CO-melding!

Gisteren ging ik naar de boekvoorstelling “Je ruist in mij”. Al dat gepoëzie inspireerde en bracht me ertoe zelf nog eens iets te schrijven…

Je verstikt me
Als een stuk plastiek op m’n mond
De vis die je hebt geschoten
spartelt op de grond.

Je verstikt me
Als een lopend vuurtje
Onzichtbaar
En tergend langzaam

Je verstikt me
Weldra ben ik dood
Maar eerst nog een paar illusies
En genieten van de nood.

130123_jeruistinmij

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.