaap. Maar ideeën evolueren en de eisen die ik stel aan mijn tekeningen zijn niet van de minste. De lat ligt hoog. Het zelfportret kwam er niet en zodoende sneuvelde het idee om een portret van mijn moeder op het buitenpaneel te plaatsen.

Het een belet het ander niet en dus maakte ik in de (weinige) vrije uren dit portret. Ik koos voor het portret van dat jonge meisje van voor ze er nog maar aan dacht dat ik haar leven eens deftig overhoop zou halen. Ik vind het een sprekende foto waarin ik haar nog steeds herken.

Wil je ook graag een portret laten maken? Stuur me een mail op max.vanhemel@gmail.com Prijzen vind je hier Vele referenties kunnen de kwaliteit van mijn werk en aanpak bevestigen.

#meerkunstinmijnwijk: met een hart

Armoede is een delicaat onderwerp. We gaan het graag uit de weg, steken het liefst onder stoelen en banken. Dan hoeven het niet te zien. En wat we niet zien, dat bestaat niet.

Maar het bestaat. Laten we er geen doekjes om winden: als we er niets aan doen, zal er ook niets aan veranderen. Daarom brengen we de initiatieven van vzw RINOO tijdens de rondgang #meerkunstinmijnwijk onder de aandacht.

RINOO is een vzw met een aantal projecten in Kameroen. Het grootste project is een productieatelier voor wasbare maandverbanden. Met dit project dat loopt onder de naam “Restore Her Dignity” bereiken we twee doelen:

PERIOD POVERTY:
Veel meisjes, vrouwen kunnen zich geen hygiënisch materiaal voor maandstonden veroorloven of ze zijn gewoon niet beschikbaar.
Het project sensibiliseert ook rond menstruatie hygiëne, geboorteplanning, huiselijk geweld, emancipatie en ‘empowerment.

Het naaiatelier is gelegen in een wijk met veel alleenstaande tienermoeders. Momenteelwerkenal een15-tal moeders fulltime in het atelier.

Hoe steun je de werking? Dat is eenvoudig: doe jezelf plezier! Aan de Zuidbroek vind je naast onze kunst een stand met prachtige wintervaste(!) bloemen. Een grote pot kost slechts 10euro en je hebt tot oktober bloemen in huis of in de tuin. Dus, als je toch onze tour doet, koop ineens een bloemetje voor uw moeder, uw lief, uw buurvrouw, de facteur of voor uzelf. lees hier meer over dit initiatief.

Lintjes fietsen

Het vorige weekend was mijn agenda goed gevuld. Wanneer 3 kunstroutes tegelijk starten, is dat niet echt abnormaal 🙂

Het grootste feest kregen we (= ikzelf en Junior²) in de Poetoustraat. Daar ligt het epicentrum van de #meerkunstinmijnwijk-route Mariakerke. Maar er was tegelijk ook de officiële inhuldiging van de tekening van een onbekende man (waarvan we stiekem vermoeden dat het een zelfportret is) door Emiel Poetou zelf. De tekening is een rariteit want van het tekenwerk van Poetou blijft niet veel meer over. Junior² kreeg de eer het lintje voor de onthulling door te knippen in bijzijn van de deelnemers aan de kunstroute. De tekening is nog de hele maand mei te zien naast het huis waar Emiel Poetou heeft gewoond.

Van deze opening naar de “inhuldigingsrit” van Wondel’Art, de kunstroute in organisatie van het Cultuurplatform Wondelgem. Ook daar heel wat werken te zien maar dan wel van meerdere kunstenaars aangesloten bij het CPW. Een tocht van 15km die onder vrienden, met de nodige gezelligheid en woordjes uitleg door de kunstenaars zelf, 4uur duurde. Meer info over dit event en deze route: https://www.cpwondelgem.be/

De GPX (=voorgeprogrammeerde GPS-route) van #meerkunstinmijnwijk kan je hier downloaden of via de website http://www.meerkunstinmijnwijk.be De GPX van Wondel’ART kan je downloaden via deze link. Een GPX-lezer kan je gratis downloaden via jouw app-store.

KW50: Koen volgt niet

Legomasters is bij ons thuis een programma dat van dichtbij wordt gevolgd. (te herbekijken op VTM Go en edities over andere landen ergens via ’t internet) Er wordt op de gekende formule van “gezonde competitie” cfr X-factor en Huppeldepup got talent of.. een Lego-bouwwedstrijd op gezet met per aflevering een specifiek thema waar de bouwers zich moeten naar schikken. En dat zijn soms wel spectaculaire dingen die daar gebouwd worden. Echt de moeite.

Bij één van de afleveringen van dit seizoen (2) moeten de deelnemers een bestaand kunstwerk bouwen in Lego maar met een eigen twist. De kunstwerken zijn nogal bekend en als er nu één kunstwerk is dat iedereen in zijn top 10 van bekende kunstwerken heeft staan (daarom niet uw favoriete werk maar wel de “top 10 van de bekende”) is het de Mona Lisa.

Voor de gelegenheid werd Koen Vanmechelen – het belletje rinkelt wanneer ik zeg: kippenkunstenaar – uitgenodigd als gastjurylid. En dat was interessant. Goede insteken moet ik zeggen. Maar waar onze Koen de mist in gaat is bij het oordelen van het – overigens niet zo geslaagde – bouwsel van de Mona Lisa. Koen mist het feit dat de Mona Lisa hem niet doorheen het hele decor volgt.

Een misvatting van Air Force One-formaat als het om kust en kunstkennis gaat! Misschien zeg je nu spontaan: “maar allez, Van Hemel, ge zit er nu toch wel ferm naast. Iedereen weet dat toch?!” Integendeel waarde lezer. Ik zal je dadelijk overtuigen met geconcentreerde wetenschap 😉 Lees verder

#meerkunstinmijnwijk: hartverwarmende kunstwandeling

Zin in een andere wandelroute met leuke, hartverwarmende kunst? Dan moet je in Mariakerke de route #meerkunstinmijnwijk volgen. Wandel vrij of volg de wandelsuggesties naar 45 panelen met foto’s van Katleen Van Huffel en tekeningen van Max Van Hemel. Deze expo loopt de hele maand mei. Meer info op www.meerkunstinmijnwijk.be

Deelnemende straten: A. Claeys-Bouüaertlaan, Eekstuk, Kollekasteelstraat, Mariakerkeplein, Melkweide, Oranjebommstraat, R. Van de Puttestraat, Rodonkstraat, Emiel Poetoustraat, Vliegpleinkouter, Zandloperstraat & Zuidbroek.

Wil je daarna nog meer wandelen, nog meer kunst zien? Bezoek dan Wondel’Art of Kunstkapellen

Bruegel 3: de imkers (4)

Laatste blog in het verhaal over deze imkers maar haak nog niet af want er valt toch nog heel wat te vertellen over de cliffhanger waarmee ik mezelf (en hopelijk jullie ook) opzadelde eind deel 3 van deze reeks.

De meest voor de hand liggende evolutie sinds vorige blog is dat imker 1 is afgewerkt. Samen met de bijenkorf die hij vast heeft. En dan nog wat natuur op de achtergrond: het stroompje, de grassen, de heuvels, wat extra inzet bij het paadje vooraan en de tekst staat nu in inkt.

Uit de studie van de tekst en nader bekeken en beter bestudeerd, zie ik op de ets dat de “y” eigenlijk een “ij” is en dat er ergens een verkleurde “n” tussen zit. Of die “n” er oorspronkelijk stond, later is toegevoegd of zelfs leidt tot een andere betekenis van de zin, dat weet ik helaas niet. Vervoegingen en verbuigingen zoals we die nog kennen uit de les Latijn (of Duits, gelijk dat ge’t wilt hebben) leren dat een “n” meer of minder wel eens een andere betekenis aan een zin kan geven. In ieder geval wordt de tekst dus deze:

Een “,” tussen de zinsdelen zie ik niet. Het is dus niet “dije den nest Weet, dijen Weeten”. Moet zijn dat het voor die tijd wel duidelijk was wat moest gezegd worden. Of net niet en speelt Bruegel hier nog meer met uw voeten/gedachten. Want laten we even terug komen op de cliffhanger van vorige blog. Ik beloofde uit te zoeken of deze imkers dan wel bijenverzorgers dan wel honingdieven zouden zijn.

Nu de tekening af is zou ik stellen dat het geen toeval is. Gelet op de compositie van de tekening, de houding van de imkers, het feit dat ze helemaal op zichzelf (als een commando) te werk gaan en naar mij idee redelijk brutaal omgaan met de bijenkorven zou ik zeggen dat het wel degelijk honingdieven zijn. Dat je van de tekst – die duidelijk verwijst naar diefstal – over de imkers moet naar de eierdief, bevestigt voor mij alleen maar mijn hypothese.

In eerdere verhalen verwees ik al naar de houding van de Spanjaarden in Vlaanderen in die tijd. Dit bovenop de strenge winters kan ik me goed inbeelden dat men droomde van vastenavond maar eerder wakker lag van het vasten. Diefstal – uit noodzaak – zal dan waarschijnlijk wel meer voorgevallen zijn.

De literatuur steunt mij hierin deels. De dames en heren met kennis zijn er niet echt uit. Men gaat naar mijn mening soms te ver: dat de tekening een allegorie is op eigentijdse politieke en religieuze gebeurtenissen, dat de tekening een persoonlijke zoektocht is van Bruegel naar de mystieke waarheid,…etc. Kan zijn dat het een spotprent was. Ik vertelde al eerder dat Bruegel’s vrouw van hem de opdracht kreeg veel van zijn tekeningen te verbranden omdat ze “te gevoelig” waren. Al is deze prent wel bewaard gebleven, kunnen we daaruit besluiten dat ze zeker niet spottend bedoeld is?

Ik lees in ieder geval nog wat verder en laat jullie hieronder de definitieve versie met aangepaste tekst en nog wat meer schaduw door de centrale boom (die was toch wel wat te wit naar mijn goesting)

#meerkunstinmijnwijk: nog 1 dikke week aftellen

Achter de schermen wordt hard gewerkt om de kunstroute #meerkunstinmijnwijk op poten te krijgen. Tegelijk met de kapellekesroute en de wandelroute in Wondelgem worden selecties van beelden gemaakt, drukwerk besteld, etc etc.

De helft van de route staat al in de voortuinen. We kregen nu al massa’s hartverwarmende reacties, zowel van de deelnemers als van wandelaars. Volgens planning staat zaterdagavond het hele parcours opgesteld, wil je een “avant première” dan kan je vanaf zondag de wandeling al eens aflopen. De deelnemende straten staan op de flyer en een suggestie van een wandeling vind je op de website www.meerkunstinmijnwijk.be

Met enige fierheid stellen we hierbij de promotiekaartjes voor. Ze worden gebust bij de bewoners in de buurt van de deelnemende straten en zijn ook te vinden bij bakker Ann & Philip + in de B&B Jan Van Gent. Wie ons wil helpen door ergens een stapeltje te leggen of door zelf een straat (het mogen er ook meer zijn) te bussen, geef een seintje. Je helpt er niet alleen de kunst mee maar evengoed de hele wijk 🙂

Wil je volgend jaar ook zo’n wandeling met onze panelen in jouw buurt opzetten? Laat het weten op max.vanhemel@gmail.com Na de afbouw van deze expo, gaan we er graag mee op toernee 🙂

KMKG (Brussel): de wereld rond in 10.000 jaar

Het Kunsthistorisch Museum ofte Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis (maar wie onthoudt dat nog?) bezocht. Het stond al tijdens de krokusvakantie op het programma maar reserveren kon toen niet dus deden we ’t nu maar. Verwachting was dat we zo een beetje de specifieke afdelingen die we ook in’t Louvre vinden, hier zouden terug vinden maar dan wel in ’t klein.

Dus wij met de trein vanuit Gent, de metro in en dan ben je op een uurtje aan de deur van het museum. Alweer een vleugel van het indrukwekkende Jubelpark. Alweer een stuk waar ik nog nooit eerder was geweest. Ik twijfel nog ik niet eerder in het Legermuseum was maar goed, dat doet er eigenlijk allemaal niet toe.

Omwille van Corona is er een eenrichtingsparcours uitgestippeld. Dat maakt de visite een beetje onwennig omdat Lees verder

Bruegel 3: de imkers (3)

In deze fase heb ik de boom (waar de nestrover in kruipt) en de middelste imker verder uitgewerkt.

Op de achtergrond links, tussen imker 1 en 2, zien we nu duidelijk een landschap met een boerderij/huis met watermolen opduiken. Verder in de diepte staat een soort burcht en een dorpskerk.

Bij het etsen/tekenen in inkt is het toch wel anders om diepte te creëren in een beeld. Wanneer Bruegel (en zijn tijdsgenoten) een ver landschap in beeld brengen dan deden ze dat meestal door middel van perspectief maar ook door de kleuren valer, blauwer te maken. Het “leven” er een beetje uit halen. Bij etsen werken we niet met kleuren maar met grijswaarden. De tekening wordt onduidelijker weergegeven (met puntjes) en ook hier weer lichter dan we dat bij de voorgrond zien.

Weet je wat mij begint op te vallen? Die imkers…die Lees verder